Mars ligt zwaar onder vuur, hij ligt als het ware onder een vergrootglas en zijn onstuimige, driftmatige karakter wordt wederom ter discussie gesteld. Mars en Venus zijn persoonlijke planeten en het komt dan ook dichtbij. Een bekende Nederlandse Rapper is deze week volop in het nieuws vanwege mishandelingen van zijn vriendin: een video gaat rond op internet. Ook in het nieuws deze week is Prins Andrew die een schikking treft met de vrouw die hem beticht van seksueel misbruik; vorige week was het Marc Overmars, even daarvoor Marco Borsato, Ali B. en Jeroen Rietbergen die de vrouwen tot slachtoffers maakte. Bekende personen die hun instinctieve Marsenergie op beschadigende wijze inzette vallen van hun voetstuk. Relaties die waren gebouwd op luchtkastelen (Linda de Mol) worden verbroken. Ik vermoed dat dit alles doorwerkt in de huiskamers waar ook de minder bekende mannen en vrouwen een spiegel wordt voorgehouden.
Mars en Venus staan conjunct. Venus is momenteel de heerser van de Noordknoop, waar ook Sedna staat. Mars is volgens de klassieke astrologie de heer van de Zuidknoop die in schorpioen staat (ook Pluto is heer van de zuidknoop). De Noordknoop staat in Stier en toont ons waar we naartoe bewegen. Hij staat voor de uitnodiging, voor de beleving van de ervaring die beleeft wenst te worden. Stier gaat over waardebepaling. De vraag die we zouden kunnen stellen is: wat is de liefde (Venus) ons waard? Hoe groot is onze eigenwaarde en waar zit de pijn? We komen van Mars maar de beweging nodigt ons uit om richting Venus te gaan. Met Sedna in het gebied, wijst het er ook nog eens op dat we worden uitgenodigd om de pijn onder ogen te komen en de beerput open te trekken. Want Sedna gaat over zoiets als integriteit. Zij is verbonden met slachtofferschap. Pluto die nu ook een driehoek maakt met Sedna en dus ook met de Noordknoop toont ons dat het nu echt menens is. Pluto die ook nog in het teken Steenbok staat, maakt korte metten met alle modellen, patronen (dus ook relatiepatronen) die het daglicht niet kunnen verdragen. Nu is het dan ook het moment dat Venus met haar pijn naar buiten kan komen. Mars en Pluto als heren van de Zuidknoop in het teken Schorpioen en tonen ons de ervaring waar we aan gewend zijn geraakt. De ervaring die we kennen. Het is de oude ervaring van het machtsmisbruik en seksueel geweld.
Mars en Venus staan in het teken Steenbok, waarin het gaat over samen de uitdaging aangaan om het hoogste doel te volbrengen. Steenbok gaat over volwassenheid. En Mars en Venus dienen vandaag dan ook samen volwassen te worden, op te groeien en ergens samen naartoe te werken. De juiste strategie en de juiste instelling en motivatie is hierbij belangrijk. Dit klusje dient dan ook niet lichtzinnig te worden opgevat. Voor Mars in het teken Steenbok is zoiets als reputatie, aanzien en status belangrijke drijfveren. Falen en plichtsverzuim is geen optie. De vraag is alleen: focust Mars zich wel op de juiste dingen? Want zo niet dan loopt hij tegen grenzen aan. Nu met Venus aan zijn zijde, wijst zij hem op zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van hun relatie. Venus in Steenbok waardeert duurzaamheid, degelijkheid, doelgerichtheid, geen slappe hap dus. Zij verlangt een sterke man, een man waar zij concreet van op aan kan en waarmee zij een degelijke toekomst mee kan opbouwen. Voor Venus zelf in Steenbok is het overigens ook de uitdaging om haar eigen innerlijk leiderschap op te pakken. Ze mag voor zichzelf opkomen, haar rug rechthouden en met zakelijke voorstellen komen. Zij dient haar grens aan te geven in het teken Steenbok en ook zij moet zich volwassen tonen.
