De mythe en Het trauma van Uranus

De mythe

Ooit schiep moeder aarde ‘Gaia’ de nachtelijke met sterren bezaaide hemel (Ouranos) om zichzelf toe te dekken. Maar de warme deken waarnaar ze eerder zo had verlangd, werd te verstikkend. Ouranos lag immers met zijn volle gewicht bovenop Gaia, waardoor hij de levensruimte van zijn kinderen ontnam. Er zat voor hen dus niets anders op dan in de buik van hun moeder Gaia te blijven. Zij besloot zich hierop te verzetten en in haar binnenste stookte Gaia een vuur en smeedde een sikkel. Met deze Sikkel hakte haar zoon Kronos (Saturnus) het geslachtsdeel van zijn vader eraf. Vanaf die dag werden Gaia en Ouranus van elkaar gescheiden.

De planeetenergie

Uranus zouden we kunnen zien als een energetische vibrerende trilling vanwege botsende tegenstrijdige energieën. Net als Pluto staat Uranus voor een enorme kracht. In de horoscoop geeft hij (overigens net als Pluto) een verkramping aan in ons energieveld.  En net als Pluto komt de kramp van Uranus voort uit trauma en crisis. Pluto heeft echter veel meer te maken met machteloosheid en de daaruit voortvloeiende angst voor het niet kunnen bekrachtigen (de vernietiging) van ons leven.
Bij Pluto gaat het om een diepe, intense, inkerende vasthoudende  energie (energieknoop) binnen in het veld van het collectieve onbewuste. Bij Uranus gaat het om een meer gonzende, rondtollende en naar buiten kerende energie. Uranus heeft ook minder te maken met angst en meer met gevoelde onrust en dwarsheid. Uranus gaat over de behoefte aan integratie (synergie), iets wat niet zomaar bereikt kan worden vanwege botsende en tegenstrijdige belangen.

Uranus is tegendraads, dwars en grillig en wanneer hij onbewust is: niet vrij. Een onontwikkelde (of onbewuste) Uranus houdt de vrije expressie van het zelf tegen. Wanneer je oorspronkelijk en authentiek in het leven wilt staan,  zullen we ons dus  eerst van de beklemmende, smorende beperking in ons energieveld moeten ontdoen. Voordat we Uranus als innerlijk verrijkende kracht kunnen toepassen, zullen we hem net als Uranium als het ware moeten ‘verrijken’:

Al miljoenen jaren ligt Uranium opgesloten in diepe geologische aardlagen. Van natuurlijk uranium kan uraniumsplijtstof gemaakt worden. Echter zo uit de natuur is uranium niet splijtbaar. Uranium moet dus eerst verrijkt worden voordat het toegepast kan worden. 

De crisis 

Eerst was er de compleetheid, de onvoorwaardelijke liefde en verbondenheid met het leven. Dit was echter tot het plotselinge, abrupte moment, de shock en het trauma van de enorme knal waarna het allemaal persoonlijk en incompleet werd. De heelheid werd gesplitst en moest plotseling binnen de individualiteit, zijn eigenheid gaan bewijzen. Hoewel het verlangen naar samenhang en verbinding bleef, moest er in de verwarring die was ontstaan een eigen weg worden gevonden. Het individu moest volkomen op zichzelf gaan vertrouwen en een eigen oordelen  vellen. Hier werd het mogelijk boos, verdrietig en ook recalcitrant van. Het voelde zich  afgewezen, in de steek gelaten. Het kon zich hier niet zomaar bij neerleggen.  Enerzijds wilde het zich niet zomaar verzoenen, en het verlangen naar een logische uitleg en oplossing voor de situatie die was ontstaan groeide. Het voelde zich ook alleen, een ‘einzelgänger’. Aan de andere kant was het erbij horen een diepe wens. Dit tegenstrijdige gevoel bracht een enorme innerlijke spanning en onrust teweeg. Overigens is dit een natuurlijke spanning die al miljoenen jaren, sinds het ontstaan van de mythe, wordt meegedragen en waar wij tot op de dag van vandaag nog steeds mee worstelen.

Uranus gaat over de behoefte aan integratie, versus het trauma van de afscheiding en de oordelen die daaruit zijn gevormd over de ander (die je de splijting verwijt). Symbolisch gaat het over de splijting tussen de principes: Lichaam (moeder-aarde) en Geest (vader-hemel). Het verlangen naar samenwerking en gelijkwaardig samenzijn is groot. Ooit waren beide in eenheid verenigd, maar daar kwam plotseling een eind aan. Nu is er vanwege de verwijdering een voortdurend spanningsveld ontstaan. Het leven is uiteengevallen en zoekt op dieper niveau naar een nieuw evenwicht, naar verbinding en gelijkwaardig samenzijn.

*De huisplaatsing van Uranus bakent het terrein af waar de beperking / de gevoelde crisis van het afgescheiden zijn zich afspeelt (zich uitdrukt) en waar men gedreven door idealisme op zoek kan gaan naar energetische bevrijding.