Bijna kerst en het nieuwe jaar staat weer voor de deur. Voor mij persoonlijk bestond 2022 voor een groot deel uit schrijven. Hoewel ik het hele jaar gewend ben om te schrijven over de diepere dingen van het leven, past het vooral ook bij de sfeer van de decembermaand.
De groef in de grammofoonplaat van de levenservaring van het collectief zit diep en de verwerking ervan staat nog maar in de kinderschoenen. Maar dat de heling van de groef is begonnen zie ik als een van de hoogtepunten van het jaar 2022! Verdriet is niet langer onbestemd, maar lijkt langzamerhand een plek te krijgen nu Sedna actief is geworden door de driehoek die zij maakte en nog steeds maakt met Pluto. Veel mensen werken hard aan bewustwording. Daarbij hoort ook het doorbrekend besef dat we niet keer op keer hetzelfde riedeltje af hoeven te draaien en ons iedere keer persoonlijk geraakt hoeven te voelen en onze energie te verspillen. Dit is een belangrijk kantelpunt in de geschiedenis. De angst voor onze nietigheid en kwetsbaarheid was zo met ons verweven geraakt dat we waren gaan geloven in onze machteloosheid. Stap voor stap wordt alles anders…
Wat ik persoonlijk een plek mocht geven was de gevoelde veront-waardiging. De betekenis van het woord moest ik van binnenuit doorleven en begrijpen. We hebben elkaar zo lang gezien als vijanden en niet als gelijke, dus waren we geneigd onszelf niet naast de ander, maar boven of onder de ander te plaatsen. En zij die in een machtspositie bevinden, lijken soms geneigd van bovenaf door hun gekleurde bril van wantrouwen een blik naar beneden te werpen. Door neer te kijken op hen die we wantrouwen, wordt er ruimte gecreëerd voor de ver-ontwaardiging en worden mensen aangetast in hun waardigheid.
De levens van onze voorouders leven in ons en de niet geheelde wonden worden aan ons overgedragen. Zoveel oorlogen verder en velen worden geraakt door een gevoel van verontwaardiging. Waar moeten we beginnen? Wat moet er gebeuren voordat we het eindelijk echt kunnen gaan omkeren? Nooit is het ons gelukt om de telkens terugkerende ontwaardiging op te lossen. In de weerstand schieten, het opboksen, duwen en trekken heeft ons nooit verder geholpen, integendeel. We werden alleen maar murw gemaakt en langer in de greep van angst gehouden. Er lijkt maar geen eind aan te komen. Echter het mooie is: als alles vastloopt, kunnen we gewoon van richting veranderen! (thema Quaoar). Dit vraagt om een reset (thema Gong Gong). We hebben nu lang genoeg in angst geleefd en de spelregels van het onvolwassen ego gevolgd en het leven als een wedstrijd met winnaars en verliezers beschouwd. Maar het leven is een spel. Wij waren het alleen vergeten… Te lang hielden we inefficiënte overtuigingen levend. Maar leugens veroorzaken nu eenmaal altijd pijn en stress. Alleen eerlijk zijn tegen onszelf zal ons uiteindelijk echt vooruit gaan helpen!
Op 13 november aanstaande staat er wat bijzonders te gebeuren. Dan verandert de dwergplaneet Haumea van teken. Sinds 1993 staat ze in Weegschaal, maar binnenkort zal ze door het teken Schorpioen reizen. De dwergplaneet Haumea kreeg op 17 september 2008 de status van dwergplaneet en werd in 2003 ontdekt door het team van Jose Luis Ortiz Moreno van het Sierra Nevada Observatorium in Spanje. Echter de ontdekking van Haumea werd door twee teams opgeëist en dit team van astronoom Mike Brown gaf de datum 28 december 2004 door. Mike Brown en zijn team gaven Haumea eerst de bijnaam Santa omdat de dwergplaneet op 28 december 2004 was ontdekt. Haumea heeft een ellipsvorm en ze heeft twee manen.
Mythisch staat Haumea voor de Grote Moeder: Mater. Ze staat voor de aarde en meer in abstractere zin voor de materie en in persoonlijke zin staat ze voor ons lichaam. Ze staat voor de vruchtbare kracht die in de materie huist, in persoonlijke zin staat ze als het ware voor het licht (‘vuurvonk’) die ons lichaam bezielt en tot leven wekt. Als mens op aarde zijn betekent deelnemen aan het proces van de materie (Mater). Echter niet iedereen is in verbinding met het wezen van de aarde. Denk maar even aan al die zaken die het voortbestaan van het leven op aarde bedreigen omdat we uit verbinding zijn met dat wat ‘matters’: niet in verbinding staan met emoties, weinig tot geen lichaamsbewustzijn bezitten, weinig oog hebben voor het milieu, plant en dierenwelzijn, slechte voedingsgewoontes enzovoorts.
