Admin – Pagina 10 – Sterrentaal

Pijn (thema cheiron)

Zolang we een hart hebben, kunnen we ook pijn ervaren. Leven zonder pijn is op aarde niet mogelijk. Deze realiteit kunnen we niet ontlopen. We lopen altijd het risico gewond te raken. Pijn hoort bij het leven. We doen er goed aan om het bestaan van pijn te erkennen en toe te laten tot onze werkelijkheid.

Soms worden we dusdanig diep geraakt dat de pijn niet zomaar geneest. Het is belangrijk om aandacht te besteden aan de pijn. Het is belangrijk om de wond te verzorgen, want een wond die niet geneest kan het lijden in de toekomst onnodig lang in stand houden. Pijn beïnvloedt onze houding in het leven en onze blik op de toekomst.

Bang zijn voor pijn in de toekomst is zinloos, maar blijkbaar werkt het in het leven zo, dat we ons eerst onnodig lang ergens aan vasthouden (doorleven), voordat we de werkelijke betekenis van iets kunnen doorzien.

Het leven doet extra pijn wanneer we onszelf verlaten. Het erkennen van wat er nu is, het toelaten van het gevoel, het doorvoelen van pijn, het doorvoelen van liefde, dat kan alleen hier in de middenwereld, in het heden, in het nu.
Net zoals we de pijn na een verwonding eerst moeten vasthouden voordat we het weer los kunnen laten, moeten we hetzelfde doen met onze emoties.

Het leven is als de oceaan, altijd in beweging…

(Cheiron: ik toon weerstand, ik bezit het vermogen mijzelf te helen, ik kan mij losmaken, ik kan het alleen).

De benedenwereld en de bovenwereld

1. De benedenwereld en het vierde huis

Sjamanen en Indianen uit Zuid-Amerika spreken over het bestaan van een benedenwereld, middenwereld en een bovenwereld. Dit thema intrigeert mij, vooral ook omdat ik een verband zie met de astrologische betekenis van het vierde en tiende huis. (Net zoals er twaalf zonnetekens zijn, is de horoscoopcirkel verdeeld in twaalf ‘stukken’. Deze stukken worden huizen genoemd. Ieder huis staat voor een bepaald levensgebied /omstandigheid en raakt daarmee een ander (levens)thema aan).
Het vierde en tiende huis gaan over boven en beneden, over thuis zijn (4) of in de wereld zijn en onze roeping volgen (10), maar ook over moeder (4) en vader (10). Dit is in overeenstemming met de betekenis van benedenwereld en de bovenwereld. Volgens sjamanen staat de benedenwereld in verbinding met het noodlot en de bovenwereld met je hoogste lotsbestemming (zie ook het boek: Afdalen in je ziel, van Alberto Villoldo).
Volgens het boek is de middenwereld de wereld van de lineaire tijd. Het staat voor de wereld waarin we leven, werken en zorgen. Als astroloog verbind ik dit dagelijkse bewustzijn ook wel met de zon in de horoscoop. De zon staat ook voor onze innerlijke leider, onze aardse persoonlijkheid in dit leven. Zo kijken we als het ware door de ogen van deze innerlijke leider (gesymboliseerd door de zon) naar de realiteit waarin we ons bevinden. Deze innerlijke leider dient als voertuig van ons ware zelf (de ziel). Echter de ramen van dit voertuig kunnen als het ware beslagen zijn en daardoor het licht van onze ware aard voor de buitenwereld verbergen. Pas als het lukt om het bewustzijn van de benedenwereld en het bewustzijn van de bovenwereld met het bewustzijn van de middenwereld te laten samensmelten, zal het voor de innerlijke leider makkelijker zijn om met een scherpere blik door de ramen te kijken.

