Het lichaam beleeft het leven. We kunnen horen, zien, ruiken, proeven en aanraken. Hoe beter de ziel verankerd is in het lichaam hoe intenser en voller de levenservaring, de beleving kan zijn. Soms zijn ervaringen echter te pijnlijk of te schokkend voor de ziel, waardoor het besluit zich terug te trekken uit het lichaam. De ziel wenst de beleving niet te doorleven en dus niet te doorgronden. Zo kan het gebeuren dat pijn niet werkelijk geheeld kan worden. Dit thema resoneert met de astrologische betekenis van Pluto. Wanneer de ziel vertrekt vinden de emoties als verdriet en boosheid geen weg naar buiten en slaan ze naar binnen: in het lichaam. Ze zetten zich daar vast als blijvende herinnering. Onbedoeld houden we daarmee een oud verhaal levend. Sedna bijvoorbeeld, wijst ons op dat diepe verdriet dat we in bevroren staat parkeren in onze cellen. En Eris wijst ons op het gevoel van onrecht en boosheid dat we wegstoppen in de kelder van onze fysieke realiteit. Zij bewaren op die lege plek, de herinnering van de ziel die daar niet kon blijven, omdat de liefde geweld werd aangedaan. Ook Haumea en Salacia, twee andere Plutoïden uit de schil van ons zonnestelsel, wijzen op deze thematiek. (Iedere Plutoïde draagt een deel van deze wijsheid). Zo draagt Salacia in de horoscoop informatie over het levensgebied waar de liefde niet meer gedragen kon worden. En in de mythologie van Haumea zien we dat haar kinderen uit verschillende delen van haar lichaam sprongen. Precies zoals wij ook innerlijke kinderen kunnen laten ontspringen uit ons lichaam, waar we de oude verhalen een woning hebben gegeven. De mythe van Haumea lijkt de diepe energetische wijsheid van dit lichaamswerk in zich te dragen. Concreet vraagt het thema Haumea ons om met aandacht naar binnen te keren en de ziel weer aan het woord te laten. Om de vergeten herinneringen geboren te laten worden. Want de werkelijke bevrijding kan pas plaatsvinden als we het oude verhaal en het oude patroon van zoeken maar niet vinden, rond kunnen maken. Verhalen hebben een plek nodig. Een plek om te kunnen Zijn. Wanneer de ziel niet garant staat voor zo’n plek, verdwijnt de pijn in de leegte. En zal daar bestaan, totdat wij het komen ophalen…
Nog niet zo heel lang geleden waren er koningen en koninginnen met goddelijke status. Er waren leiders die werden gezien als de goddelijke vertegenwoordiger op aarde. Dit zagen we ook bij de oude Egyptische cultuur en diens Farao’s. Zij werden gezien als de stoffelijke versie van het goddelijke. Iedereen schikte zich (of diende dit te doen) naar zulke leiders, zoals de planeten zich schikken om de zon.
Tegenwoordig zijn we er niet zo heel erg van overtuigd dat leiders goddelijke gezanten zijn. De tijdgeest verandert en als een koning, priester of een of andere autoriteit ons vanaf de hoogte vertelt wat we moeten doen, wordt niet zomaar meer gepikt. De overtuiging dat het ‘goddelijke’ in ons allemaal zit, resoneert beter… Langzamerhand verandert het systeem waarin we leven, puur omdat de geloofsovertuiging verandert. Toch zijn er ook nog veel mensen die opkijken tegen de zogenaamde goddelijke status van publieksfiguren. Zij konden en kunnen om die reden op grove wijze misbruik maken van hun machtspositie. Momenteel vallen verschillende publieksfiguren echter flink door de mand, want zij die hier slachtoffer van zijn geworden, openen hun ogen en doen steeds vaker hun mond open.
Astrologisch kunnen we de verkondiger van de geloofsovertuiging of levensovertuiging plaatsen bij Jupiter. En de bewaker van die overtuiging, de vormgever ervan en de begrenzer van de overtuiging, kunnen we in betekenis plaatsen bij Saturnus. Beide soorten leiderschap die deze planeten symbolisch vertegenwoordigen, zijn nodig. De een om de idealen in de realiteit van de grond te krijgen (Saturnus) en de ander om ze verder uit te breiden en te verspreiden (Jupiter). Jupiter en Saturnus kunnen we ook verbinden met het zogenaamde groepsgeweten.