Heel in het kort gaat Haumea over op aarde komen: incarneren en het neerzetten van jouw innerlijk wezen in de stof. Het is in ons belang het leven op aarde zin te geven. In die zin gaat Haumea ook over de maturiteit van de mensheid. En de vraag die ze aan ieder van ons persoonlijk stelt is: toon jij je ware aard op aarde? Op aarde zijn betekent deelnemen aan het proces van de materie (Mater) en daar dienen we niet lichtzinnig over te doen. Het is zeg maar niet in ons belang om een spelbreker te zijn en onze snor te drukken.
Op aarde zijn betekent deelnemen aan het spel dat leven heet. Net als Harry Potter of Frodo uit the lord of the Rings worden we allemaal blootgesteld aan avonturen en dienen we puzzels en raadsels op te lossen. Ieder avontuur levert nieuwe leerervaringen op en zo groeit als het een beetje meezit ons bewustzijn. Het is daarbij belangrijk en natuurlijk om ons te gronden: te verankeren. Wilde dieren gaat dit natuurlijk af, voor ons mensen ligt het meestal lastiger. Wij zijn zelf beschikkend en kunnen ons van onszelf en onze innerlijke wereld afwenden en de verbinding verbreken. We kunnen zeg maar niet in ons lijf zitten, maar in het hoofd en ver weg van ons gevoel zijn. Wanneer we niet goed verankeren kunnen we ook niet goed onze plek innemen. Dit verankeren vraagt om een volwassen houding, een wakkere houding. Dit houdt bijvoorbeeld in dat we werk verrichten dat vanuit ons hart wordt ingegeven. Dus wanneer iets zonder liefde wordt uitgevoerd, bijvoorbeeld wanneer jij je handelingen niet bedekt met een persoonlijk sausje, wanneer je dingen doet vanuit een gevoel van plichtmatigheid en routine of gewoon omdat het moet, dan neem je niet echt vanuit bezieling deel aan het leven. Uiteindelijk draait het allemaal om een stukje persoonlijke betrokkenheid, eigen inbreng en passie. We mogen onszelf niet verloochenen. We moeten ons blijven herinneren wie we zijn.
De aarde pakt niets van ons af, zij geeft ons de ruimte, zij geeft ons een bestaan. Zij geeft ons ook de vrijheid om te groeien en zij bezit veel wijsheid en kracht. Wij zijn deel van de aarde , net als planten, dieren, rotsen en bergen. Door de band, de verbinding met de natuur te herstellen een onszelf als natuurkracht te verankeren in de vorm, worden we weer meer een eenheid.
Met Haumea in het teken Weegschaal zagen we dat we serieus werden geconfronteerd met de verstoorde relatie die wij in het algemeen in de wereld hebben met moederaarde. We doen de natuur en daarmee onszelf onrecht aan. De disbalans en de scheve verhouding werden de afgelopen jaren duidelijk zichtbaar. We gingen zo op in onze routines en op zoek naar het hogere buiten onszelf dat we op een punt zijn gekomen waarop het ego zich van het wezen van de natuur heeft afgekeerd (en met de natuur bedoel ik ook ons natuurlijk creatieve zelf). Wij zijn uit balans geraakt en werden te mentaal georiënteerd, waardoor we vergaten wie we werkelijk zijn. Haumea toont ons (net als overigens alle Plutoïden) datgene wat we zijn verloren en mogen terugvinden.