Astrologen verbinden het vierde huis, dat zich in de onderste regionen van de horoscoop bevindt, met zaken als huiselijke omstandigheden, het ouderlijk huis, de familieclan, emotionele behoeftes enzovoorts. Het vierde huis staat voor zekerheid op emotioneel gebied. Wanneer er binnen dit gebied problemen zijn dan kun je je ontheemd voelen, wantrouwig in het leven staan en je onveilig voelen.
Het vierde huis symboliseert als het ware de grond waar we op staan, wonen en leven. Maar naast een zichtbaar wereld boven de grond is er ook een onzichtbare wereld onder de grond. Dit deel onder de grond betreft een energetisch gebied waarin ook onze geschiedenis ligt opgeslagen. Onder de zichtbare realiteit van het vierde huis bevindt zich de benedenwereld waar zich je kindertijd en je vorige levens bevinden. Hier ligt het onzichtbare handgeweven vloerkleed onder onze voeten, vol patronen waar wij onderdeel van uit maken en die ons verbinden met onze geboortegrond en voorouders.
Hier in het vierde huis bevindt zich ook het zielsdeel van het innerlijk kind. De pure gevoelsbeleving. Het vierde huis staat dan naar mijn idee ook voor de emotionele erfenis, de verborgen invloed van onze geboortegrond, gezin van herkomst, de familie, voorouders enzovoorts.
Wanneer je verzuimt te zoeken naar het (verloren) zielsdeel van het pure gevoel, onze pure natuurlijke aard, wie we als pasgeborene nog waren, bepaalt de geschiedenis de rol die je speelt in de middenwereld. Dit omdat dit deel van de ziel (hart) dan gevangen blijft zitten in het web van zijn/ haar geschiedenis. Je kunt dit ook wel karma noemen. Het hart kan dan niet vrij en licht zijn en zich ook niet op die wijze uitdrukken binnen het dagelijkse en persoonlijke bewustzijn (gesymboliseerd door de Zon). Met het gevolg dat je niet voluit de rol van je eigen bestemming in het tiende huis kunt oppakken.

2. DE BOVENWERELD EN HET TIENDE HUIS

Sjamanen uit Zuid-Amerika spreken over het bestaan van een benedenwereld, bovenwereld en een middenwereld. Volgens sjamanen uit Zuid-Amerika staat de benedenwereld in verbinding met het noodlot en de bovenwereld met je eigen lotsbestemming (bron: Afdalen in je ziel, van Alberto Villoldo). Dit intrigeert mij, vooral ook omdat ik een verband zie met de astrologische betekenis van het vierde en tiende huis. Het vierde en tiende huis liggen in de horoscoop tegenover elkaar. Het vierde huis bevindt zich op het laagste punt en het tiende huis op het hoogste punt van de horoscoop. In een vorig artikel schreef ik over het vierde huis en de benedenwereld, dit stuk gaat over het tiende huis en de bovenwereld.

Net zoals er twaalf zonnetekens zijn, is de horoscoopcirkel verdeeld in twaalf ‘stukken’. Deze stukken worden in de astrologie huizen genoemd. Ze staan voor de omstandigheden die wij in het leven tegenkomen, zeg maar de omstandigheden waar de zon doorheen trekt. Ieder huis geeft een plaats van bestemming aan, een plaats waar we fysiek, emotioneel, met onze gedachtes en/of spiritueel kunnen zijn. Zo kunnen we bijvoorbeeld fysiek ergens aanwezig zijn, maar het kan ook zijn dat we enkel in gedachte ergens zijn.

Symbolisch kunnen we het vierde huis, dat dus onderaan in de horoscoop staat, verbinden met onze emotionele basis, het gevoel van geborgenheid en veiligheid. Waar het onderste huis in de horoscoop gaat over de thuisplek, ons ouderlijk huis bijvoorbeeld met daaronder de draden die ons verbindt met onze geschiedenis (zie ook artikel: de benedenwereld en het vierde huis), heeft de hoogste plek in de horoscoop (het tiende huis) te maken met de grote wereld waarin we ons mogen waarmaken. Kort gezegd staat het tiende huis voor de buitenwereld en de openbare (publiekelijke) ruimte. Het gaat over de wereld buiten de deur waar de toekomst op ons wacht om in het heden te worden gewekt en waar onze (hogere) bestemming zich bevindt. Dit huis is dus verbonden met het volgen van je roeping en het uitdragen van ambities. Dit lukt echter pas als we emotioneel in balans zijn (stabiliteit in de benedenwereld ervaren) en begrijpen en dus zicht hebben op wat we in essentie willen verwezenlijken.
Op deze wereldse plek waar toekomst en heden samenvallen, kunnen we alleen volledig (fysiek, emotioneel en in de geest) stevig zijn (dus zonder dat we bijvoorbeeld omver worden geblazen of zomaar terug naar beneden het vierde huis in worden gekieperd) wanneer we zelfbewust, geconcentreerd, serieus en volhardend kunnen gaan staat voor onze ware zelf en sturing kunnen geven aan onze scheppingskracht. Er wordt hier van ons gevraagd om wijze keuzes te maken en verantwoordelijke beslissingen te nemen. Alleen van een afstandje toekijken of misschien zelfs onze ogen sluiten houdt ontwikkeling tegen. Wanneer bewegingen zichzelf blijven herhalen werkt dat depressie in de hand (zie ook thema Quaoar). Uiteindelijk is het de bedoeling dat we zelf vanuit wijsheid een oordeel vellen en actief de draad gaan oppakken.