Geen categorie
Vrijheid, gelijkheid en broederschap
Het is iets wat men blijkbaar doet in tijden van oorlog: stelling nemen, kiezen aan welke kant we staan en vervolgens verzetten tegen de vijand door ons vol overgaven in het slagveld te storten. Vele soldaten zagen door precies deze toestand de dood. Wanneer we echter tegen deze manier van strijd willen verzetten omdat we het nut en de noodzaak er niet van inzien, moeten we van goede huizen komen. We worden dan al snel verdoemd tot zonderling en zondig verklaart en dat is natuurlijk niet iets wat we over onszelf willen afroepen. Vanwege precies die angst voor straf en buitensluiting vanwege het verzet, kon het gebeuren dat (kerk)leiders eeuwenlang de mensen in het gareel hielden. Er werd schuld aangewakkerd en zo vonden er dingen plaats die het daglicht niet kon verdragen. Allemaal onder het mom van naastenliefde in combinatie met de boodschap van hel en verdoemenis …
De boodschap van naastenliefde: ‘heb u naasten lief als uzelf’, is een oude boodschap die de wereld in werd gezet, mogelijk vanuit de overtuiging het egoïsme uit te bannen. Helaas bleek deze boodschap gericht aan dovemans oren want er worden iedere dag nog veel mensen aan de kant gezet. Geen enkele overheid of religie is in staat gebleken met deze grootse boodschap over sociale zorgzaamheid de armoede uit te bannen.
Aan de boodschap van naastenliefde kleeft overigens nog een diepere boodschap: Afhankelijk van wat je kiest worden we goed of slecht bevonden. We zijn ofwel een brave Hendrik of een egoïst. De gulden middenweg is er simpelweg niet. Dat betekent dat naastenliefde volgens velen meer inhoudt dan dienstbaar opstellen, zorgzaamheid tonen en inlevingsvermogen alleen. We moeten blijkbaar nog een stap verder gaan, bereid zijn om ver gaande concessies te doen en in het diepe te springen. Of zoals ik in het begin schreef: het gaat in tijden van nood om de totale overgave, het gaat om opoffering want alleen dan ben je in sociaal opzicht echt goed bezig is de gedachte. Het is precies deze religieuze boodschap van overgave die je momenteel weer veel hoort: “Je doet het niet voor jezelf maar voor een ander.” – Voorzichtig waag ik mij nu met de volgende vraag op glad ijs, met het risico verdoemd te worden en tot zonderling te worden verklaard- de vraag die ik hier zou willen stellen is: klopt dit wel?
Wanneer we niet oppassen, lopen we het risico in een slagveld te belanden zoals die soldaten tijdens een ouderwetse loopgravenoorlog. Wanneer we onze waakzaamheid verliezen lopen we de kans dat ons zomaar iets op de mouw wordt gespeld of dat we onder druk worden gezet (meestal aangezwengeld door autoriteiten of onze meerderen en opgepikt door onze naasten) om onszelf ten gunste van het grote goed over te geven.
De geschiedenis leert dat vele mensen zich de kritiek persoonlijk hebben aangetrokken: “als je jezelf op de eerste plaats zet toon je geen naastenliefde en dan ben je dus slecht (egoïstisch).” Mogelijk kwam dit voor een deel door schuldgevoel en voor een ander deel door angst voor autoriteiten (& hel en verdoemenis). Velen hebben zich in het heden en verleden om die reden uit sociaal oogpunt weggecijferd, ook al was de handelswijze ondraaglijk en beangstigend (denk hierbij weer even aan die soldaten op het slagveld die hun leven gaven voor hun volk en vaderland). Velen hebben zich lijdzaam neergelegd bij hun lot. Christenen zouden waarschijnlijk zeggen: zij droegen hun kruis. Hierbij nog enkele ‘onschuldige’ voorbeelden:
Nog maar kortgeleden was het normaal dat vrouwen zich schikten in hun lot en taak als moeder, huisvrouw, hulpvaardige, zorgende en toegewijde echtgenoten. Zij dienden hun vaders en mannen uit naastenliefde. Door hen op de eerste plaats te zetten voldeden zij aan het ‘juiste’. Het was het sociale offer van naastenliefde dat zij moesten brengen.
De man bezat daarentegen meer autoriteit en kon zichzelf binnen het huwelijk als sturende kracht op de eerste plaats zetten, om daarmee op zijn beurt het maatschappelijke en economische belang te kunnen dienen. Dit was het kruis dat hij moest dragen.
Het gewone volk moest zichzelf ten opzichte van de adel op de tweede plaats zetten. Men moest voor hen letterlijk en figuurlijk door het stof en aan de arbeid, want de adel bezat het betere bloed en de autoriteit, het aanzien, de kennis, de wijsheid en het geld. Dat was het offer dat het volk moest nemen.