Veel mensen hoorde de roep van Haumea wel en hebben sindsdien geprobeerd om de relatie met zichzelf te optimaliseren, omdat we door onszelf te verankeren beter in staat zijn ons eigen potentieel te versterken en daarmee ook beter in staat zijn om ons natuurlijke wereld te beschermen. Wat Haumea in het teken Schorpioen concreet zal laten zien is nog even afwachten. Haumea is nog maar pas in beeld en we moeten de uitwerking van de transit door de tekens nog even gadeslaan. Schorpioen zal de dingen vermoedelijk op scherp zetten. Het teken Schorpioen kan staan voor crisis, confrontatie, blootleggen en de bewustwording van verborgen inhouden. In schorpioen kunnen de dingen die ons niet meer dienen worden gesloopt. Het afgescheiden zijn van de aarde wordt vermoedelijk niet meer met de mantel der liefde bedekt (zoals in het teken Weegschaal nog het geval was). Diplomatisch geharrewar en halve afspraken om de middenweg te behouden paste misschien nog bij Weegschaal, maar vast niet meer bij Schorpioen… Met Haumea de komende 30 jaar in Schorpioen mogen we waarschijnlijk nu echt de weg naar binnen gaan maken. Geen compromissen meer en diplomatische oplossingen. Wij zijn zelf verantwoordelijk voor ons eigen geluk … onze problemen projecteren helpt ons niet verder.
Haumea: Over de angst om te gaan staan. De angst om je plek in te nemen.
Meer weten over Haumea, lees mijn boek: De Pluto-Quest
Het is al een tijdje aan de gang: gordijnen worden opengetrokken en bewaarde geheimen worden ontmaskerd. Er lijkt de afgelopen 30 jaar een collectieve behoefte te zijn ontstaan om de eerder besloten (of voor de ander verborgen gehouden) binnenwereld in de buitenwereld te openbaren. Steeds minder mensen gaan de confrontatie met hun angstbeelden uit de weg en de verontwaardiging over de afbraak van de natuur, de inbreuk op vrijheid van meningsuiting, de vernietiging van onze cultuur, het ondermijnen van de gelijkwaardigheid, de teloorgang van de ethiek en over al dit soort zaken en meer, groeit. Veel mensen zijn op zoek naar echte zingeving, naar diepgang en gemeenschapszin.
Gedurende de tijd zijn we, ook al zou je het misschien soms niet zeggen, een stukje wijzer geworden. Zo beginnen veel mensen zich steeds meer te realiseren dat de versluierde kijk op de werkelijkheid en het gebrek aan vertrouwen in onze creativiteit mag veranderen. Steeds meer mensen beginnen om zich heen te kijken en zich allerlei dingen af te vragen en diepere vragen over het leven te stellen. Deze tendens tot openbaring en verruiming van het bewustzijn past ook bij het reizen door de ruimte en het verlaten van het zonnestelsel. De Plutoïden bevinden zich namelijk in de ruimte op rand van onze vertrouwde werkelijkheid. Tenminste de werkelijkheid zoals wij die kenden. Dit reizen door de ruimte geeft nieuwe kansen en inzicht op wetenschappelijk vlak, maar dat niet alleen, het zet ook in het collectieve bewustzijn iets in beweging. Wanneer we de het zonnestelsel verlaten, dan verlaten we namelijk het patroon van planeten en hemellichamen die om de zon heen circuleren. We verlaten het systeem en het gebied waar wij als mens bekend mee zijn.
Hoewel de Plutoïden op de vibratie van Pluto lijken is hun ‘trilling’ (hun aanwezigheid) nieuw. Ook de namen die aan hen zijn gegeven zijn, zijn nieuw (de meeste van ons hadden bijvoorbeeld nog nooit van Makemake of Quaoar gehoord). Deze planeetjes zijn dus nieuwkomers, of in ieder geval voor ons zijn het nieuwkomers want ze waren er natuurlijk wel al, alleen we hadden ze nog niet gevonden. Nu is het aan ons om deze nieuwe ervaring in onze beleving te integreren.
De astrologie geeft ons een soort landkaart in handen en al is het misschien alleen maar voor het idee, het geeft wat grip op de wereld van ruimte en tijd waar wij ons in bevinden. Wanneer ik om mij heen kijk zie ik een wereld in verwarring. Hoewel dit niet altijd fijn voelt is het volgens mij zo dat hoe meer verwarring er is, hoe meer mensen op zoek zullen gaan naar antwoorden om dit alles te ontstijgen is mij idee. En dat is positief! We leven in een wereld waarbij oorzaak en gevolg een natuurlijke wetmatigheid is. We kunnen onszelf de vraag stellen: “als verwarring het gevolg is, wat was dan de oorzaak?” Door stil te staan bij de gevolgen kunnen we mogelijk oorzaken blootleggen in ons persoonlijk leven, maar ook op grotere schaal en zo onze verwarring stukje bij beetje wegnemen.