In de bovenwereld is ook de lucht, met de witte wolken, de zon en de oneindige ruimte. ‘The sky is the limit’ (alles is mogelijk). Hoe onmetelijk die ruimte feitelijk is, gaat ons verstand te boven. Vanuit het aardse standpunt bezien geeft de horizon echter de grens aan van wat we kunnen bevatten (zien). Echter vanuit spiritueel oogpunt draagt de hemel alle wijsheid.
Kennis berust op levenservaring. Hemelse wijsheid bestaat dus eigenlijk uit inzicht die de zon heeft opgedaan tijdens zijn reis rond de wereld. Dus anders gezegd: hoe meer we hebben gezien (of:hoe ‘ouder’ de zon), hoe meer we kunnen begrijpen. Hoe meer we kunnen begrijpen, hoe beter we weer in staat zijn om te kiezen. Want uiteindelijk draait het daar allemaal om. Om het maken van keuzes!

Waar de benedenwereld in mijn beleving verbonden is met het emotionele aspect en het hart, is de bovenwereld in mijn beleving verbonden met het verstandelijke aspect en de ogen (of in enkelvoud: het oog). Met gesloten ogen nemen we geen kleuren waar en zien we niet de vele kleurschakelingen en de nuanceverschillen van het licht. Met gesloten ogen tasten we dus letterlijk en figuurlijk in het duister en hebben we enkel het hart als ons kompas. Met onze ogen dicht zullen we de ervaring van disbalans ongenuanceerd in ons hart sluiten. Ons innerlijk kompas zal uit balans zijn en blijven, wanneer we de disbalans niet onder ogen kunnen komen. Wanneer we niet kunnen zien dus.

Door te kijken kunnen we tegenstellingen waarnemen en aanvaarden. Beelden kunnen met elkaar worden vergeleken. Pas als we zien, hebben we ook iets te kiezen. We zullen dan niet meer enkel blind hoeven te varen op onze gevoelens. , Zowel het emotionele vermogen als het verstandelijk vermogen dienen met elkaar in balans te zijn om tot het juiste oordeel te kunnen komen.

De Roep van Jupiter & Saturnus de begrenzer

DE ROEP VAN JUPITER

Stromende energie maakt gelukkiger dan starre, vastzittende, geblokkeerde energie. Dromen, fantaseren, spelen, onderweg zijn hoort bij stromende energie. Echter, wanneer de dromen ‘op’ zijn en nieuwe ideeën uitblijven, dan is het waarschijnlijk tijd om je geest op te porren en je blikveld te verruimen. Ruim je hoofd op en maak tijd voor nieuwe ervaringen en nieuwe belevenissen. Soms constateer je dat je in cirkels blijft draaien. Mogelijk heb je alles uit de ervaring van je huidige omstandigheden gehaald en zit er voor jou geen nieuwe ontwikkeling meer in. Op zo’n moment roept Jupiter je op om je horizon te verruimen en op zoek te gaan naar nieuwe dromen en een nieuwe leerschool.

Wanneer we blijven hangen in het verleden, wanneer we maar blijven worstelen met oud zeer, hebben we een volwassen held nodig die ons kan redden. Wanneer je je ondermijnt voelt in je kracht, op een bepaalde manier opgeslokt, beperkt en onvrij voelt, werp dan eens een blik op de held uit onze horoscoop die ons verlost uit de greep van angst: Jupiter!
Jupiter gaat over hoop en het bewandelen van nieuwe wegen richting de toekomst. In de mythe zien we dit symbolisch terug. Zo versloeg hij Saturnus (Kronos) en redde Pluto (Hades) uit de buik van Saturnus.

Van Saturnus kunnen we veel deugden leren. Saturnus gaat over de gevestigde orde, over oude vertrouwde waarden, over het vasthouden van tradities. Maar structuren kunnen gedurende onze reis door de tijd te beperkend worden. Willen we onszelf echter geestelijk blijven ontwikkelen, willen we blijven ‘doorstromen’ dan zullen we ons moeten openstellen voor nieuwe ervaringen. Wanneer Saturnus ons wijst op verstarring (op roest), doen we er goed aan om Jupiter op de troon te zetten en te laten meeregeren. Hij is uiteindelijk de aangewezen innerlijke leider die we in onszelf zouden moeten aanboren om het volgzame kind, volwassen te laten worden. Uiteindelijk moeten we om te kunnen vliegen ons nest: de regels, het gezag, de normen en waarden, de patronen van het ‘ouderlijk huis’ (Saturnus), verlaten.

