Tagarchief: Uranus

Uranus

De planeten Neptunus, Uranus en Pluto hebben een bewustzijnsverhogende functie en staan voor het collectieve verlangen om de hemel op aarde te brengen. Dit artikel gaat over Uranus.

Uranus vertegenwoordigt de drijfveer die streeft naar collectieve veranderingen (door bijvoorbeeld de inzet van de  eigen intuïtie en door gebruik te maken van  vindingrijkheid) van de materialistische beperking zoals:  gewoontes, een oude kijk op de wereld,  een verouderde waardeoordeel, het oude model enzovoorts.  Uranus gaat met ons gevoel van schijnzekerheid aan de haal en is van oordeel dat we gevoelsmatig teveel gehecht zijn geraakt aan de uiterlijke vorm, de structuur waarin de levensenergie zich heeft gematerialiseerd. De vorm, de ordening, het systeem schept dan misschien overzicht en creëert dan misschien een gevoel van veiligheid, het houdt ons ook op onze plek. Dit overigens geheel naar de zin van Saturnus, die mythisch gezien vijandig tegenover Uranus staat. Saturnus castreerde immers zijn vader Uranus en hield hem daarmee tegen  nieuwe kinderen (ideeën) te verwekken. Kinderen die  op aarde niet  tot ontwikkeling konden komen (Uranus hield zijn kinderen vast in de aarde, in de buik van hun moeder).

Uranus staat eigenlijk meer voor het in de wereld zetten van vernieuwende ideeën. Hij voorziet de aarde van inspiratie die hij met ferme kracht in de wereld zet, hij plant zaadjes in de ruimte, komt met creatieve inspiraties vanuit een vernieuwende toekomstvisie, hij schept en maakt de weg vrij voor een nieuwe beweging, Hij brengt vernieuwend objectief inzicht, maar laat het plannen, onderhouden en serieus ‘klussen’ aan de vorm verder over aan Satrunus. Het is namelijk Saturnus taak om vormen  neer te zetten in de realiteit. Saturnus helpt in die zin ook de mens op aarde te komen, om een afgescheiden, begrensd en afgebakend geheel te worden, om een vorm aan te nemen. Maar Uranus is veel sneller dan Saturnus. Waar Saturnus nog bezig is met opbouwen en het verwezenlijken van ideeën, is Uranus achter zijn rug eigenlijk al weer begonnen met afbreken. Hij heeft zich al weer afgescheiden van de vorm. Je ziet hier dus dat Saturnus zich afscheidt door middel van het begrenzen van de vorm, het is de aardse weg. Dit terwijl Uranus zich afscheidt van de vorm om zich te verbinden aan een nieuwe betere vorm. Dit is de geestelijke weg.

Uranus realiseert zich dat het vasthouden aan het oude protocol ons gedwee, mak, onzelfstandig en afhankelijk maakt. Wanneer we te lang als radertje in het systeem (dat ooit ook begon als een vernieuwend idee) meedraaien, terwijl vernieuwing gewenst is, dan verliest dat systeem zijn glorie en zijn kracht.
Denk hierbij ook aan technologische ontwikkeling. Nadat we het ene prachtige apparaat hebben uitgevonden, is er vaak al weer een verbeterde versie in de maak. Zo volgt de ene machine de andere op en is net weer wat geavanceerder, sneller, efficiënter, krachtiger enzovoorts. Het eerder gemaakte apparaat wordt al snel overbodig en afgedankt.
Uranus eist verandering en een nieuwe visie. Hij streeft voortdurend naar een andere, verbeterde versie van het aardse om op die manier dichter bij het hemelse te kunnen komen. Hij wijst materiële onvolmaaktheid af.
Saturnus afdanken is het ene uiterste, dat is als het kind met het badwater weggooien, maar Uranus castreren en daarmee de vernieuwing buiten spel zetten, is weer het andere uiterste. Beide energieën werken in op ons leven. We moeten ermee leren leven…

Uranus is een collectieve energie, een collectieve behoefte aan verandering en verbetering. Dit werkt ook door in samenlevingen, ook zij blijven zich vernieuwen en ontwikkelen. Wanneer we echter te lang als radertje in het systeem (dat ooit ook begon als een vernieuwend idee) mee blijven draaien terwijl vernieuwing al ‘in de maak is’, dan verliest een samenleving, dat misschien ooit groot en sterk was, zijn glorie en zijn kracht. De ideeën die men aanhangt blijken op een bepaald moment in de toekomst al weer achterhaald, men loopt al weer achter de feiten aan of verliest grip op de zin en de logica. Wanneer men dan niet wil veranderen dan is het wachten op de strijd of de depressie die zal aanbreken (resoneert met het thema van Quaoar).
Het principe van afbreken, onthechten en afscheid nemen van dat wat was, om vervolgens ruimte te kunnen maken voor nieuwe kaders. Dit vraagt om buiten de bestaande kaders te denken (dit resoneert overigens weer met het thema van Makemake).

