Orcus en Ixion en het thema hebzucht

Wat zou er gebeuren als we gewoon stoppen met investeren? Wat zou er gebeuren als we besluiten te stoppen met vechten tegen onze schaduw en in plaats daarvan in de leegte stappen? Met deze vraag stond ik vanmorgen op. Ik kwam erop omdat ik wat aan het filosoferen was over het thema hebzucht. De gedachte kwam in mij op dat de hebzucht hardnekkig overal om ons heen en dat het (hoewel ik het uiteraard liever niet wil toegeven) ook in mijzelf zit. Als je aan het woord hebzucht denkt dan krijg je daar misschien een bepaald beeld bij. Je bent waarschijnlijk ook snel geneigd om het buiten jezelf te plaatsen. Het is iets waar anderen vooral last van kunnen hebben, het hoort niet bij mij. Maar ik ben bang dat dit idee niet helemaal klopt…

Hebzucht kunnen we astrologisch plaatsen bij Ixion en Orcus twee ‘dwergplaneten’ in de Kuipergordel, voorbij Neptunus. Orcus heeft betrekking op het thema schaduw. Ixion gaat over de duisternis.

Hebzucht gaat in de basis over het gevoel dat we iets tekortkomen. Dat we nog even dit moeten doen, of nog even dat moeten fixen, regelen of organiseren, om het tekort te kunnen opheffen. We kunnen dingen doen die in de basis niet zozeer gaan over creëren, vertrouwen en genieten, maar over overleven en het bestrijden van de tekortkoming. Zo volgen we bijvoorbeeld nog maar weer een cursus, of we rennen naar de winkel voor die coole broek, of posten nog maar eens een filmpje, want de vriendengroep moet eigenlijk groter, de kijkcijfers moeten verder omhoog of de winstmarge moet groeien. Alles hebben we ervoor over om het licht te laten branden… in de schaduw staan voelt namelijk ergens niet helemaal oké…

Hebzucht gaat over willen hebben, willen krijgen, willen bezitten van iets waarvan wij denken dat het er nog niet is, of het is er nog niet voldoende. We moeten meer, beter en groter.
Wanneer je over het fenomeen schaduw nadenkt dan kunnen we concluderen dat deze wordt veroorzaakt door licht in combinatie met een object: materie. Het is immers de materie, het object wat schaduw veroorzaakt. Zonder object, is er geen schaduw. Willen we de schaduw opheffen dan moet de vorm die het licht blokkeert verdwijnen of een andere optie is: het object moet zo helder als glas worden. Kort gezegd: wij moeten zo helder als glas worden!

Er worden te hoge prijzen betaald om de schaduw en het donker te ontwijken. Het licht laten branden in de duisternis kost de mens ongemerkt bakken energie. Zodra we bewust worden waar we aan vasthouden, waar we over in de kramp schieten en wat het is wat we maar niet los kunnen laten en ook waarom we dat doen, zetten we intern iets nieuws in beweging. Iets wat we nodig hebben om glashelder te kunnen worden en de schaduw kunnen opheffen.

Op Zoek naar Persephone

Twee Astronomen: Konstantin Batygin en Mike Brown kondigden in 2016 aan dat zij aanwijzingen hebben gevonden dat ons zonnestelsel niet acht, maar negen planeten telt. Astronomen overal ter wereld gingen vervolgens naarstig op zoek naar deze negende planeet die zich in de buitenste regio van het zonnestelsel zou bevinden, en zij speculeerden erover. Deze planeet zou vanwege zijn zwaartekracht het opmerkelijke gedrag van verschillende Kuipergordelobjecten (Plutoïden) verklaren. Ondertussen zijn we tien jaar verder en is de hypothetische planeet nog niet gevonden…
Veel astronomen (niet allemaal) zijn inmiddels op een ander spoor terecht gekomen, omdat nieuwe ontdekkingen en computerberekeningen erop wijzen dat er geen planeet negen nodig is, om afwijkingen in de loopbanen van verschillende Kuipergordelobjecten te verklaren. Zo hebben wetenschappers een nieuwe dwergplaneet in ons zonnestelsel ontdekt (2017 OF201) die met zijnzwaartekracht de oorzaak zou kunnen zijn van de genoemde afwijkingen. Dit roept de vraag op of planeet negen wel bestaat? Professor Simon Portegies Zwart, als sterrenkundige verbonden aan de Sterrenwacht Leiden van de Universiteit Leiden zegt:

“Daar in de Kuipergordel ligt het antwoord op de vraag hoe het allemaal zover is kunnen komen: hoe Uranus en Neptunus zijn ontstaan, hoe de planeten zijn gemigreerd, enzovoort. Uiteindelijk moeten we er dan ook gewoon naartoe en een gaatje boren in één van die Kuipergordelobjecten om vast te stellen hoe het zonnestelsel en uiteindelijk ook wij zijn ontstaan.” Het zijn van die grote levensvragen waarbij de vraag of planeet 9 bestaat of niet, duidelijk verbleekt. “Het hele verhaal over en de zoektocht naar die negende planeet draait mij te veel om ego’s en te weinig om de wetenschappelijke inhoud…”

(Uit: Artikel: scientias: planeet 9 bestaat ie nu of niet?)