Laten we even verder filosoferen. Er is zoiets als een persoonlijk wezen (het wezen van de persoonlijkheid) die in het gunstigste geval positief wordt opgenomen door het groepswezen: het collectief. Het groepswezen heeft een geweten en deze is gekoppeld aan de normen en waarden die de maatschappij poogt uit te dragen. Dit geweten kijkt niet per se naar persoonlijke en individuele belangen, maar is gekoppeld aan de algemeen geldende levensovertuiging van de samenleving. Het groepsgeweten kan met behulp van aangestelde bewakers (juristen en handhavers bijvoorbeeld) proberen om mensen te blokkeren of te cancelen wanneer men het groepsgeweten niet volgt. Wanneer je er dieper over nadenkt, drijft dit systeem veelal op angst en heeft het allemaal te maken met de overleving van het systeem. Dit groepsgeweten is veelal een bedacht systeem. Er zijn regels bedacht, wetten bedacht, die worden bewaakt door de grenswachters van het systeem. Dit om de angst voor de aanval op het groepsgeweten van buitenaf, maar ook van binnenuit te beteugelen.
We lijken echter in een tijd gekomen waarin het groepsgeweten op losse schroeven staat. Het groepswezen wankelt en dit komt voor een belangrijk deel omdat de oude geloofsovertuiging: follow the leader en vertrouw hem op zijn mooie blauwe ogen, zijn glans heeft verloren. Autoriteitspersonen worden steeds minder gezien als goddelijke gezanten en dreigen nu sneller van hun voetstuk te vallen als er gebrek is aan transparantie. Wanneer de bedoelingen niet helemaal helder blijken te zijn, kunnen we hem of haar dan wel vertrouwen, is de vraag die in menig hoofd opduikt. Vanuit de onderstroom komen vele vragen steeds meer naar boven, zoals: waar geloven we in? Waar staan we voor als samenleving, als groep? En wie of wat willen als groep eigenlijk (nog) ‘volgen’?
Naast groepswezens (verbonden met de aarde) zijn we echter ook ruimtewezens. We leven immers in de ruimte, het grote-al. De werkelijkheid bezien door de ogen van het ruimtewezen is anders dan die van het groepswezen. Het kijkt vanuit een ander perspectief. Zo is het ruimtewezen zich bewust van meerdere dimensies, van meerdere energievelden buiten de aardse ruimte en tijdbeleving en beschikt daarmee ook over een groter veld van intelligentie. Het groepswezen wordt opgenomen door het ruimtewezen. Zoals het persoonlijke weer wordt opgenomen door de groep.
Waar Jupiter en Saturnus astrologisch verbonden zijn met het groepswezen, zijn Uranus en Neptunus (maar ook Pluto) verbonden met het wezen van de ruimte. Uranus is in staat de autoriteit van Saturnus te overrulen. En Neptunus is in staat de visioenen van Jupiter op te laten lossen. Neptunus toont uiteindelijk de illusie die besloten ligt in de bedachte overtuiging. En zo kan het gebeuren dat het ruimtelijke wezen, de maatschappij dwingt te veranderen. In mijn beleving is dit, nu in deze tijd en binnen deze ruimte aan het gebeuren. De groep is zoekende naar nieuwe overtuigingen, naar nieuwe idealen, een nieuwe richting. Het groepsgeweten staat onder druk. Daarmee zitten Jupiter en Saturnus (astrologische betekenis) in een groot veranderingsproces. Dit alles loopt synchroon met de ontdekking van de Plutoïden. En niet te vergeten: de verschuiving van Pluto, van Steenbok naar het teken Waterman. Dit alles doet ook weer denken aan de Saturnus, Pluto en Jupiter conjuncties in 2020. Het werd in 2020 duidelijk voelbaar dat er ‘iets’ maatschappelijk in beweging kwam. Laat ik dit een shift in het bewustzijn noemen.
Er komen momenteel allerlei verontrustende misstanden en geheimen naar boven. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan de ontwikkelingen die gaande zijn in Hollywood. De oude overtuigingen: mensen met status en autoriteit, bezitten goddelijke kwaliteiten, staan meer dan ooit ter discussie. Astrologisch is het interessant om hierbij te kijken naar de bewegingen van Eris en Sedna in relatie met Pluto van de afgelopen jaren. Beide (Sedna en Pluto) zijn bezig met een tekenwisseling. Zo staat Sedna nu in de 1e graad Tweelingen…
Zelf kom ik hem regelmatig tegen. Hij denkt in problemen, ziet bergen in plaats van uitgestrekte weiden terwijl hij ondertussen bezig is met wat er allemaal mis kan gaan. Hij trekt het vertrouwen in het positieven onderuit. Zonder dat hij het zelf doorheeft staat hij voortdurend onder stress want herinneringen aan problematische ervaringen zitten nog in het geheugen. Hij blijft deze beelden op de achtergrond afspelen. Hij blijft waakzaam, want o jee… wat als het weer mis gaat? Daarbij is hij er vaak ook nog van overtuigd dat anderen altijd meer geluk hebben dan hij. Hij is een pechvogel, de gebeten hond.
