Er is de kracht van Yin (naar je toe trekken) en er is de kracht van Yang (het van je afduwen). Varuna gaat over de laatste. Varuna gaat over het wegduwen of het uitstralen van je innerlijke beweging. Je overtuiging, je visie, je emotionele beleving, je gedachten.
Door je innerlijke wereld uit jezelf te duwen (uit te stralen, weg te duwen) zet je jezelf neer in de ruimte en tijd. Je creëert een energieveld om je heen. Je vult de ruimte met je eigen innerlijke energie. Vergelijk het met een lamp die een lichtstraal uitstraalt en daarmee de ruimte betreedt en een veld van licht creëert. We denken misschien dat dit uitstralen of van je afduwen van je innerlijke energie niet zo moeilijk is om te doen. Maar dat is allesbehalve waar…
Zonder deze duwende kracht van de Yang-beweging, wordt er niets georganiseerd. Wordt er niets in de orde gebracht, niets beschermd en geregeld. Zonder de uitstralende kracht worden we ook zomaar overspoeld met informatie, emoties, allerlei gedachtekrachten die op ons inwerken. Er is immers geen tegenkracht. Er is geen tegenwind, geen kracht die terugduwt. We kunnen onszelf in zo’n geval (uit zelfbescherming) overigens schrap zetten om daarmee onwenselijke energie te blokkeren. We kunnen ons innerlijk afsluiten, onszelf van binnen op slot gooien en een energetische muur om ons heen bouwen. Maar dit mechanisme is iets anders dan het wegduwen van onwenselijke energie met behulp van je Yangkracht (vanuit de ‘innerlijke source’).
Een beschermingsmuur om jezelf plaatsen, kost je overigens meer energie dan de inzet van Yangkracht: het van binnenuit duwen, of wegstoten. Het kost ons ongemerkt fysiek veel energie om in de weerstand te gaan. Anders gezegd, het kost meer moeite om krachten (informatie) die van buitenaf op je afkomt tegen te houden en te blokkeren, dan om deze vrij op je af te laten komen en hem met ‘tegenwind’ als vanzelf en op natuurlijke manier tegen te houden. Beter kunnen we gebruik maken van de Yang beweging, omdat deze helemaal van binnenuit komt, uit onze innerlijke bronenergie. Om dit te begrijpen kun je het vergelijken met het lichtschijnsel van een lamp, die als vanzelf de kamer inschijnt (het licht gaat van binnen naar buiten), wanneer je maar de schakel omzet. Het licht duwt dan op natuurlijke wijze de duisternis weg.
Naast de hierboven genoemde muur die je om jezelf heen kunt bouwen, om jezelf te beschermen voor invloeden van buitenaf, is er nog een manier om jezelf te beschermen. Namelijk: de natuurlijke Yang beweging in jezelf vastzetten. Je kunt als het ware het licht in jezelf tegenhouden, afknijpen als het ware. Je kunt je ware aard, je innerlijke beleving, je creativiteit tegenhouden, zodat anderen niet zien wat er in jou leeft. In dat geval zet je je innerlijke bronenergie op slot. Dit is te vergelijken met knijpen, verschrompelen of samenballen. In plaats van opengaan en energie naar buiten brengen en eruit te gooien, maak je als het ware een energetische vuist. Je zet het licht in jezelf vast in je lijf. In je spieren. Dit vastzetten kost net als een energetische muur bouwen, veel energie en veroorzaakt op de lange duur ook ziekteverschijnselen.
Zowel de strategie van de muur als die van het afknijpen of vastzetten van energie kunnen op hetzelfde moment worden ingezet. De mens die zichzelf op zo’n manier in het donker zet, went aan het kijken in de duisternis. Hij of zij leert in het donker te kijken en zijn blik valt gemakkelijk op de donkere gestaltes om zich heen. Gestaltes die hij overigens zelf heeft gecreëerd. Het licht is afwezig, deze heeft hij immers buitengesloten en tegelijkertijd ook in zichzelf vastgezet.
Nu is het zo dat er veel mensen in zo’n toestand verblijven zonder dat ze zich er bewust van zijn. Maar het positieve is, is dat er momenteel ook veel mensen in het donker op zoek gaan naar een opening. Naar de uitgang en het licht…
Het eerste wat mensen dan gaan vinden, is het licht dat buiten schijnt. Ze zien het licht in de buitenwereld, bij anderen. Zo vinden mensen goeroes, gaan op reis naar verre oorden, raken in vervoering van de natuur, of vertrekken naar Tibet of volgen spirituele cursussen. Dit zijn allemaal hele bruikbare hulpmiddelen om de muur af te breken en het licht van buiten naar binnen te laten komen.