Die uitspraak over het (grote) ego vind ik opmerkelijk. Was het ego immers niet ook Pluto’s thema? Deze nieuwe astronomische ontwikkelingen, zouden misschien ook roet in het eten kunnen gooien met betrekking tot het vinden van de hypothetische planeet Persephone, waar verschillende astrologen al mee werken.
Persoonlijk denk ik dat wij als astrologen Persephone niet moeten zoeken in één vaststaand object zoals één planeet, maar dat zij verschillende aspecten heeft en zich niet gemakkelijk laat ‘vangen’. Zij gaat over vrije energie en laat zich volgens mijn visie zien in die velen dwergplaneten daarboven in de Kuipergordel. Zij toont zich via Eris, Sedna, Quaoar en al die anderen. Eén facet van haar toont zich overigens al in de asteroïde 399 die haar naam draagt.

Al die planeetjes in de Kuipergordel doen mij denken aan de granaatappelpitten. Je weet wel de pitten waar Persephone in de mythe er een aantal van had opgegeten. En de vraag die ik stel is: dienen wij niet net als Persephone, de pitjes op te eten (tot ons te nemen) om op dusdanige wijze te veranderen zodat we nooit meer dezelfde zijn (door dezelfde bril kijken) als we terugkeren naar het gewone aardse leven?

Persephone wordt in de mythologie ook wel Kore genoemd. In het kort komt het erop neer dat we haar betekenis kunnen verbinden met de kiemkracht van de graankorrel(s) of de pitjes van de appel. Persephone is de hoedster van de innerlijke ruimte en in die zin staat zij voor de space-holder. Zij zorgt voor een veilige, oordeelvrije energetische ruimte waarin je je emotioneel veilig voelt, vrij en verbonden (niet alleen maar al is één). Zij zorgt ervoor dat alle pijn, alle verdriet, alle ongemak ruimte krijgt om te helen Zij schept een thuis en stookt daarbinnen het innerlijkvuur op en creëert daarmee warmte en licht.

Zij beheert het vat,
Het inhoudelijke

Want wat in het vat zit verzuurt niet.           
De inhoud blijft bewaard
Het verliest zijn waarde niet.

Wat het hoofd niet vat
Vat het lichaam…
Het lichaam vat het al…

De komst van het ‘volwassen- Zelf’ waar Persephone mee te maken heeft is een proces. Het is als een reis door de onderwereld waar Persephone de dolende zoekers rondleidt. Qua energie is Persephone beweeglijk, meegaand, maar zij beweegt altijd vanuit het midden. Als in het midden van de weegschaal. Vanuit een neutrale houding, toont zij ons onze innerlijke krachten. Elke kracht kent zijn eigen levenslessen en inzichten die kunnen helpen om dichter bij ons ware potentieel te komen. En deze innerlijke krachten kunnen we in astrologische betekenis volledig verbinden met de Plutoïden.



Gratis energie?

We staan er vaak niet bij stil, maar sommigen zaken kosten ons bergen aan energie. Sommigen dingen trekken ons letterlijk en figuurlijk leeg. We kunnen daar zelfs ziek van worden. Daar zijn ook verschillende boeken over geschreven.
We kunnen dus veel kracht uit onszelf trekken en ons fysiek uitputten. Onze energievoorraad raakt dan leeg. Eigenlijk is het precies zoals het kijken op onze mobiel. Uiteindelijk raakt ook die batterij leeg en we moeten hem dan eerst weer opladen voordat we weer kunnen bellen of iets kunnen posten op insta of facebook. De stekker in het stopcontact steken is overigens niet gratis. Elektriciteit kost geld. Opladen kost geld. Tenminste als we het uit de ‘muur’ halen.

Als wij ergens energie instoppen, kan dat dus ongemerkt gaan. Het is overigens ook soms helemaal niet nodig en zonde van de investering. Zonde van de tijd en energie want het levert je als je er bij stil zou staan niets op. Het kost je alleen maar geld. En geld is energie.

