Tagarchief: Saskia van Vliet

het helend vermogen van Sedna en Cheiron

Ooit zou Neptunus met zijn enorme zwaartekracht Cheiron binnen zijn baan hebben getrokken. Net als de Plutoïden is hij dus uit de Kuipergordel afkomstig. Hij heeft zich als het ware op de voorgrond geslingerd en lijkt daarmee de aandacht naar zich toe te willen trekken. Dit is geheel anders dan Sedna, het zogenaamde ver afgelegen ‘familielid’.
Naast Cheiron heeft ook Sedna te maken heeft met lijden, gekwetstheid en opgelopen trauma. Soms krijg is de vraag: wat is nu het verschil tussen deze twee? Beide verstoten, beide getraumatiseerd, zowel Cheiron als Sedna zijn verbonden met pijn, en de verwerking van leed, maar wat is het verschil?

Cheiron zouden we kunnen zien als de stille kracht die in ieder van ons besloten ligt om patronen te doorbreken, de geschiedenis te helen en de rode verstikkende draden die je energetisch belemmeren om een vrije ziel te zijn door te breken (Cheiron staat niet voor niets tussen de planeten Saturnus en Uranus in). Cheiron heeft zeg maar de intentie om je ziel te helen door het verhogen van je weerstand.
Cheiron wacht als het ware zonder oordeel tot het juiste moment dat jij klaar bent om zijn helende kracht te benutten. Hij gaat over het vermogen weerstand te bieden tegen problemen die afkomstig zijn uit het veld van de familieclan.
In de mythe lukte Cheiron het om weerstand te bieden tegen het trauma van de afwijzing door zijn ouders. Hij is zich uiteindelijk geheel van zijn familie gaan onderscheiden en is er zelfs bovenuit gestegen met zijn wijsheid en kennis over geneeskunde. Cheiron hoort bij de familie van de ruwe en niet al te vriendelijke Centauren, maar Cheiron liet dit hele door egogedreven stuk in zijn persoonlijkheid los.

Veel van onze onbewuste overtuigingen, gedragingen en patronen vinden hun oorsprong in familie waarin we zijn opgegroeid. Zowel bekrachtigende als beperkende patronen kunnen we in ons leven aannemen (op onze schouders nemen). Onbewust kunnen beperkende ervaringen en patronen ons in de weg gaan zitten (beperken in ons zijn). Met het verstand kunnen we niet altijd bevatten welke banden en patronen ons ongemerkt in de greep houden en telkens leed blijven veroorzaken. Pas wanneer we ons bewust worden dat een overtuiging, bagage, aangeleerd of automatisch gedrag niet werkelijk bij ons hoeft te horen, maar losgekoppeld kan worden, kan het helend vermogen ingeschakeld worden. Zo kun je jezelf helen door blokkades in energie te doorbreken zodat leed niet telkens opnieuw beleefd hoeft te worden (niet door jou en niet door een eventuele volgende generatie). Je hoeft jouw pijn niet ongewild en ongemerkt in stand te houden en door te geven aan je kinderen. Cheiron zegt zoiets als: ik toon weerstand, ik bezit het vermogen mijzelf in het heden te helen van oude wonden (ik kan mij ervan losmaken, ik kan er als het ware boven uit stijgen, zodat wonden omgezet kunnen worden in krachten).

Cheiron wacht zonder oordeel tot het moment jij klaar bent zijn kracht te benutten. Zijn symbool lijkt op een sleutel en geeft daarmee aan de sleutel van persoonlijke vrijheid in handen te hebben. Cheiron treedt naar voren wanneer je weerstand biedt tegen overtuigingen en banden die je door de familie is ingefluisterd (energetisch). Symbolisch zien we dit terug in de mythe waar Cheiron een bijzondere gouden harp kon bespelen. De muziek scheen zijn beluisteraars een inzicht te verschaffen, iets wat niet met menselijke spraak te verkrijgen was. We kunnen zijn helende inzichten dan ook niet via het verstand ontvangen. We mogen luisteren naar de muziek, luisteren naar de tonen die ons raken en voelen wat ons van binnen raakt.