 

Berusting in het zijn (Neptunus) terwijl je in wording bent (Uranus)

De planeten Mercurius, Venus, Mars, Jupiter, en Saturnus,liggen dichtbij de aarde en dus binnen de volgorde van het astrologische duidingssysteem  dicht bij onszelf. Het is het gebied dat betrekking heeft op het aardse bewustzijn. Zij hebben betrekking op ons persoonlijk bewustzijn.
De planeten Neptunus, Uranus en Pluto staan in dat opzicht verder van de aarde vandaan, zij zijn minder zichtbaar en ook minder persoonlijk van aard. Zij vertegenwoordigen in mijn ogen het collectieve verlangen om de hemel op aarde te brengen.

Wanneer je echter goed kijkt (of invoelt), kun je opmerken dat binnen de drie transsaturnale krachten, Neptunus en Uranus een aparte twee-eenheid vormen. Ze symboliseren als het ware een brug tussen het aardse en hemelse. Anders dan de dwergplaneet Pluto, staan zij bijvoorbeeld als planeet niet in de kuipergordel. Waar we Uranus en Neptunus symbolisch zouden kunnen verbinden met een brug, staat Pluto eigenlijk al aan de overkant. Pluto staat als dwergplaneet verder weg en in een andere dimensie (de kuipergordel), waar hij naar mijn gevoel symbool staat voor poortwachter.
De werking van Neptunus en Uranus in de persoonlijke horoscoop wordt overigens vaak wat sneller begrepen en opgepikt dan de werking van Pluto. Deze laatste staat letterlijk en figuurlijk wat verder van ons af en is daarmee wat minder tastbaar.

In een eerder artikel schreef ik het al, in de schepping zijn er twee oerbewegingen: de ingaande en uitgaande beweging. De ingaande beweging is de beweging naar eenheid, waarbij we de verbondenheid met anderen ervaren, samen één kunnen zijn. De uitgaande beweging is de beweging naar afsplitsing, waarbij we onze onafhankelijkheid en individualiteit kunnen ervaren en ‘eigen’ kunnen zijn. De ingaande beweging kunnen we verbinden met Yin, de uitgaande beweging met Yang.
Deze twee bovenstaande energieën werken astrologisch op persoonlijk niveau door in de planeten Mars (archetype mannelijk) en Venus (archetype vrouwelijk). Op collectief niveau resoneren ze met Neptunus en Uranus. Hieronder  een korte beschrijving van beide planeten:

Neptunus verlangt naar gevoelsmatige eenwording, integratie en totale overgave om de volmaaktheid te kunnen ervaren. Neptunus verlangt naar samensmelten en totale acceptatie van de orde (samenhang, de organisatie en het verloop) van alles wat is. Hij bezit het verlangen zichzelf te verliezen in een onpersoonlijk bewustzijn (buiten de grenzen van het ‘ik’ te zijn). Neptunus staat voor de collectieve drijfveer om het individuele op te geven (opoffering) en op te gaan in het universele.

Uranus verlangt naar diversiteit in de schepping, naar totale onafhankelijkheid en individuele vrijheid om de volmaaktheid te kunnen ervaren. Uranus draagt de impuls van vooruitgang in zich, hij draagt de impuls van de uitbraak (breekt zich uit het kosmische ei). Uranus staat voor de collectieve drijfveer om de eenheid en het onpersoonlijke op te geven om met kracht en snelheid de grenzen van het ‘kosmische’ heen te breken, om op die manier zelf-scheppend en autonoom te kunnen zijn.

