Tagarchief: astrologie saskia van Vliet

Ode aan de bewaker van moreel besef (over Pluto en Saturnus)

Veel astrologen spreken er over: de conjunctie (een samenstand) tussen Pluto en Saturnus in het teken steenbok. Momenteel is deze conjunctie al werkzaam, maar in 2020 is deze samenstand exact. Veel astrologen hebben er al over gesproken en gespeculeerd. Eerder voelde ik niet de noodzaak om iets over deze conjunctie te zeggen, maar Saturnus trok aan mijn ‘mouw’ … De planeten Pluto als Saturnus hebben onder andere betrekking op de emotie angst. Kort door de bocht: ze kunnen je in de greep houden.

Saturnus is een planeetenergie die het moreel besef hoog in het vaandel heeft staan. Hij ziet het verlies van moreel besef als een zonde. Vanwege die angst voor dit verlies aan moraliteit hecht Saturnus daarom veel waarde aan regels en wetten. Regels vormen een structuur en binnen die structuur kan de vrije ongecontroleerde levensenergie stromen. Regels zijn nodig om de levensenergie te sturen. Een moreel besef is belangrijk. Het voorkomt chaos, het voorkomt dat we zomaar doen wat ons hart ons ingeeft zonder na te denken over de consequenties. Het voorkomt grenzeloosheid en onverantwoordelijkheid. Saturnus vreest die wetteloosheid. Zonder het vertrouwen in het zelfbestuur, verschijnt er dan ook een strak georganiseerde samenleving op het toneel, zien we een strenge dogmatische wereld, zien we autoriteit, regelgeving en controle dwang. We zien onderdrukking van levensenergie (onderdrukking van individualiteit ook) uit angst.

Saturnus is trouw aan de aarde (Gaia) en gericht op overleving. Saturnus wil het moreel besef, de structuur, zijn bouwwerken beschermen en is bang dat met de komst van Pluto het moreel besef zal verdwijnen en dat dit individuen zal beschadigen. Saturnus wil niet zomaar buigen voor de vernietiging en de dood (van de materie) die Pluto voorstaat.

Velen verwerpen daarom het keurslijf en de wetmatigheid dat Saturnus ons voor de voeten gooit. Teveel Saturnus kan immers te beknellend, te rigide, te stijf en te controlerend zijn. Maar het verwerpen van Saturnus is onverstandig. Orde en structuur moeten een plaats hebben en de ratio moet geëerd worden.

Pluto staat voor levenskracht die transformatie inluidt. De angst die we bij Pluto beleven is de angst voor de natuurkracht die groter is dan de kracht van de materie en groter is dan het de kracht van het ego.

Het is van wezenlijk belang dat wij in deze tijd (met de conjunctie die nu gaande is), de moraliteit blijven eren. Alleen wanneer de mens naast het openen van het hart ook zijn ratio blijft gebruiken en zich niet vergrijpt aan wetteloosheid en grenzeloosheid (het heeft ook bijvoorbeeld betrekking op seksueel overschrijdend gedrag), kan Saturnus zich milder op gaan stellen en wellicht een bondgenootschap sluiten met Pluto (die voorbij de grenzen wil gaan om ook de diepe spirituele beleving toe te laten). Saturnus heeft het beste met de aarde voor en wat hij nodig heeft is: vertrouwen. Vertrouwen in de ratio van ons, van de mensen.

2: VERTROUWEN 

Veel astrologen spreken er over: de conjunctie (een samenstand) tussen Pluto en Saturnus in het teken steenbok. Momenteel is deze conjunctie al werkzaam, maar in 2020 is deze samenstand exact. De planeten Pluto als Saturnus hebben onder andere betrekking op de emotie angst. Kort door de bocht: ze kunnen je in de greep houden.  Hieronder een tweede artikel (een vervolg op de vorige) die de sfeer van dit thema raakt. Over moreel besef, over de keus tussen angst en liefde.

Als het erop of eronder is, welke keuze maken we dan?
Hoe heldhaftig zijn wij werkelijk? Zijn wij wel zo sterk (levenskrachtig) om tijdens de confrontatie met de kracht van vernietiging onze angst te trotseren?
Want wat als het moment ineens daar is en Hades zoals in de mythe met Persephone, uit de onderwereld tevoorschijn komt in zijn zwarte rijtuig? Is dan ons laatste uur geslagen of gaan we naarstig op zoek naar een uitweg?
Houdt het moreel besef stand tijdens de komst van de zwarte nacht? De geschiedenis wijst vaak uit van niet. Velen bevriezen en hangen de moraliteit uit pure angst aan de wilgen.

Om de donkere nacht werkelijk te kunnen trotseren en de moraliteit te blijven eren, moeten wij eerst onze angst voor de dood kunnen opgeven (transformeren). Want onze grootste vijand is niet de dood, maar onze angst voor onze vergankelijkheid. Die angst heeft invloed op onze keuzes en doet ons gemakkelijk verwijderen van de liefde. Wanneer wij in het leven kunnen buigen voor de dood, tonen wij vertrouwen in het leven dat in ons is, in de kracht van liefde. We zijn dan beter in staat om het leven te beschermen in plaats van te beschadigen.