Saturnus de Begrenzer

Ieder van ons moet uiteindelijk in het leven een duidelijke vorm aannemen, een identiteit opbouwen. We moeten ons aanpassen aan dat wat we in het leven als bouwstenen en ook als ‘taak’ hebben meegekregen. Er zijn helaas grenzen aan onze dromen, aan onze mogelijkheden, aan onze idealen. Grenzen waar we niet aan voorbij kunnen gaan, ook al willen we iets anders zijn, iets anders worden, we kunnen niet voorbij bepaalde wetmatigheden in ons leven. We hebben verantwoordelijkheden te dragen, hoeveel we ons er misschien ook tegen willen verzetten. We worden gedwongen deel te nemen aan een cyclus, aan een bepaald wetmatig plan, we worden gedwongen een bepaalde vorm aan te nemen, keuzes te maken die ons karakter ondersteunen in plaats van ze ondermijnen of onderuit halen.

Dit alles wordt aangegeven door de planeet Saturnus. Saturnus dient jouw ik-kracht, hij wil helpen deze vorm te geven, ook al ervaar je dat soms anders. En zie je eerder de beperking ervan. Maar juist door de beperking van dat wat er niet is, onder ogen te komen en te accepteren wat er wel is, door te werken met wat we hebben en ons alleen te focussen op dat dus, dan komen we werkelijk tot groei. Dan komen we tot de essentie…

Berusting in het zijn (Neptunus) terwijl je in wording bent (Uranus)

De planeten Mercurius, Venus, Mars, Jupiter, en Saturnus,liggen dichtbij de aarde en dus binnen de volgorde van het astrologische duidingssysteem dicht bij onszelf. Het is het gebied dat betrekking heeft op het aardse bewustzijn. Zij hebben betrekking op ons persoonlijk bewustzijn.
De planeten Neptunus, Uranus en Pluto staan in dat opzicht verder van de aarde vandaan, zij zijn minder zichtbaar en ook minder persoonlijk van aard. Zij vertegenwoordigen in mijn ogen het collectieve verlangen om de hemel op aarde te brengen.

Wanneer je echter goed kijkt (of invoelt), kun je opmerken dat binnen de drie transsaturnale krachten, Neptunus en Uranus een aparte twee-eenheid vormen. Ze symboliseren als het ware een brug tussen het aardse en hemelse. Anders dan de dwergplaneet Pluto, staan zij bijvoorbeeld als planeet niet in de kuipergordel. Waar we Uranus en Neptunus symbolisch zouden kunnen verbinden met een brug, staat Pluto eigenlijk al aan de overkant. Pluto staat als dwergplaneet verder weg en in een andere dimensie (de kuipergordel), waar hij naar mijn gevoel symbool staat voor poortwachter.
De werking van Neptunus en Uranus in de persoonlijke horoscoop wordt overigens vaak wat sneller begrepen en opgepikt dan de werking van Pluto. Deze laatste staat letterlijk en figuurlijk wat verder van ons af en is daarmee wat minder tastbaar.

In een eerder artikel schreef ik het al, in de schepping zijn er twee oerbewegingen: de ingaande en uitgaande beweging. De ingaande beweging is de beweging naar eenheid, waarbij we de verbondenheid met anderen ervaren, samen één kunnen zijn. De uitgaande beweging is de beweging naar afsplitsing, waarbij we onze onafhankelijkheid en individualiteit kunnen ervaren en ‘eigen’ kunnen zijn. De ingaande beweging kunnen we verbinden met Yin, de uitgaande beweging met Yang.
Deze twee bovenstaande energieën werken astrologisch op persoonlijk niveau door in de planeten Mars (archetype mannelijk) en Venus (archetype vrouwelijk). Op collectief niveau resoneren ze met Neptunus en Uranus. Hieronder een korte beschrijving van beide planeten:

Neptunus verlangt naar gevoelsmatige eenwording, integratie en totale overgave om de volmaaktheid te kunnen ervaren. Neptunus verlangt naar samensmelten en totale acceptatie van de orde (samenhang, de organisatie en het verloop) van alles wat is. Hij bezit het verlangen zichzelf te verliezen in een onpersoonlijk bewustzijn (buiten de grenzen van het ‘ik’ te zijn). Neptunus staat voor de collectieve drijfveer om het individuele op te geven (opoffering) en op te gaan in het universele.