Zoals ik schreef, heeft ook Sedna te maken met pijn. Maar zij zegt zoiets als: We kunnen uit eigenbelang keuzes maken die schadelijk zijn voor het algemeen belang. Dat wat wij willen, kan een schadelijk effect hebben op anderen. Wanneer we echter anderen schaden, schaden we uiteindelijk ook onszelf omdat we op een dieper vlak allemaal met elkaar verbonden zijn. Wanneer je een dader bent en liefdeloos handelt, ben je dus tegelijk ook slachtoffer van dit handelen.
Sedna wijst ons op het belang van empathie en inlevingsvermogen. Oog hebben voor het effect van je handelen, zien wat iets doet met een ander en met het grote geheel. Dus dat betekent dat we niet ons behoeftig ego-zelf ten koste van de ander moeten inzetten om ons eigen hachje te redden, of om de eigen driften te bevredigen.

Sedna gaat over het inzicht krijgen in onze keuzes. We kunnen keuzes maken die beter zijn voor het milieu bijvoorbeeld, of het gelijkwaardige evenwicht tussen mannen en vrouwen eerbiedigen of vriendelijk zijn voor het welzijn van dieren. Ja je mag trouw zijn aan je wezenlijke behoeftes, ruimte nemen voor je eigen verlangens, je passies leven, als je daarmee maar niet de ander opzettelijk beschadigd omdat het jou beter uitkomt. Daarbij mag je best de leefregels van groep ter discussie stellen. Ongehoorzaamheid kan ontstaan vanuit het verlangen het hoogst haalbare uit het leven te halen, vanuit het verlangen om hartvervulling te laten uitkomen. Ongehoorzaamheid hoeft geen teken van disrespect te zijn, maar kan ook best een daad van liefde zijn. Als je maar handelt uit liefde, want dan zet je liefde in beweging. Maar als je handelt uit egoïsme dan veroorzaak je schuld.

Zoals ik hiervoor schreef: we zijn op onderliggend niveau allemaal met elkaar verbonden. We kunnen elkaar voeden en samen zo dienstbaar zijn aan het totaal en samen in eenheid leven of we kunnen elkaar vernietigen. Dit zien we ook symbolisch terug in de het mythische aspect van Sedna als moeder van de zeedieren en voedster van de mens. Wanneer je de moeder van de zeedieren pijn doet, zal de mens verhongeren.

*Meer staat te lezen in mij reader: Sedna’s keuze. Zie bij Kiosk.

Symbolen Plutoïden (Pluto, Haumea, Makemake en Sedna)

Symbolen van de Plutoïden

Het woord Symbool  is afgeleid van het Griekse woord symbolon en betekent afgesproken herkenningsteken of wachtwoord. Op wikipedia staat: Een symbool is een betekenisdrager; het heeft enerzijds een vorm of representatie, en anderzijds een betekenis. De betekenis van een symbool is conventioneel; zij berust meestal op afspraken die de gebruikers van het symbool of (zoals in de taal) de gebruikers van het systeem waar het symbool deel van uitmaakt ooit hebben gemaakt.

Een symbool brengt een boodschap over die door meerdere mensen begrepen kan worden. Een  krachtig beeld is in staat om meerdere beelden in je op te roepen, gedachtes en ook gevoelens aan te wakkeren. Een symbool kan er dus voor zorgen dat er allerlei beelden voor ons geestesoog verschijnen. In die zin is een symbool dus een soort sleutel, een wachtwoord.

Ook in de astrologie gebruiken we symbolen. Voor dwergplaneet Pluto zijn meerdere symbolen in omloop, een bekende is het symbool met de cirkel, halve maan en het kruis. Deze drie symboolfiguren worden van oudsher als taaltekens gebruikt. 
De cirkel draagt de betekenis van de kosmos, de eenheid, geestkracht en bewustzijn, maar ook voor het eeuwige bestaan van het leven zelf (het Al). 
De halve maan draagt de betekenis van ontvangen, het reflecterende en ook het veranderlijke. De maan in de astrologie is tevens ook verbonden met gevoelens en emoties.
Het kruis daarentegen staat voor het aardse en ook voor de vier windrichtingen en de verschillende fases en omstandigheden van het leven (de zon komt op in het oosten, klimt omhoog naar het zuiden, gaat onder in het westen en trekt zich terug in het noorden). 
Het symbool van Pluto zou je kunnen vertalen als: de eenheid (het al) wordt in openheid ontvangen en door het aardse gesteund / ondersteund). Het symbool lijkt wel wat op een beker of een kelk. Je zou dan ook kunnen zeggen: de kelk (staat voor het aardse) draagt (en reflecteert) de kosmos (het bewustzijn).