Vanwege die uitgaande, losbrekende beweging, bestempelen we de kracht van Uranus (alle planeten zijn krachten) ook wel als dwars, tegendraads en opstandig. Uranus keert zich gevoelsmatig tegen de gevestigde orde, hij verlaat de eenheid (hij breekt uit het ei), omdat hij hierin de beperking ervaart. Deze plotselinge uranische kracht raakt Neptunus. Het emotioneert hem diep (er ontstaat een gevoel van verlatenheid, verlorenheid, afwijzing en verwarring) en hij ervaart uranische krachten gemakkelijk als een dynamische tegenreactie op de bestaande orde. Neptunus is immers de impuls die streeft naar het ‘oplossen in’ (of berusting in) dat wat is, terwijl Uranus de impuls vertegenwoordigt van de verandering, de ontwikkeling van dat wat is.
Beide impulsen hebben echter wel het gemeenschappelijk verlangen, namelijk: de hemel op aarde brengen. Het standpunt dat Neptunus daarbij inneemt is alleen tegengesteld dan die van Uranus. Zo vindt Neptunus:  Ieder heeft een plek binnen de natuurlijke orde. Binnen het grotere geheel, zijn wij samen één. Accepteer en vertrouw dat het goed is: de wereld is volmaakt. Het standpunt dat Uranus daarbij inneemt is: de wereld dient in beweging te zijn, verandering is de voorwaarde om vooruitgang (het hogere) op aarde tot stand te kunnen brengen. Binnen de kosmische orde hoort geen ongelijkheid te heersen

Op aarde hebben wij mensen te maken met de collectieve worsteling om zowel de ingaande als uitgaande beweging met elkaar te laten samenwerken. Wanneer dit echter niet lukt kunnen beide krachten wel proberen om de ‘tegenpartij’ te overrulen. Iets wat echter  onmogelijk zal blijken te zijn. Het leed  dat voortkomt uit de zogenaamde verlatingsangst van Neptunus en de bindingsproblemen van Uranus aan de andere kant, kan zich scherp aftekenen en groteske vormen aannemen. De oplossing van dit kosmische gevecht, ligt in samenwerking en niet in verwijdering. De krachten van Neptunus en Uranus samengevoegd tot één kracht  leidt tot:

“Berusting in (overgave aan) het zijn (Neptunus) terwijl je in wording bent (Uranus)

&

“Versmelting met de ander, doorvoelen van de energieën van de ander, oppikken van emoties (Neptunus) terwijl je bij jezelf blijft , begrensd en krachtig je eigen pad blijft volgen (Uranus)

Bovenstaande zien we ook terug in de geschiedenis van de mens. In het verleden leefden de mensen binnen de beslotenheid van veilige, vreedzame gemeenschappen en clans. De mens had een holistisch wereldbeeld en leefde in harmonie met medemensen en de natuur. Op een bepaald moment ontstond er echter een kritieke toestand en om één of andere reden begon men zich af te zetten tegen de veilige, betrouwbare ‘bubbel’ van stamverbanden. Zo kwam er een eind aan deze zogenaamde heilige ‘yin’ tijd waarin de oermoeder centraal stond. De oude, vertrouwde orde en het ‘geloof’ in het leven in gemeenschapszin brokkelde langzamerhand af. Het ‘ik’ werd wakker gemaakt en de oermoeder moest plaats maken voor de hemelse oervader. Er ontstond een verschuiving in het denken en het besef een zelfstandig individu te zijn trad op de voorgrond. Iets dat gepaard ging met competitie en machtsstrijd. Momenteel beginnen we weer terug te verlangen naar de samenhang, de eenheid en de verbinding. Dit keer zullen we echter op zoek moeten gaan naar de verbinding tussen de twee collectieve drijfveren gesymboliseerd door Neptunus en Uranus, omdat het één niet zonder het andere kan.

Het trauma van Uranus

De mythe

Ooit schiep moeder aarde ‘Gaia’ de nachtelijke met sterren bezaaide hemel (Ouranos) om zichzelf toe te dekken. Maar de warme deken waarnaar ze eerder zo had verlangd, werd te verstikkend. Ouranos lag immers met zijn volle gewicht bovenop Gaia, waardoor hij de levensruimte van zijn kinderen ontnam. Er zat voor hen dus niets anders op dan in de buik van hun moeder Gaia te blijven. Zij besloot zich hierop te verzetten en in haar binnenste stookte Gaia een vuur en smeedde een sikkel. Met deze Sikkel hakte haar zoon Kronos (Saturnus) het geslachtsdeel van zijn vader eraf. Vanaf die dag werden Gaia en Ouranus van elkaar gescheiden.