Uranus verlangt naar diversiteit in de schepping, naar totale onafhankelijkheid en individuele vrijheid om de volmaaktheid te kunnen ervaren. Uranus draagt de impuls van vooruitgang in zich, hij draagt de impuls van de uitbraak (breekt zich uit het kosmische ei). Uranus staat voor de collectieve drijfveer om de eenheid en het onpersoonlijke op te geven om met kracht en snelheid de grenzen van het ‘kosmische’ heen te breken, om op die manier zelf-scheppend en autonoom te kunnen zijn.

Vanwege die uitgaande, losbrekende beweging, bestempelen we de kracht van Uranus (alle planeten zijn krachten) ook wel als dwars, tegendraads en opstandig. Uranus keert zich gevoelsmatig tegen de gevestigde orde, hij verlaat de eenheid (hij breekt uit het ei), omdat hij hierin de beperking ervaart. Deze plotselinge uranische kracht raakt Neptunus. Het emotioneert hem diep (er ontstaat een gevoel van verlatenheid, verlorenheid, afwijzing en verwarring) en hij ervaart uranische krachten gemakkelijk als een dynamische tegenreactie op de bestaande orde. Neptunus is immers de impuls die streeft naar het ‘oplossen in’ (of berusting in) dat wat is, terwijl Uranus de impuls vertegenwoordigt van de verandering, de ontwikkeling van dat wat is.
Beide impulsen hebben echter wel het gemeenschappelijk verlangen, namelijk: de hemel op aarde brengen. Het standpunt dat Neptunus daarbij inneemt is alleen tegengesteld dan die van Uranus. Zo vindt Neptunus: Ieder heeft een plek binnen de natuurlijke orde. Binnen het grotere geheel, zijn wij samen één. Accepteer en vertrouw dat het goed is: de wereld is volmaakt. Het standpunt dat Uranus daarbij inneemt is: de wereld dient in beweging te zijn, verandering is de voorwaarde om vooruitgang (het hogere) op aarde tot stand te kunnen brengen. Binnen de kosmische orde hoort geen ongelijkheid te heersen

Op aarde hebben wij mensen te maken met de collectieve worsteling om zowel de ingaande als uitgaande beweging met elkaar te laten samenwerken. Wanneer dit echter niet lukt kunnen beide krachten wel proberen om de ’tegenpartij’ te overrulen. Iets wat echter onmogelijk zal blijken te zijn. Het leed dat voortkomt uit de zogenaamde verlatingsangst van Neptunus en de bindingsproblemen van Uranus aan de andere kant, kan zich scherp aftekenen en groteske vormen aannemen. De oplossing van dit kosmische gevecht, ligt in samenwerking en niet in verwijdering. De krachten van Neptunus en Uranus samengevoegd tot één kracht leidt tot:

“Berusting in (overgave aan) het zijn (Neptunus) terwijl je in wording bent (Uranus)“

&

“Versmelting met de ander, doorvoelen van de energieën van de ander, oppikken van emoties (Neptunus) terwijl je bij jezelf blijft , begrensd en krachtig je eigen pad blijft volgen (Uranus)“

Bovenstaande zien we ook terug in de geschiedenis van de mens. In het verleden leefden de mensen binnen de beslotenheid van veilige, vreedzame gemeenschappen en clans. De mens had een holistisch wereldbeeld en leefde in harmonie met medemensen en de natuur. Op een bepaald moment ontstond er echter een kritieke toestand en om één of andere reden begon men zich af te zetten tegen de veilige, betrouwbare ‘bubbel’ van stamverbanden. Zo kwam er een eind aan deze zogenaamde heilige ‘yin’ tijd waarin de oermoeder centraal stond. De oude, vertrouwde orde en het ‘geloof’ in het leven in gemeenschapszin brokkelde langzamerhand af. Het ‘ik’ werd wakker gemaakt en de oermoeder moest plaats maken voor de hemelse oervader. Er ontstond een verschuiving in het denken en het besef een zelfstandig individu te zijn trad op de voorgrond. Iets dat gepaard ging met competitie en machtsstrijd. Momenteel beginnen we weer terug te verlangen naar de samenhang, de eenheid en de verbinding. Dit keer zullen we echter op zoek moeten gaan naar de verbinding tussen de twee collectieve drijfveren gesymboliseerd door Neptunus en Uranus, omdat het één niet zonder het andere kan.