Het op zoek gaan naar het licht buiten het zelf, zorgt ervoor dat mensen zich meer openen voor de Yin-beleving. Je kunt het vergelijken met inademen. En wanneer mensen inademen, en de muur afgebroken wordt, is men klaar voor de volgende beweging: het uitademen. Nu wordt de Yangkracht als een vogeltje in een kooi vrijgelaten. Het licht dat eerst nog in onszelf opgesloten zat, kunnen we naar buiten brengen. Niet meer knijpen, maar ontspannen… Dit noemen de Ouden ook wel de bevrijding…
Rituelen of gewoontes?
Een vaste reeks handelingen, handelingen die gebeuren in een vaste volgorde op een specifieke plek en tijd kunnen we een patroon of gewoonte noemen. Wanneer we handelingen verrichten met volledige aandacht met de bedoeling om heel bewust vanuit een intentie, energie in beweging te brengen (onze werkelijkheid te sturen), zouden we dit een ritueel kunnen noemen. De diepere zin van een ritueel is een bepaalde verbinding bewerkstelligen. Een ritueel opent als het ware een poort naar een andere zijns-toestand. Met rituelen zet je specifieke ervaring op de rit, omdat je je daarmee emotioneel, fysiek en spiritueel wil verbinden. Het gaat bij een ritueel dus eigenlijk om het heel bewust inzetten van je creatiekracht en je kiest bewust ergens voor.
Wat wil ik op de regel hebben? Wat wil ik op de rit krijgen? Wat wil ik creëren en vanuit welke intentie? Automatisch gaat dat gepaard met de vraag: Wie ben ik en waar sta ik voor?
Door handelingen met aandacht te doen, krijgen ze betekenis. Zonder aandacht krijgt het handelen meer iets vanzelfsprekends. We spreken dan eerder van automatische gewoontes en patronen. Neem bijvoorbeeld tandenpoetsen. Het is een gewoonte, maar past ergens wel binnen het ritueel van klaar maken om naar bed te gaan. Wanneer je met je volle aandacht de overgang gaat maken, van de dag, naar de nacht, en bewust een intentie erbij hebt, dan zou je het ook een ritueel kunnen noemen. Je intentie is dan misschien volledig uitrusten (je hoofd leegmaken, je gevoel in balans brengen, alles loslaten). Als astroloog zouden we kunnen zeggen: we maken de overgang naar het 12e huis. En bij dit ritueel hoort dan tandenpoetsen, onder de douche gaan, mediteren, je kleding uitdoen en pyjama aandoen.
Rituelen helpen jouw een overgang te maken, van de ene dimensie naar een andere. Zij hebben dus een bepaalde bedoeling en hebben te maken met evolutie en transformatie. Rituelen helpen je aandacht te verplaatsen, je bewustzijn te verschuiven binnen tijd en ruimte… van A naar B…. van de ene staat naar de andere staat van zijn.
Kijken naar de horoscoop, betekent kijken naar patronen. De bewegingen van de planeten door de huizen van de horoscoop vormen patronen. Ze lopen op tijd en staan op de rit. De bewegingen herhalen zich gedurende de tijd. Wanneer we heel goed afstemmen, kunnen we als astroloog misschien in de onderstroom, een glimp van de zin en betekenis van al die bewegingen gewaarworden. We kunnen proberen te volgen wat Saturnus op de rit wil zetten en we kunnen de diepere bedoeling van de Zon en de Maan door de astrologische huizen volgen. Dit kunnen we als astroloog allemaal in de persoonlijke horoscopen van mensen onder de loep nemen. En terwijl we dat doen, kunnen we ook nog meer uitzoomen en kijken of we achter al die bewegingen misschien een dieper verlangen of intentie kunnen gewaarworden? We kunnen ons afvragen: wat is het grote plan achter al die afzonderlijke bewegingen in de horoscoop? Wat wil er in het groot op de rit worden gezet? Waar kijken we naar? Kijken we naar een kosmisch ritueel met een intentie of kijken we naar automatische losstaande patronen zonder samenhang?