De adel waren op hun beurt weer verantwoording schuldig aan de kerkelijk leiders die weer verantwoording aflegden aan God. Op hun schouders rustte de zware taak van de verantwoordelijkheid. En ook zij deden het uiteraard allemaal voor de ander…
Astrologisch kunnen we deze levensinstelling, waarbij we onszelf geweld aandoen en onnodig leed veroorzaken plaatsen bij het Vissentijdperk die nu (en niets ten nadele van het teken vissen, maar ik zou haast zeggen,: gelukkig) ten einde loopt. Het teken Vissen heeft namelijk te maken met zaken als opofferen, loslaten, flexibel meebewegen (denk maar aan de beweging van een school vissen in de oceaan), in elkaar opgaan, compassie tonen, niet nadenken maar instemmen en overgeven, ronddobberen en meegaan met de ‘flow’, enzovoorts.
Tijden veranderen en er valt iets opmerkelijks te bespeuren: de boodschap van de opoffering wordt niet meer zomaar door iedereen gedragen. De houdbaarheidsdatum van totale overgave lijkt te zijn overschreden. En omdat niet iedereen meer meedoet, werkt deze oude constructie niet meer. Ieder individu draagt het totaal in zich en het denken in zogenaamde piramidestructuren past ons plotseling niet meer. De slogan die past bij het tijdperk Waterman: Vrijheid, Gelijkheid en broederschap, zou misschien beter aansluiten met betrekking tot de concrete uitvoering en het bereiken van naastenliefde. Want waar we altijd dachten dat we de liefde diende door het allemaal te doen voor een ander, ondermijnden wij juist de liefde en hielden wij het lijden in stand. Langzaam lijkt deze waarheid tot ons door te dringen.
Ons schuldgevoel en het vasthouden aan schuld en verdoemenis blijkt een prijs te hebben. Er vindt een transformatie plaats en dat gaat uiteraard niet zonder slag en stoot. Ik voorzie echter dat de rollen hoe dan ook zullen worden omgedraaid. Posities moeten worden opgeheven en dat zal even wennen zijn.
De eerste barsten hiervan werden overigens al in de 18e eeuw zichtbaar. Sinds de ontdekking van Uranus in 1781 werd het dwarsliggen en het thema zelfbevrijding en het streven naar persoonlijke vrijheid geïntroduceerd. Langzamerhand kwam er steeds meer weerstand. Binnen niet al te lange tijd verschuift Pluto naar het teken Waterman en verwacht ik dat deze trend van verzet en vernieuwing nog wel even zal doorzetten. Daarnaast loopt ook het Vissentijdperk langzamerhand ten einde.
We bewijzen onszelf en de ander een dienst door dienstbaarheid te tonen en dit keer niet aan hij die in de hemelen zijt maar aan zij die in en op onze aarde leeft en leven. En door de aarde met behulp van onze eigen mentale, fysieke en emotionele gezondheid en persoonlijke vindingrijkheid, op de eerste plaats te zetten, doen we het zowaar voor de aarde, voor onszelf en tegelijk voor de ander! Een typisch gevalletje van een win win situatie! Wie kan daar nou op tegen zijn?
Twist en tweestrijd
“Eris is niet bereid om leugens te accepteren omwille van de lieve vrede. Zij zoekt de confrontatie en is niet bang voor een verstoord evenwicht. Zij is de drijfveer die vanuit woede en onvrede, met voorbedachten rade, onrust in de wereld brengt.“
Dat Eris als beruchte onruststoker als actieve energie in de horoscopen terecht is gekomen, behoeft denk ik weinig uitleg. We hoeven maar om ons heen te kijken om hier het resultaat van te zien.
In de mythologie staat dat de komst van Eris als godin van tweestrijd werd gevreesd, dit vanwege de verdeeldheid en de ruzies die zij veroorzaakte. De Trojaanse oorlog is daar een voorbeeld van. Vanwege het onheil dat zij met zich meebracht, was zij niet erg geliefd en zagen de andere goden haar liever verdwijnen dan verschijnen.
