Twee Astronomen: Konstantin Batygin en Mike Brown kondigden in 2016 aan dat zij aanwijzingen hebben gevonden dat ons zonnestelsel niet acht, maar negen planeten telt. Astronomen overal ter wereld gingen vervolgens naarstig op zoek naar deze negende planeet die zich in de buitenste regio van het zonnestelsel zou bevinden, en zij speculeerden erover. Deze planeet zou vanwege zijn zwaartekracht het opmerkelijke gedrag van verschillende Kuipergordelobjecten (Plutoïden) verklaren. Ondertussen zijn we tien jaar verder en is de hypothetische planeet nog niet gevonden…
Veel astronomen (niet allemaal) zijn inmiddels op een ander spoor terecht gekomen, omdat nieuwe ontdekkingen en computerberekeningen erop wijzen dat er geen planeet negen nodig is, om afwijkingen in de loopbanen van verschillende Kuipergordelobjecten te verklaren. Zo hebben wetenschappers een nieuwe dwergplaneet in ons zonnestelsel ontdekt (2017 OF201) die met zijnzwaartekracht de oorzaak zou kunnen zijn van de genoemde afwijkingen. Dit roept de vraag op of planeet negen wel bestaat? Professor Simon Portegies Zwart, als sterrenkundige verbonden aan de Sterrenwacht Leiden van de Universiteit Leiden zegt:
“Daar in de Kuipergordel ligt het antwoord op de vraag hoe het allemaal zover is kunnen komen: hoe Uranus en Neptunus zijn ontstaan, hoe de planeten zijn gemigreerd, enzovoort. Uiteindelijk moeten we er dan ook gewoon naartoe en een gaatje boren in één van die Kuipergordelobjecten om vast te stellen hoe het zonnestelsel en uiteindelijk ook wij zijn ontstaan.” Het zijn van die grote levensvragen waarbij de vraag of planeet 9 bestaat of niet, duidelijk verbleekt. “Het hele verhaal over en de zoektocht naar die negende planeet draait mij te veel om ego’s en te weinig om de wetenschappelijke inhoud…”
(Uit: Artikel: scientias: planeet 9 bestaat ie nu of niet?)
Die uitspraak over het (grote) ego vind ik opmerkelijk. Was het ego immers niet ook Pluto’s thema? Deze nieuwe astronomische ontwikkelingen, zouden misschien ook roet in het eten kunnen gooien met betrekking tot het vinden van de hypothetische planeet Persephone, waar verschillende astrologen al mee werken.
Persoonlijk denk ik dat wij als astrologen Persephone niet moeten zoeken in één vaststaand object zoals één planeet, maar dat zij verschillende aspecten heeft en zich niet gemakkelijk laat ‘vangen’. Zij gaat over vrije energie en laat zich volgens mijn visie zien in die velen dwergplaneten daarboven in de Kuipergordel. Zij toont zich via Eris, Sedna, Quaoar en al die anderen. Eén facet van haar toont zich overigens al in de asteroïde 399 die haar naam draagt.
Al die planeetjes in de Kuipergordel doen mij denken aan de granaatappelpitten. Je weet wel de pitten waar Persephone in de mythe er een aantal van had opgegeten. En de vraag die ik stel is: dienen wij niet net als Persephone, de pitjes op te eten (tot ons te nemen) om op dusdanige wijze te veranderen zodat we nooit meer dezelfde zijn (door dezelfde bril kijken) als we terugkeren naar het gewone aardse leven?
Persephone wordt in de mythologie ook wel Kore genoemd. In het kort komt het erop neer dat we haar betekenis kunnen verbinden met de kiemkracht van de graankorrel(s) of de pitjes van de appel. Persephone is de hoedster van de innerlijke ruimte en in die zin staat zij voor de space-holder. Zij zorgt voor een veilige, oordeelvrije energetische ruimte waarin je je emotioneel veilig voelt, vrij en verbonden (niet alleen maar al is één). Zij zorgt ervoor dat alle pijn, alle verdriet, alle ongemak ruimte krijgt om te helen Zij schept een thuis en stookt daarbinnen het innerlijkvuur op en creëert daarmee warmte en licht.
Zij beheert het vat,
Het inhoudelijke
Want wat in het vat zit verzuurt niet.
De inhoud blijft bewaard
Het verliest zijn waarde niet.
Wat het hoofd niet vat
Vat het lichaam…
Het lichaam vat het al…
De komst van het ‘volwassen- Zelf’ waar Persephone mee te maken heeft is een proces. Het is als een reis door de onderwereld waar Persephone de dolende zoekers rondleidt. Qua energie is Persephone beweeglijk, meegaand, maar zij beweegt altijd vanuit het midden. Als in het midden van de weegschaal. Vanuit een neutrale houding, toont zij ons onze innerlijke krachten. Elke kracht kent zijn eigen levenslessen en inzichten die kunnen helpen om dichter bij ons ware potentieel te komen. En deze innerlijke krachten kunnen we in astrologische betekenis volledig verbinden met de Plutoïden.