De Plutoïden (dwergplaneten) Haumea, Makemake, Eris, Sedna, Varuna, Ixion, Orcus, Huya en Quaoar zijn nog niet zo lang geleden ontdekt en hebben nog geen symbolen die collectief zijn overgenomen. Hier en daar duiken er wel symbolen op, de één misschien wat meer treffend dan de ander. Veel vind ik echter in betekenis wat onduidelijk. 
Sido Boonstra (een oud studiegenoot en tevens de aanzetter van mijn onderzoek naar de Plutoïden) inspireerde mij (inmiddels al weer enige jaren geleden) om eens na te denken over de symbolen. Ooit toonde hij mij zijn ideeën over Sedna, Haumea en Makemake en ik vond de tekens gelijk raak! Ik had destijds net een boek geschreven over de Plutoïden en ik voelde direct de verwantschap tussen de getoonde symbolen en de betekenis van de betreffende dwergplaneten. Een symbool klopt naar mijn mening wanneer het de taal spreekt van het object waar hij voor staat en dat was (en is) met deze drie symbolen het geval.

Bewust of onbewust had Sido dezelfde figuren gebruikt die ook in het eerder genoemde Plutosymbool voorkomen. Dat de symbolen van de Plutoïden op een bepaalde manier een verbinding hebben met het symbool van Pluto vind ik een prachtig gegeven. De Plutoïden zijn als groep immers astrologisch in betekenis verbonden met Pluto.

Nadat Sido mij de bovengenoemde drie symbolen toonde, besloot ik zelf om de andere Plutoïden genoemd in mijn boek, ook een symbool te geven. De cirkel, de halve maan en het kruis of de vier hoeken (windrichtingen) nam ik telkens als uitgangspunt. Echter bij het symbool van Quaoar heeft het kruis een andere interpretatie gekregen. Hieronder volgt een korte beschrijving en interpretatie van de drie symbolen die Sido tekende. Binnenkort plaats ik ook een volledige uitleg met ook een beschrijving van de andere symbolen.

Haumea: 
De dwergplaneet Haumea staat voor het wezen van moeder aarde. Zij staat voor het bewustzijn dat de materie, het aardse bewoont en tot leven wekt (bezielt). Het symbool van Haumea is eigenlijk het Plutosymbool op zijn kop. De kelk is omgekeerd en de kosmos wordt in dit symbool niet omhoog geheven maar binnengehouden. Het bewustzijn (de cirkel) zit dus als het ware opgesloten. Het symbool van Haumea zou je kunnen vertalen als: 
Het bewustzijn (de cirkel) zit verborgen onder de halve maancirkel en het aardse kruis. De ziel bevindt zich onder het aardse en wordt toegedekt door het emotionele.

Makemake:
De dwergplaneet Makemake gaat het over het scheppen van helderheid in lichaam en geest. Makemake was een scheppingsgod van paaseiland en heeft betrekking op het creëren van ruimtelijke vrijheid. Naast mens met een fysiek lichaam zijn wij namelijk ook een zielenwezen en we beperken ons en onthouden ons van schoonheid, wanneer we dat vergeten. 
Ook het symbool van Makemake draagt de cirkel, het kruis en de halve maan. Het bovenste gedeelte is verwant met het symbool van Venus, het symbool van liefde, schoonheid en harmonie. Makemake houdt ons dan ook het belang van zuiver waarnemen (het zien van schoonheid). 
In het kort komt de betekenis van Makemake hierop neer: wanneer je middenin een omgeving staat, vol onzuivere en geblokkeerde emotionele energie, is het lastig om een staat van emotionele objectiviteit te bewaren. Je loopt het risico dat je niet meer helder kunt nadenken en scherp zien. Je absorbeert dan als het ware de zwaarte in je lichaam.

Het symbool van Makemake lijkt wel wat op een mensfiguur. Het vertelt het volgende: in eerste instantie zijn we een ziel (cirkel) met een fysiek lichaam (kruis), maar hebben te maken met de emotionele sfeer en de omstandigheden van het hier en nu (maan). Het bewustzijn (de cirkel) staat boven op het lichaam (het aardse kruis) en steunt op het telkens veranderlijke hier en nu (de halve maan).

Sedna:
De Plutoïde Sedna staat mythisch voor het wezen van moeder zee. Het symbool van Sedna (moeder zee) betreft het onderste gedeelte van het symbool van Haumea (moeder aarde). 
Het symbool zou je kunnen vertalen als: de ziel (cirkel) die zich onder water (halve maan) bevindt. Net als bij de betekenis van Haumea wordt het bewustzijn (cirkel) in het symbool toegedekt door het gevoelsmatige (halve maan). Sedna staat dan ook voor de inkerende beweging, de beweging naar binnen. Het zelf schermt zich als het ware af. 
In de mythe zien we dat Sedna verdrinkt, hoewel zij de verbinding met de aardse wereld wel ervaart, verliest ze haar aardse lichaam. Bij haar ontbreekt daarom het kruis in het symbool.