De planeetenergie

Uranus zouden we kunnen zien als een energetische vibrerende trilling vanwege botsende tegenstrijdige energieën. Net als Pluto staat Uranus voor een enorme kracht. In de horoscoop geeft hij (overigens net als Pluto) een verkramping aan in ons energieveld.  En net als Pluto komt de kramp van Uranus voort uit trauma en crisis. Pluto heeft echter veel meer te maken met angst voor de vernietiging van het leven: ons leven. Bij Pluto gaat het om een intense, inkerende vasthoudende energie. Bij Uranus gaat het om een meer gonzende, rondtollende en naar buiten kerende energie. Uranus heeft minder te maken met angst, maar meer met gevoelde dwarsheid. Uranus gaat over de behoefte aan integratie (synergie), iets wat niet zomaar uit eigen beweging bereikt kan worden vanwege botsende en tegenstrijdige belangen.

Uranus is tegendraads, dwars, verkrampt en wanneer hij onbewust is: niet vrij. Een onontwikkelde (of onbewuste) Uranus houdt de vrije expressie van het zelf tegen. Wanneer je oorspronkelijk en authentiek in het leven wilt staan,  zullen we ons namelijk eerst van de beklemmende, smorende beperking in ons energieveld moeten ontdoen. Voordat we Uranus als innerlijk verrijkende kracht kunnen toepassen, zullen we hem net als Uranium als het ware moeten ‘verrijken’:

Al miljoenen jaren ligt Uranium opgesloten in diepe geologische aardlagen. Van natuurlijk uranium kan uraniumsplijtstof gemaakt worden. Echter zo uit de natuur is uranium niet splijtbaar. Uranium moet dus eerst verrijkt worden voordat het toegepast kan worden in kernreactoren en kernwapens. (Misschien nog iets om over na te denken: Plutonium is een metaal dat verwant is aan uranium, maar niet in de natuur voorkomt…?)

De crisis 

Eerst was er de compleetheid, de onvoorwaardelijke liefde en verbondenheid met het leven. Dit was echter tot het plotselinge, abrupte moment, de shock en het trauma van de enorme knal waarna het allemaal persoonlijk en incompleet werd. Je werd afgesplitst en moest je individualiteit en eigenheid gaan bewijzen. Hoewel je bleef verlangen naar samenhang en verbinding moest je in de verwarring die was ontstaan je eigen weg zien te vinden. Je moest volkomen op jezelf gaan vertrouwen en je eigen oordelen gaan vellen. Hier werd je waarschijnlijk boos, verdrietig en ook recalcitrant van. Je voelde je afgewezen, in de steek gelaten en begon je af te zetten tegen de ander, tegen de gevestigde orde, tegen het universum die naar jouw mening de oorzaak was van jouw gevoel van incompleetheid. Je kon je er niet zomaar bij neerleggen. Het onrechtvaardige van het incompleet zijn, zat je te veel dwars. Enerzijds wilde je je niet zomaar verzoenen, je verlangde naar een logische uitleg en oplossing voor de situatie die was ontstaan. Maar je voelde je ook alleen, een ‘einzelgänger’. Aan de andere kant was het erbij horen je diepste wens. Dit tegenstrijdige gevoel bracht een enorme innerlijke spanning en onrust teweeg. Overigens is dit een natuurlijke spanning die je al miljoenen jaren met je meedraagt en waar je tot op de dag van vandaag nog steeds mee worstelt.

Uranus gaat over de behoefte aan integratie, versus het trauma van de afscheiding en de oordelen die daaruit zijn gevormd over de ander (die je de splijting verwijt). Symbolisch gaat het over de splijting tussen de principes: Lichaam (moeder-aarde) en Geest (vader-hemel). Het verlangen naar samenwerking en gelijkwaardig samenzijn is groot. Ooit waren beide in eenheid verenigd, maar daar kwam plotseling een eind aan. Nu is er vanwege de verwijdering een voortdurend spanningsveld ontstaan. Het leven is uiteengevallen en zoekt op dieper niveau naar een nieuw evenwicht, naar verbinding en gelijkwaardig samenzijn.

*De huisplaatsing van Uranus bakent het terrein af waar de beperking / de gevoelde crisis van het afgescheiden zijn zich afspeelt (zich uitdrukt)

Uranus ontmoet Eris: ‘wake-up call from above!’

