Tagarchief: De Plutoïden

astrologie & Wakker worden in een Nieuwe tijd

Ontwaken is een thema dat past bij de tijd van nu. Zeg de tijd van na 2012. Je ziet het als je om je heen kijkt. Steeds meer mensen zijn alerter, worden zich bewust van bepaalde zaken, zien dingen die ze eerst niet zagen. We stellen onszelf ook steeds meer vragen. Er is meer maatschappelijke discussie, men stelt zich kritischer op. En dat allemaal om de kwaliteit van het leven te bewaken. Denk bijvoorbeeld aan het thema voeding. Want wat eten we eigenlijk? Wat wordt eraan toegevoegd? Hoe wordt het bewerkt? Wat doet voeding met onze gezondheid? Ook stellen we bijvoorbeeld vragen over het welzijn van koeien, kippen, varkens en bijen en we denken na over de zin en onzin van vaccinaties en medicijngebruik. De gaswinning, zonnepanelen en windenergie is iets wat ons bezighoudt. Corruptie, machtsmisbruik en sociale ongelijkheid staat ter discussie en ook de strafmaat m.b.t. seksueel misbruik houdt de gemoederen bezig. Daarnaast stellen we allerlei vragen over ons onderwijs, ons zorgstelsel, over eerlijke man/vrouw verdelingen op de werkvloer en zo kan ik nog wel even doorgaan. Eigenlijk wordt alles wat eerst nog onder het vloerkleed werd geschoven onder een vergrootglas gelegd. De tijd van onze kop in het zand steken en de andere kant opkijken is voorbij. We worden uitgedaagd om onze ogen te openen en de slaap uit onze ogen te wrijven. Eerder schreef ik:

“Onwetendheid uit zich op stuurloos gevoels- en denkniveau. De lagere wil is actief en de mens reageert vanuit de behoefte aan erkenning, liefde en overleving. Hoe minder je ‘weet’ hoe meer je pijn in stand houdt. Zonder het  te beseffen, kunnen vernietigende mechanismes en patronen dan hun gang blijven gaan,
Er lijkt echter een verschuiving plaats te vinden. Steeds meer mensen krijgen toegang  tot inzichten. Steeds meer mensen beginnen als het ware tussen de regels  te zien, verbindingen te leggen en innerlijk te schouwen. Meer mensen lijken ook gevoeliger te worden voor gebeurtenissen: de verwondingen, de pijnplekken die je eerst niet voelde (of wilde voelen) begin je te voelen. Alsof je uit een narcose komt, de verdoving raakt als het ware uitgewerkt.” (artikel: wakker worden).

Ook astroloog Monique Leurink schreef over het thema wakker worden, een tendens van deze tijd:

“En dat is ook één van de kenmerken van de nieuwe tijd. In de oude tijd lag de focus van onze ontwikkeling voornamelijk op het opbouwen van de persoonlijkheid, de persoonlijke ontwikkeling dus. We namen onze kosmische identiteit vanaf de geboorte met ons mee, maar bij veel mensen bleef deze goddelijke kiemkracht slapen in het bewustzijn. De nieuwe tijd staat ook in het teken van wakker worden van deze kosmische kant in ons.”

(Monique Leurink. Artikel: Zwarte maan – Het ontwaken van het kosmische kind in jezelf.)

Steeds meer astrologen plaatsen naast de bekende klassieke planeten ook spirituele punten in de horoscoop, zoals de Zwarte Zon en de Zwarte Maan. De Zwarte Maan toont ons de essentie, onze oorspronkelijkheid, iets dat we ergens onderweg zijn verloren. De Zwarte Maan raakt het thema van afwijzing van onze pure zijnskracht. Ook de Zwarte Maan wijst ons op iets in ons (van ons) dat wakker wil worden, dat onderkent wil worden en geleefd wil worden.