Noem het toeval of niet, sinds de dwergplaneet Eris in 2005 werd ontdekt, lijkt er openlijk steeds meer op de spits te worden gedreven. De meningen tussen mensen, binnen gemeenschappen veroorzaken splijting en overal ontstaan er strijdtonelen. De Corona uitbraak heeft alles wereldwijd nog eens extra op scherp gezet. Zelf zou ik deze Corona-virus wel willen vergelijken met de twistappel, de gouden appel van Eris waar de oorlog van Troje in de mythe mee begon. Veel mensen willen de oplossing en de vernietiging van de zogenaamde gifappel van Eris naar zich toetrekken. En veel mensen spreken zich uit over hoe dat het beste zou kunnen gebeuren.
*(Eris kwam op stoom toen zij in een vierkant aspect met Pluto kwam te staan in het voorjaar van 2019, waarbij Saturnus Pluto naderde in een conjunctie. Dit vierkant aspect tussen Eris en Pluto bleef een hele tijd actief. Momenteel is er sprake van een omslag, hoewel Eris en Pluto nog steeds verbonden zijn in een vierkantaspect ontstaat er beetje bij beetje steeds meer afstand tussen Pluto en Eris. De planeet Pluto trekt verder door het teken Steenbok, richting Waterman en laat Eris achter zich).
Volgens de mythe begon de Trojaanse oorlog met een ruzie tussen de godinnen Hera, Athene en Aphrodite. Deze ruzie werd aangezwengeld door Eris, uit wraak omdat zij niet was uitgenodigd op het huwelijksfeest van Peleus en Thetis. In de Trojaanse oorlog verdeelden vele helden zich over twee kampen en ook verschillende goden en godinnen lagen elkaar en de strijdende partijen dwars. Tijdens de oorlog brak ook nog eens de pest uit omdat de Griekse held (Agamemnon) de god Apollo tegen zich kreeg omdat hij een dochter van een priester tot slaaf had gemaakt. Kortom de hele oorlog was een langdurige aaneenschakeling van kommer en kwel. Op Wikipedia staat er over deze oorlog:
“Nadat Paris Helena mee had genomen naar Troje, trokken alle Grieken gezamenlijk ten strijde tegen Troje. Na een tienjarige strijd verloren de Trojanen de oorlog van de Grieken door de list met het paard van Troje.
Schattingen over het aantal manschappen en schepen dat zou hebben deelgenomen aan deze oorlog lopen nogal uiteen. Op basis van wat Homeros schrijft komt bijvoorbeeld historicus Barry Strauss tot de bevinding dat er minstens 100.000 manschappen aan iedere zijde streden, en dat er 1186 Griekse schepen in deze strijd betrokken zijn geweest.
Hoewel de meeste oude Grieken de (mythische) ontvoering van Helena als aanleiding van de Trojaanse Oorlog (die plaats zou hebben gevonden in de 13e of 12e eeuw voor Christus) beschouwden, wordt aangenomen dat de oorlog ter wille van economische belangen werd gevoerd. Het jaar 1184 v.Chr. is thans de meest geaccepteerde datum voor de Trojaanse Oorlog, omdat ook de archeologie aantoont dat rond die tijd de culturen van Kreta, het Griekse vasteland en Anatolië teloorgingen.”
Ook nu wordt er een strijd gevoerd in een tijd waarin de economische belangen zwaar wegen en de teloorgang van culturen lijkt te zijn ingezet. De verdeeldheid tussen mensen die zich uit in QR-codes, mondkapjes, vaccinaties enzovoorts veroorzaakt momenteel in de maatschappij veel strijd. Zoals ik hiervoor schreef is het opmerkelijk dat Eris in een vierkant aspect met Pluto kwam te staan in het voorjaar van 2019 en het is mijn indruk dat het aspect met Pluto, de energie van Eris als het ware heeft geactiveerd. Alsof Eris vanaf dat moment echt goed tot bewustzijn kon komen.
Eris is een felle strijdster. Maar waar Mars het persoonlijke belang verdedigt, valt Eris het te persoonlijk-gerichte handelen juist aan.
De vraag die we bij Eris kunnen stellen is: hoe maak je je punt duidelijk, je onvrede kenbaar, je boosheid zichtbaar als het onrecht zijn tol begint te eisen? Hoe doe je dat? Hoe transformeer je woekerende onvrede? Hoe komen maatschappelijke, wetenschappelijke, spirituele en religieuze tegenstellingen weer tot elkaar? Kortom hoe pak je onrecht aan, zonder als een wildeman (de Mars/Ares manier) om je heen te slaan?