De laatste jaren rommelt het flink in het negende huis van Europa (zie voor afbeelding onder eerder geplaatst artikel over de horoscoop van Europa). Optimisme maakte na de economische recessie, de kelderende beurskoersen en de stijgende werkeloosheid plaats voor groeiend pessimisme. Bezuinigingsmaatregelen zette de afgelopen jaren een rem op groei en recentelijk wagen velen vluchtelingen uit Noord-Afrika, maar ook uit Syrië en andere landen, de oversteek naar Europa in de hoop op een beter leven. Tegelijkertijd met de Griekse crisis, werd de stroom vluchtelingen op Griekse eilanden onbeheersbaar. Daarbij zijn er neerwaartse krachten vanuit het Midden-Oosten in werking getreden die de levenswijze (levensvisie) van o.a. het werelddeel Europa proberen te ondermijnen.
De economische crisis begon december 2007 toen de huizenmarkt in de VS instortte.

In de horoscoop van Europa staat de Plutoïde: Eris in het negende huis, ze kwam in 2005 tot bewustzijn. Het is het huis van bewustwording en onze persoonlijke kijk op het leven. Datgene wat wij als waarheid ervaren willen we graag overbrengen op anderen. Onze (geloof-)overtuigingen, ons rechtsgevoel en onze wijsheid behoren allemaal tot het negende huis.
In de wereld gaan economische groei en ontwikkeling van kennis hand in hand. Het opleidingsniveau onder de werkende bevolking is over het algemeen hoog in Europa. Europa streeft vernieuwing, ontwikkeling en toepassing van complexe technologieën na om zodoende de economische groei te stimuleren. Europa richt zich dan ook op het versterken van de kenniseconomie.
Het negende huis heeft ook betrekking op andere culturen, andere geloofsovertuigingen en gewoontes. In Europa zien we bijvoorbeeld dat naast economische groei, samenhang en integratie steeds belangrijkere maatschappelijke gespreksonderwerpen werden. Veel mensen met andere gewoontes en geloofsovertuigingen streken dan ook in Europa neer en dit doen zij nog steeds. Onze cultuur wordt daarmee complexer en onze kijk op het leven wordt op de proef gesteld. Waar staat Europa voor? Welke waarheid draagt Europa uit en hoe wordt dit verdedigd?

Met Eris in het negende huis kunnen we strijd rondom geloofsovertuigingen verwachten, strijd over het rechtsgevoel, maar ook strijd met betrekking tot bewustwording. Met Eris in negen dient er schoon schip gemaakt te worden met neerwaartse krachten die culturele normen en waarden, de groei en ontwikkeling van Europa willen vernietigen.
Wanneer we de horoscoop van Europa erbij nemen, kunnen we zien dat Uranus en Eris al een poosje samen in een proces zijn verwikkeld. Van de transit Uranus weten we dat deze staat voor onverwachte en onberekenbare gebeurtenissen. Wanneer dit een ontmoeting met Eris betreft, blijkt dit een krachtige uitwerking te hebben. Uranus lijkt een krak in het Europees bewustzijn te bewerkstelligen. Het alarm gaat af, we moeten wakker worden!
Wat ik constateer: plotseling met de neus op de feiten worden gedrukt. Flitsen van ontwakend bewustzijn. Een vinger op de zere plek en het heldere besef dat we onze waarheid moeten verdedigen, onze vrijheid moeten waarborgen. Dat we beseffen dat we gebroederlijk moeten optrekken tegen het onrecht dat plaatsvindt, dit uit liefde voor onszelf en de wereld!

*De eerste keer dat Uranus conjunct Eris stond was eind April 2015. Eind April 2015, voerden de Ministers van Buitenlandse Zaken uit EU-landen plotseling topoverleg over de problemen rond de bootvluchtelingen (Europa werd zich bewust van de omvang van het probleem). Aanleiding was de grootste ramp met bootvluchtelingen op de Middellandse Zee van de laatste decennia.
Begin November staat transit Uranus voor de tweede keer conjunct met Eris in de horoscoop van Europa. Dit keer retrograde. Wederom wordt Europa door elkaar geschud, de ogen werden explosief geopend!
Dit proces loopt door t/m februari 2016, wanneer Uranus weer direct loopt en opnieuw met Eris conjunct komt te staan.