Spirituele astrologen gaan uit van het eerste. Zij kijken behalve naar de beweging van de planeten afzonderlijk, de patronen en de gedragingen, naar de intentie van het grote ritueel en zijn nieuwsgierig naar de vraag: waar bewegen we eigenlijk naartoe? Welke verschuivingen of transformaties vinden er plaats? Kunnen we verbinding maken met de onderstroom die onder al die ogenschijnlijke losstaande bewegingen zitten? Want hoe ‘gewoon’ we iets misschien ook kunnen vinden, misschien is het stiekem wel een ritueel…
Wist je dat Varuna (Plutoïde) te maken heeft met dit thema? Hij werd wel de god van 1000 ogen genoemd…
Je kunt Varuna ook in de horoscoop plaatsen en zien waar jij bewust een patroon mag doorbreken en door een ‘poort’ mag gaan om een breder beeld van de werkelijkheid te krijgen….
Wat is wijsheid?
Men zegt over astrologie dat het gestoeld is op (oude) wijsheid. Laten we het thema wijsheid eens onderzoeken…
We kunnen eigenlijk pas van wijsheid spreken als je kennis met behulp van eigen onderzoek, waarneming en ontwikkeling aanscherpt, uitdiept, aanneemt of misschien wel verwerpt. Het leren van astrologie is in de basis gericht op het doorgeven van kennis. In het gunstige geval, gaat het dan om kennis wat voortkomt uit iemands persoonlijke wijsheid.
We kunnen pas van wijsheid spreken wanneer er ruimte is om zelf na te denken en de eigen interpretatie van de gegeven kennis te onderzoeken. Soms kan het heel wijs zijn om bepaalde kennis te weerleggen, uit te breiden, ter discussie te stellen of misschien zelfs te verwerpen. Het kan wijs zijn om andere, nieuwe conclusies te trekken bijvoorbeeld en daarmee tot een hele andere oplossing te komen dan de oorspronkelijk aangeboden kennis. Zo kan kennis wat door anderen wordt toegepast, of doorgegeven, door jou worden aangevuld en veranderen. Kennis komt daarmee tot leven en verandert van iets vaststaands in iets wat altijd en voortdurend beweegt. Door zo met kennis om te gaan, kan het transformeren tot eigentijdse-eigen-wijsheid.
Wijsheid brengt kennis (informatie) dus in beweging en speelt in op het huidige moment: jouw NU-beleving. Wijsheid gaat zeg maar over de ‘what-isdom’. Wijsheid is gelijk aan eigen bevinding en eigen ondervinding. Wijsheid zit dus altijd in onszelf.
Wanneer we de wat-is-dom vraag afweren, het verzuimen zelf te onderzoeken, verzuimen zelf na te denken, het niet zelf aankijken, de kennis niet zelf verdiepen, niet verbreden en geen eigen conclusies trekken, dan leef je niet in wijsheid. Je conformeert je in dat geval aan kennis, aan informatie en noemt het misschien oude kennis of zelfs wijsheid. Maar het reciteren, herhalen van oude koeien en wetenswaardigheden van anderen heeft niets te maken met wijsheid. Wijsheid neemt niet klakkeloos aan, neemt nooit zomaar ideeën over zonder er zelf bij te blijven….
Veel mensen zijn bang voor de eigen wijsheid. We hebben het afgeleerd om wijs te zijn. Liever volgen we de informatiestroom van mensen waarvan wij de indruk hebben dat zij het ‘horen’ te weten. Maar denk je er wel eens over na dat zij die het horen te weten misschien gewoon opgedragen krijgen wat ze moeten schrijven, zeggen, zingen, roepen of razen? Harde rondrazende kennisbrengers zijn niet persé wijze leermeesters. Wijze leermeesters zijn wij namelijk zelf wanneer we op onderzoek uit gaan. Wijsheid is kennis in beweging brengen. Wijsheid staat niet stil, maar stroomt mee met de tijd, mee met het huidige moment. Wijsheid is…
De Plutoïde die resoneert met de boodschap is Varuna: hij die alles weet. In de horoscoop staat hij voor de innerlijke kracht van aandacht hebben voor, hij gaat over betrokken en aandachtig zijn. Varuna gaat over je openstellen voor je eigen-wijsheid. De kennis van Varuna is al oeroud en komt uit de Veda’s de oudste geschriften van India. Oorspronkelijk werden de veda’s wat ‘weten’ betekent, via een mondelinge traditie doorgegeven door priesters en zieners voordat ze later op schrift werden gesteld. Je zou hier dus oprecht van oude kennis kunnen spreken. Kennis die ik dan weer bestempel als wijsheid….