Met de ontdekking van Eris lijkt er een zaadje gepland, een tegenkracht in wording en moeten we ons gaan beraden over hoe het anders moet.
Keer op keer raken we verstrikt in groteske bewegingen van onenigheid. Het oorlogsgeweld zit in onze genen. Door te strijden vanuit het motief anderen te overheersen vanuit een gevoel van superioriteit, waarbij de sterksten de zwakkeren proberen te onderwerpen en onder dwang een stelling te laten innemen, volgen we de weg van Ares (Mars) en die van deTrojaanse oorlog. Deze strijd kennen we en is al eeuwen aan de gang. Echt verder heeft het de mensheid niet gebracht, de uitkomst blijft keer op keer hetzelfde: er zijn geen winnaars enkel verliezers.
Eris houdt ons een spiegel voor en wil de absurditeit van de strijd die uit materialistisch oogpunt gestreden wordt blootleggen. Hoever willen wij gaan? Juist in een tijd waar de nood hoog is, zal het antwoord op deze vraag hopelijk tot een doorbraak leiden.
Meer over Eris staat te lezen in mijn boek: De Plutoïden, lichten van kosmisch bewustzijn
De Venus ‘doctrine’
Vaak wordt gezegd dat Venus in de astrologische en mythische betekenis staat voor harmonie en evenwicht. Vanuit Venus perspectief is dat zeker het geval. Maar bezien vanuit het grotere plaatje is zij ook de schepper van dualiteit en veroorzaakt ze splitsing en splijting. Ze strooit ons zand in de ogen… Laat mij dat uitleggen:
Bij Venus gaat het erom je liefde ergens op te richten. Op persoonlijke wijze invulling geven, vormgeven aan liefde. Bijvoorbeeld vormgeven aan Venus in Schorpioen in het vijfde huis of aan Venus in Tweelingen in het tweede huis. De stand van Venus in de horoscoop laat ons zien waar onze persoonlijke voorkeur ligt. Ze toont ons wat wij het mooiste vinden, waar zeg maar ons oog op valt. Venus kiest ervoor om het mooie, het schone en het lichte te ontvangen en daar aandacht aan te geven. Alles wat buiten de persoonlijke voorkeur valt, valt af. Dat laat ze liever buiten beschouwing. Het is dus een kwestie van smaak. Met Venus vraagt je je dus dingen af als: Wat is mijn smaak? Wat vind ik mooi? Maar ook: wat siert mij? Waar geniet ik van? Wat maakt mij mooi en aantrekkelijk? Wat past mij het best (welke vorm)?
Door vervolgens (vaak onbedoeld) het niet smaakvolle af te wijzen ontstaat er dualiteit, ontstaat er het contrast en de afscheiding.
Tegenover het kiezen vanuit smaak, staat echter de liefde voor het contrasterende. Het is de liefde die de dualiteit opheft en het afgewezene, zeg het smaakloze in zich weet op te nemen. Dit is geheel anders dan Venus, die juist wankel dreigt te worden wanneer haar liefde niet voldoet aan de eisen die zij er persoonlijk aan stelt. Venus ervaart instabiliteit en contrast wanneer ze wordt geconfronteerd met iets dat niet beantwoord aan haar liefde. Iets dat op die manier geen liefde kent, zal alleen de liefde kunnen leren kennen wanneer deze via de onpersoonlijke weg, dus voorbij de persoonlijke smaakkwestie, toch tot stand kan komen.
Deze transpersoonlijke liefde kunnen we niet ‘halen’ bij Venus. Venus hoort bij de aarde. Deze liefde kunnen we wel vinden (halen) bij de mythische Persephone, je weet wel van die mythe over het meisje dat door Hades (Pluto) naar de onderwereld werd ontvoerd, waarna alles op de aarde verdorde. Dit omdat haar intens verdrietige moeder Demeter, de aarde in een winters tapijt deed veranderen.
De naam Persephone betekent verwoester, maar dat brengt ons op een dwaalspoor. Want zij beantwoordt de liefde die Venus niet kan beantwoorden. Zij is vergevend, zuiverend en helend. Zij verwoest de liefde niet, maar zij verwoest de dualiteit die juist door Venus in stand wordt gehouden …