De dwergplaneten aan de rand van het zonnestelsel gaan in betekenis over energie. Zij leren ons de lessen van de vrije energie (gratis energie) en de lessen van de energie die we uit de materie trekken (niet gratis). Om toegang te krijgen tot de vrije energie, de vrije ruimte, moeten we eerst voorbij Pluto zien te komen. We moeten volledig begrijpen wat Pluto symboliseert en zijn waarde inzien. Weten wat hij waard is. Jammer genoeg houden veel mensen zich hier niet mee bezig…
Om bij Pluto te kunnen komen, moeten we bereid zijn om te betalen. In de mythologie wordt ons dat uitgelegd, zo moeten de dolende zielen, bereid zijn om Charon de gondelier te betalen om de oversteek naar het dodenrijk te kunnen maken. Zonder muntje te betalen neemt Charon je niet mee. Op de kaft van mijn boek staat overigens een afbeelding van de gondelier.
Pas als we begrijpen dat we moeten betalen voor Pluto en ook snappen waarom, pas dan is Pluto volledig bereid ons te ontvangen en de lessen van gratis energie te leren. Pas dan gaat Pluto als het ware in ons investeren. We moeten dus eerst leveren, voordat het ons iets werkelijk oplevert….

De poortwachter Saturnus

Een poortwachter is iemand die de toegang tot waardevolle informatie bewaakt, reguleert of filtert. Een poortwachter bezit daarmee de macht om nee te zeggen. De macht om dingen buiten te sluiten en hard gezegd: uit te sluiten. Wij hebben allemaal van binnen zo’n poortwachter die informatie filtert.

We kennen het denk ik allemaal wel. Het gevoel buitengesloten te worden, terwijl we heel graag opgenomen willen worden. We willen ergens naar binnen, we willen toetreden tot een fysieke ervaring, we willen deelnemen aan een bepaalde gebeurtenis, je wil bijvoorbeeld een andere baan of een nieuwe woning. Maar dit lijkt een ‘verboden’ gebied, we mogen niet naar binnen. Dit kan heel frustrerend zijn en een gevoel van gemis en tekort oproepen. Vaak speelt tijd een rol. We moeten geduld hebben (alles op zijn tijd). Het is soms gewoon jouw tijd nog niet, hoor je dan. Je moet misschien nog wat ouder worden, meer geduld hebben en wachten tot de tijd wel ‘rijp’ is of wachten op het juiste ‘seizoen’. Als we bijvoorbeeld willen ervaren hoe een appel uit de boomgaard smaakt, zullen we wel eerst moeten wachten tot het oogstseizoen is aangebroken. Hoe laat is het: waar zitten we in de tijd (in welke fase) is dus een belangrijke ‘sleutel’.

Een ander belangrijk punt is de locatie. Want waar bevinden we ons fysiek? Zijn we überhaupt wel op de juist plek om ergens aan deel te kunnen nemen? Staan we bij de juiste poort?

Saturnus kunnen we astrologisch verbinden met de poortwachter die te maken heeft met het staan op de juiste plaats en de juiste tijd. Staan we op de juiste plaats en op het juiste moment voor zijn poort, dan laat hij ons erdoor. Met geduld, volharding, concentratie, het stellen van de juiste doelen en het klimmen van de tijd, komen we stap voor stap, vroeg of laat, op de gewenste plaats van bestemming. We moeten hiervoor wel tastbare dingen doen en dingen laten. We moeten doorzetten en soms met tanden op elkaar door de modder heen ploeteren

Als Saturnus je er niet doorlaat, dan kun je dat persoonlijk opvatten als falen of gemis. Saturnus laat je lijden omdat hij je niet toelaat tot tastbare, materieel waardevolle gebeurtenissen in je leven…

Saturnus opereert vanuit patronen. Hij hanteert een systeem. Ook dit is gebonden aan plaats en tijd. Wanneer de tijdsgeest verandert, moet Saturnus mee veranderen. Hij kan niet eeuwig doorgaan met zijn in elkaar geknutselde wetten en regels. Neem bijvoorbeeld zoiets als studiefinanciering. Studiefinanciering maakt studeren een stukje toegankelijker voor veel jonge mensen. Maar er waren ook andere tijden waarin dit er niet was en studeren vooral was voorbehouden aan mensen die het geld hadden. Of er waren wetten die bepaalden dat vrouwen niet mochten studeren. Zij zaten dus als het ware in de verkeerde tijd. Hun kleindochters die in latere tijden leefden, hadden meer ‘geluk’ omdat toen de wet was veranderd.

De huidige conjunctie tussen Saturnus en Neptunus op 0 graden Ram geeft aan dat er nu een tijd is aangebroken waar de illusies die Saturnus in stand hield worden doorgeprikt. Het is een beetje als het sprookje van de Keizer die in zijn blootje door de stad loopt zonder het zelf gelijk door te hebben…
De Poortwachter staat zeg maar in zijn hemd… het is tijd voor iets nieuws. Andere tijden, andere regels… Nieuwe ervaringen.

fout: Content is protected !!