De zon, de stralende ster in ons midden

De intentie van jouw ziel

Zoals de meeste wel weten, kent de astrologie twaalf zonnetekens. Je zou kunnen zeggen dat de zon twaalf verschillende ‘gezichten’ heeft (of twaalf verschillende stralen). Afhankelijk van je geboortemoment resoneert als het ware één ‘gezicht’ van de zon het meeste met jouw eigen hart.  Anders gezegd: de energie van één van de twaalf zonnestralen kleurt je hart. Hoe meer je je hart kunt openen, hoe zuiverder je ook ‘de toon’ van jouw zonnestraal persoonlijk en eigen kunt maken.

Een belangrijke voorwaarde om gelukkig te kunnen zijn, is dat we expressie kunnen geven aan onze ware aard. Iedereen die geboren wordt, draagt een visioen met zich mee. Een droom, een beeld van wat hij in het hier en nu tijdens de reis op aarde kan manifesteren. Wat hij kan creëren als hij zijn volle potentieel neerzet.
Echter, in een eerder artikel over de zoektocht naar geluk noemde ik het ook al, om dit te kunnen moeten we eerst wel weten wie we zijn. Onze zoektocht naar geluk begint dus met het stellen van de vraag: wie ben ik? De zon geeft in de horoscoop op symbolische wijze een aanwijzing.

De zon geeft de aarde onvoorwaardelijk licht en warmte, zonder hiervoor iets terug te verwachten. In die zin is de zon een solide, betrouwbare en onvermoeibare bron van kracht. Daarbij is de zon vanaf de aarde gezien altijd onderweg. Afwisselend klimt hij omhoog of daalt hij gestaag naar beneden. Je kunt overigens de klok erop gelijk zetten want hij is altijd op tijd.

De oude volken zoals de Maya’s, vertaalden het cyclische proces van de zon rechtstreeks naar het dagelijkse leven. Zo zagen zij bijvoorbeeld dat niet alleen de zon, maar ook iedere omstandigheid een proces op aarde met een opkomst en ondergang kent. Na iedere zonsondergang (ondergang van tijdsperiode) komt er weer iets nieuws voor in de plaats. Zij het met een wat andere energie (andere kleurtoon). Zo is iedere reis van de zon door de tijd uniek.

Symbolisch komt tijdens onze geboorte een nieuwe zon op. Een nieuw hart, in een nieuw lichaam begint te kloppen en onze reis door de tijd begint….



Keurslijf

Als astroloog vergelijk ik mensen graag met sterren (lees: zonnen). In de astrologie zegt de stand van de zon (tijdens het geboortemoment) wat voor type je bent. Waar je persoonlijke
kracht ligt. Anders dan de zon staan wij niet in de hemel te stralen (tenzij we met een parachute in de lucht hangen, maar dat is toch niet helemaal hetzelfde). De meeste van ons staan met beide benen op de grond en kunnen vrij over de aarde bewegen, iets dat voor de zon onmogelijk is.
Wij lijken uiterlijk totaal niet op een ronde gele vuurbol, toch zijn wij net als de zon een bron van energie en bezitten ook wij stralingskracht. Onze eigen zon is echter niet direct zichtbaar en heeft als het ware een jas aan in de vorm van ons lichaam. Het kan gebeuren dat wij onze zon wat teveel ingekapseld houden en isoleren. We kunnen ons te kort doen wanneer wij onze wezenlijke kracht beknotten.
Ook al is onze wezenskracht met het blote oog misschien lastig te zien, toch is het niet bevorderlijk om de zon in ons binnenste in elkaar te drukken. We kunnen nu eenmaal niet
gelukkig zijn wanneer we ons wezenlijke zelf modelleren zoals vrouwen vroeger hun taille in een korset snoerden. Ons wezen bestaat niet uit vaste en tastbare materie en is geen
hoopje klei maar is van een etherische kwaliteit.
Zoals de lucht ruimte geeft aan de zon zo geeft ons lichaam ruimte aan ons wezen. Onze wezenskracht is in staat om, net als de zonnestralen door de lucht, naar buiten te stralen. Toch is het niet vanzelfsprekend dat dit ruimte geven daadwerkelijk lukt. Er is soms eerst een stukje bewustzijn nodig om te kunnen instemmen met de bevrijding van het zelf.