Thuis 

alsof je een plek bereikt                                                                                                         om je heen kijkt en weet                                                                                                                 dat je thuis bent. 
  
alsof je het kende                                                                                                                 voor je zag, er geweest was                                                                                              voor je er zou komen.                                                                                                            zo thuis  

(Kees Spiering, uit Vonken van verlangen)  

Naast de zwarte lichten (waar de Zwarte Maan ook toe behoort) heeft de astroloog van de nieuwe tijd nu nog meer gegevens in handen om tot de essentie van ons zijn, te kunnen doordringen, namelijk: de Plutoïden. Deze dwergplaneten voorbij Neptunus tonen het innerlijk (sterren-) kind zijn/haar innerlijke krachten die het nodig heeft om vanuit zijn/haar puurheid en essentie te kunnen gaan leven. Zoals de fysieke Zon, Maan en de planeten Mercurius, Mars, Venus, Jupiter en Saturnus staan voor krachten die we nodig hebben om een ego-persoonlijkheid op te bouwen, staan de spirituele punten als de Zwarte Maan, de Zwarte Zon en de Plutoïden (Pluto, Eris, Haumea, Makemake, Orcus, Sedna, Quaoar, Huya, Ixion, Varuna) voor krachten die we nodig hebben om onze kosmische-zelf via onze persoonlijkheid te kunnen manifesteren.

Ook de Plutoiden staan voor de krachten die eerst wakker gemaakt dienen te worden, willen wij onze authentieke plek in kunnen nemen en een volwassen lichtbron op aarde kunnen worden.

“…want om vanuit je kern te gaan leven moet alles gezien worden. Op alles moet het licht mogen schijnen, zodat je uit één stuk wordt, en heel in jezelf”

( Pamela Kribbe)

Eris, de ongenode gast

Een blik op de betekenis van de Plutoïde Eris en de manier waarop zij zichtbaar wordt als thema in de huidige tijd:

De grootste frustratie van Eris is dat zij (in de mythe die verhaalt over het ontstaan van de Trojaanse oorlog) niet wordt uitgenodigd op het ‘feest’ (bruiloft van Peleus en Thetis). Dit feest kunnen we breed opvatten. Het gaat over het leven binnen een cultuur, het gaat over meedoen met de maatschappij, het gaat over: integratie…
Eris gaat over de lastige, niet aangepaste buitenstaander en over het thema: buiten de maatschappij staan.

Eris staat voor hem of haar die buitenspel wordt gezet, als een verliezer wordt weggezet. Eris gaat over de enorme frustratie omdat de buitenwereld je het gevoel geeft boosaardig en incompetent te zijn. Je moet opboksen of je voelt je niet opgewassen tegen de druk van de buitenwereld die jou het gevoel kan geven dat je niet welkom bent.

De natuurlijke behoefte om mee te praten, om uitdrukking te geven aan een mening, deel te nemen aan de discussie, een stempel te drukken op de leefomstandigheden stuit op weerstand. Soms gebeurt dit buitensluiten openlijk en soms gebeurt dit verdekt en onder het mom van onderbouwende argumenten en goede excuses.
Het verlangen om mee te mogen doen, wordt tevens overschaduwd door het gevoel een mislukkeling te zijn. Een ergernis te zijn voor anderen, een lastpost.

Soms zijn er omstandigheid in het leven waarvoor we niet zijn uitgenodigd. En soms mag je misschien wel meedoen, maar net niet helemaal. Het mag misschien maar half en misschien alleen als je er zelf veel moeite voor doet. Je mag dan bij wijs van spreken je grote teen binnen de deur steken of vanuit de tuin het feest van een afstand gadeslaan. Maar voor jou geen trompetgeschal en warm welkom zoals de andere genodigden.
Eris probeert zich mogelijk tegen beter weten in, een weg te banen tussen al die zogenaamd feestvierende mensen. Mensen die zo bezig zijn met hun eigen ‘toilet’ en het bemachtigen van een groot stuk taart, dat ze niet eens doorhebben dat ze een ander tekort doen met een enkele overgebleven kruimel.

Eris kan niet anders dan zich onverbiddelijk, dwars en nukkig tegen dit onrecht verzetten… En al die anderen? Die voelen zich ongemakkelijk, want waar draait het op uit? Twist en tweestrijd?