Wie weet zeggen we later wel over de aanloop naar deze tijd zoiets als: het was het begin van het tijdperk van ‘exposure’. Als astroloog zeg ik daarbij dat Pluto als mythische god van de onderwereld en de grenswachter van de interstellaire ruimte op symbolische manier hier een belangrijke rol in speelt. Maar hij staat niet alleen, hij heeft voor zijn missie ‘vrienden’ meegenomen. Vrienden die nu in het daglicht treden: de Plutoïden.
Mars ligt zwaar onder vuur, hij ligt als het ware onder een vergrootglas en zijn onstuimige, driftmatige karakter wordt wederom ter discussie gesteld. Mars en Venus zijn persoonlijke planeten en het komt dan ook dichtbij. Een bekende Nederlandse Rapper is deze week volop in het nieuws vanwege mishandelingen van zijn vriendin: een video gaat rond op internet. Ook in het nieuws deze week is Prins Andrew die een schikking treft met de vrouw die hem beticht van seksueel misbruik; vorige week was het Marc Overmars, even daarvoor Marco Borsato, Ali B. en Jeroen Rietbergen die de vrouwen tot slachtoffers maakte. Bekende personen die hun instinctieve Marsenergie op beschadigende wijze inzette vallen van hun voetstuk. Relaties die waren gebouwd op luchtkastelen (Linda de Mol) worden verbroken. Ik vermoed dat dit alles doorwerkt in de huiskamers waar ook de minder bekende mannen en vrouwen een spiegel wordt voorgehouden.
Mars en Venus staan conjunct. Venus is momenteel de heerser van de Noordknoop, waar ook Sedna staat. Mars is volgens de klassieke astrologie de heer van de Zuidknoop die in schorpioen staat (ook Pluto is heer van de zuidknoop). De Noordknoop staat in Stier en toont ons waar we naartoe bewegen. Hij staat voor de uitnodiging, voor de beleving van de ervaring die beleeft wenst te worden. Stier gaat over waardebepaling. De vraag die we zouden kunnen stellen is: wat is de liefde (Venus) ons waard? Hoe groot is onze eigenwaarde en waar zit de pijn? We komen van Mars maar de beweging nodigt ons uit om richting Venus te gaan. Met Sedna in het gebied, wijst het er ook nog eens op dat we worden uitgenodigd om de pijn onder ogen te komen en de beerput open te trekken. Want Sedna gaat over zoiets als integriteit. Zij is verbonden met slachtofferschap. Pluto die nu ook een driehoek maakt met Sedna en dus ook met de Noordknoop toont ons dat het nu echt menens is. Pluto die ook nog in het teken Steenbok staat, maakt korte metten met alle modellen, patronen (dus ook relatiepatronen) die het daglicht niet kunnen verdragen. Nu is het dan ook het moment dat Venus met haar pijn naar buiten kan komen. Mars en Pluto als heren van de Zuidknoop in het teken Schorpioen en tonen ons de ervaring waar we aan gewend zijn geraakt. De ervaring die we kennen. Het is de oude ervaring van het machtsmisbruik en seksueel geweld.
Mars en Venus staan in het teken Steenbok, waarin het gaat over samen de uitdaging aangaan om het hoogste doel te volbrengen. Steenbok gaat over volwassenheid. En Mars en Venus dienen vandaag dan ook samen volwassen te worden, op te groeien en ergens samen naartoe te werken. De juiste strategie en de juiste instelling en motivatie is hierbij belangrijk. Dit klusje dient dan ook niet lichtzinnig te worden opgevat. Voor Mars in het teken Steenbok is zoiets als reputatie, aanzien en status belangrijke drijfveren. Falen en plichtsverzuim is geen optie. De vraag is alleen: focust Mars zich wel op de juiste dingen? Want zo niet dan loopt hij tegen grenzen aan. Nu met Venus aan zijn zijde, wijst zij hem op zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van hun relatie. Venus in Steenbok waardeert duurzaamheid, degelijkheid, doelgerichtheid, geen slappe hap dus. Zij verlangt een sterke man, een man waar zij concreet van op aan kan en waarmee zij een degelijke toekomst mee kan opbouwen. Voor Venus zelf in Steenbok is het overigens ook de uitdaging om haar eigen innerlijk leiderschap op te pakken. Ze mag voor zichzelf opkomen, haar rug rechthouden en met zakelijke voorstellen komen. Zij dient haar grens aan te geven in het teken Steenbok en ook zij moet zich volwassen tonen.