Zwarte Maan
Iedereen weet: de kracht van de Zon is zo sterk, het houdt het hele zonnestelsel bij elkaar. De ruimte waarop deze kracht werkzaam is wordt ook wel de heliosfeer genoemd. Dit gebied wordt gedomineerd door deeltjes die van de zon afkomstig zijn, ook wel de zonnewind genoemd. De Zon en diens sfeer van invloed heeft echter een grens. De buitenste grens tussen de heliosfeer en de interstellaire ruimte is de heliopauze. Daar voorbij de zonnewind in de interstellaire ruimte is de kracht van de Zon ‘gebroken’.
In de astrologie wordt de zon in de geboortehoroscoop geassocieerd met de persoonlijkheid, met het bewustzijn dat tegen zichzelf zou kunnen zeggen: IK Ben. De planeten binnen de heliosfeer ziet de astroloog als stukjes zelf, of anders gezegd: innerlijke delen (archetypische patronen) van de persoonlijkheid. De persona. Er zijn vrouwelijke delen en mannelijke delen. De Maan is een vrouwelijk deel.
De astroloog ziet de Witte Maan waar we allemaal bekent mee zijn, als een soort spiegel. De Maan absorbeert, neemt op, ontvangt het licht van de Zon. In de astrologie zien we dat de Maan een innerlijk rustpunt is. Een veilige thuishaven, een baken in zee waar we ons kunnen neergeven, overgeven en ontspannen. Even niets meer moeten maar gewoon kunnen zijn. Genoeg hebben aan onszelf… De Maan brengt onze aandacht terug naar het hier. Van buiten naar binnen, uit het hoofd in het moment. Precies zoals een klein kind na het spelen met kinderen, op schoot kruipt bij Mama en daar weer even tot zichzelf kan komen. Even niks meer hoeven, maar bijkomen, in slaap sukkelen.
Heel diep gezegd trekt de Maan-energie je naar binnen en bevrijd je, al is het maar voor even, van alles wat aan ons trekt en de aandacht vraagt. Van de duizend dingen, brengt de Maan ons terug met de aandacht naar dat ene ding, terug naar die ene persoon: ‘ik’ …
Behalve de interstellaire ruimte waar de invloed van de Zon ophoudt te bestaan, is er ook zoiets als de Zwarte Maan. Er is dus een witte Maan, deze is verbonden met de persoonlijkheid en het persoonlijke bewustzijn en er is een Zwarte Maan die verbonden is met het transpersoonlijke bewustzijn. Deze laatste vinden we door op zoek te gaan naar die plek in het zonnestelsel (of ons persoonlijk universum: de horoscoop) waar de Maan het verste van de Aarde af staat. Daar op die plek kun je je niet ontspannen neergeven en tot jezelf komen, want daar waar de Maan afwezig is, kun je immers niet op haar terugvallen. De Zwarte Maan is dus geen fysiek verschijnsel, eerder een plek in onze levensruimte. Een plek binnen de levenscirkel.
De Zwarte Maan staat, wanneer we het vanuit de ruimte bekijken, niet in de invloedsfeer van de Zon. De Zon heeft hier op deze plek zeg maar niets meer te vertellen. Hij is hier al zijn aantrekkingskracht verloren. Bij de Zwarte Maan zak je als het ware als Alice in Wonderland dwars door de materie heen en je persona lost op. Dat ene verhaal waar je in was gezogen verdwijnt en al wat overblijft is openheid, alertheid, zeg: het wakkere zelf, het bewustzijn van de spiritus (de ziel). Bij de Zwarte Maan verschuift de aandacht van het stoffelijke, naar het energetische. Je zou de Zwarte Maan kunnen zien als een soort portaal. Een gebied in de ruimte waar je met je aandacht uit de aardse beleving wordt getrokken. Je aandachtsgebied wordt groter en je blik wordt ruimer. Je bent niet meer gebonden aan geboden en verboden en ik stel mij zo voor: stappen we net als Nemo van de film, uit de Matrix