Hij dat is de doemdenker.
Ik ken hem helaas maar al te goed. Hij zit in mij, of moet ik eigenlijk zeggen: hij zit in ons systeem? Zodra we ons blijven vasthouden aan het oude problematische programma krijgen we met hem te maken. Hij gaat ook niet zomaar weg en leid je af van dat wat het aller belangrijkste is. Hij haalt je weg uit het vertrouwen. Dat doet hij overigens heel gewiekst. Zodra de oude beelden uit de herinnering zijn verdreven zorgt hij dat je maatjes wordt met het verstand. Hij zorgt ervoor dat je vanwege je gebrek aan vertrouwen, steun gaat zoeken bij het verstand. Het lijkt op eerste gezicht misschien verstandig om bij problemen het verstand te gebruiken. Maar dat geldt niet wanneer het om bedachte problemen gaat. Wanneer de problemen niets te maken hebben met het hier en nu. Want waarom zou je het hoofd bieden aan problemen waar we onze kop helemaal niet bij nodig hebben? Waarom zou je in het hoofd schieten als je er juist uit moeten blijven?
Wanneer je de doemdenker in je horoscoop wil vinden, zoek dan eens naar de dwergplaneet Makemake. Hij wijst ons op de stem van de doemdenker maar geeft daarmee tegelijkertijd ook de oplossing aan. Met behulp van Makemake kunnen we kijken welk mechanisme aan het werk is. Wie of wat ervoor zorgt dat we maatjes worden met het verstand en de oplossing over het hoofd zien. Er is overigens altijd een link met Pluto. Pluto toont het beeld van de problematische ervaring die zich op de achtergrond blijft herhalen. Totdat we ons afstemmen op de verborgen beelden.
We konden misschien even ergens op broeden, of iets innerlijk verwerken. Ronddwalen in onze psyche, maar die tijd van het zoeken naar de juiste sleutels voor de juiste deuren, het verwerken van beelden en het terughalen van verloren herinneringen treedt misschien weer wat meer op de achtergrond. We verleggen de focus misschien weer wat meer naar buiten want op 11 oktober jl. is Pluto weer direct gaan lopen, nadat hij maanden retrograde had gestaan. Vanmorgen schreef ik als zo vaak woorden op, die bij het wakker worden in mij opkomen borrelen. En mijn gedachtes waren bij Pluto. Op zich niet zo verwonderlijk nadat ik tijdens de retrograde beweging besloot dat het tijd was om door te pakken en mijn boek, over Pluto, tot een afronding te gaan brengen.
Pluto heeft alles te maken met vertrouwen. In het woord vertrouwen zit het woord trouw en ook het werkwoord trouwen. Dit heeft op zijn beurt weer te maken met verbinden. En met Pluto gaat het om een verbintenis op zielsniveau en het uitspreken van de liefde en het doen van een belofte. Een belofte aan het leven. Vertrouwen betekent berusten, overgave en meebewegen. Weten dat het goed zit. Weten dat het oké is. Vertrouwen is als dansen en het bewegen op het ritme van de muziek van ons innerlijk kompas, waarvan je weet dat deze je niet in de steek zal laten. Weten dat je niet stuurloos bent, maar een magisch wezen met potentie …
Pluto vraagt je om trouw te zijn aan jezelf, aan je eigen natuur en vanuit dat vertrouwen je open te stellen voor de oprechte en transparante ontmoeting met de wereld. Vrij zijn in verbondenheid is daarbij een vereiste.
Blindelings vertrouwen in het besturingssysteem van de ander en je vertrouwen zomaar uit handen geven, is niet altijd heel handig. Te goeder trouw zijn, terwijl de ander je vertrouwen niet verdient, kan ons ongemerkt in de problemen brengen. Het vertrouwen kan worden geschaad en kan ons als we niet alert zijn onze kop kosten. Dit alles is de les die Pluto ons komt brengen.
Meer lezen over Pluto? Lees dan mijn boek ‘De Plutoïden’.
