Galerijen

De zon, de reiziger en de speler

Afbeeldingsresultaat voor ganzenbord"

Stel je het leven voor als een spel ganzenbord. Het spelbord staat voor de omstandigheden en de paden die wij kunnen bewandelen en de plekken die wij in het leven kunnen bezoeken. Het pionnetje staat voor de persoon die op pad is en de stappen die hij of zij door het spel maakt. Het pionnetje geeft ook aan waar (op welke plek) de speler in het spel staat.
Wanneer we ganzenbord spelen, kiezen we eerst een pionnetje uit waar we ons persoonlijk mee willen verbinden. We zeggen bijvoorbeeld “ik ben de gele pion” of “ik ben blauw.” Vooral kinderen die helemaal in het spel kunnen opgaan, hebben de neiging zich volledig te identificeren met hun pionnetje.

Op soortgelijke wijze kunnen we ook kijken naar de zon in onze geboortehoroscoop. Ook de zon symboliseert, net als de pion in ganzenbord, de reiziger op het levenspad. De zon is als het ware het pionnetje en de geboortehoroscoop is het spelbord of het speelveld waarop alles plaatsvindt. Net als kinderen zich kunnen identificeren met een poppetje op een spelbord, kunnen we de zon astrologisch verbinden met de manifestatie van onze persoonlijkheid. We identificeren ons veelal met het teken van de zon. Zo zeggen we bijvoorbeeld: ik ben Steenbok of ik ben Kreeft.

Wanneer wij objectief naar een spel kijken, zijn wij natuurlijk meer dan het gele, blauwe of groene pionnetje. De speler die het spel speelt identificeert zich misschien wel met een bepaalde pion, stort zich helemaal in het spel, maar hij of zij is natuurlijk niet de pion. Daarnaast zijn behalve ons gekozen pionnetje meerdere pionnetjes op het speelbord aanwezig, net zoals er in de horoscoop meer hemellichamen zijn. De zon staat dus niet helemaal alleen. Of om het nog wat ingewikkelder te maken zoals de maya’s zeggen: In Lak’ech,   “Ik ben een andere jij. Jij bent een andere ik”.

© saskia van vliet – sterrentaal

Quaoar en zijn symbool: Al het leven begint met Quaoar

Zij die onnozel zijn, zijn blind  voor wijsheid
zij kunnen wijsheid pas zien
wanneer wijsheid zelf zijn wrok loslaat
en zich toont in de wind 
Niet in de wind van boosheid
maar in de wind van Ayip, de wind van liefde

Zijn de Wayuu indianen (uit Colombia) al lastig te doorgronden, nog lastiger is het om het mysterie van de indianen uit Californië te ontsluieren. Quaoar lijkt in nevelen gehuld en gevangen in Neptuniaanse sferen. Wie is toch die Chingichingisch een mythische naam die telkens opduikt en wat is zijn  verbinding met Quaoar, als er überhaupt een verbinding is? En hoe zit het nu eigenlijk met de naam van het indianenvolk? Hoe heten zij? Tot voor kort was ik in de veronderstelling dat hun naam de Tongva moest zijn. Ik had ook gehoord van Gabrielino, een naam die missionarissen hen had gegeven, een naam die ik dus niet heel serieus wilde nemen. Maar nu schijn ik de naam Tongva ook niet al te serieus te moeten nemen…
Hoe het ook zij, een ding is me wel duidelijk geworden de geschiedenis van de Kizh (zoals deze native Americans zelf graag genoemd willen worden) lijkt te zijn gewist. Ze zijn hun land kwijt geraakt, hun gevoel van bestaansrecht en hun basis. En dat allemaal door toedoen van hen die met oogkleppen op de geschiedenis kwamen herscheppen.
Echter ik begrijp nu ook dat uiterlijke schijn bedriegt, want voor de gemotiveerde zoeker die door de wereld van verblinding en bling bling heen kan prikken, komen de antwoorden als vanzelf naar boven. Zij bevinden zich namelijk in het land zelf, in de grond, in de stenen en de aarde.
Het is de onbewuste mens die met hun schepen uit Europa kwamen volledig ontgaan, maar het land wat zij in bezit namen en volbouwden is niet van hen, maar van de natuur. Echter dit alles is onzichtbare voor hen die kiezen onwetend te zijn.

Het leven bestaat uit de voortdurende wisselwerking tussen geboorte en dood. Dit geldt voor mensen, dieren, planten maar ook voor steden, voor gemeenschappen en culturen. In het stuk over het symbool van Huya schreef ik: “Of het nu een orkaan, een aardbeving, een vulkaanuitbarsting een tsunami of een flinke regenbui is, natuurverschijnselen dragen herscheppende krachten in zich en zijn in staat de verhalen van de mens in de wereld een nieuwe wending te geven.”
Telkens lijkt er na een bepaalde tijdsperiode een kracht in werking te treden die op ingrijpende wijze veranderingen doorvoert in de leefwijzen van gemeenschappen. Het is dan alsof er een wind opzet die een cultuur volledig van de aardbodem blaast. Leefregels, rituelen, gewoontes alles wordt weggeblazen. Quaoar gaat over die wind, de wind van de schepping.

Maar nu eerst een stukje geschiedenis: in 1535 zette de Spaanse ontdekkingsreiziger Hernán Cortés, bekend van zijn verovering van Mexico en het Azteken-rijk, als eerste zijn voeten op Californische bodem. Hij landde op het zuidelijkste puntje van het huidige schiereiland Baja California. Na hem waren er nog vele andere ‘ontdekkers’ zoals: Juan Rodríguez Cabrillo (1542), Ioánnis Fokás (1592), Sir Francis Drake (1579), Sebastián Vizcaíno (1602) en dan was er nog de Spaanse franciscaner missionaris Junípero Serra  die met zijn leger kwam om de mensen te bekeren (1769) en er was een ene Gaspar de Portolá Rovira die in diezelfde tijd op expeditie was. Weer wat jaren later, op 2 februari 1848 om precies te zijn, wordt er een vredesverdrag getekend: de vrede van Guadalupe Hidalgo. Dit zorgde ervoor dat er een einde kwam aan een oorlog die destijds gaande was tussen Mexico en Amerika. Het zorgde er ook voor dat vanaf dat moment een groot stuk grondgebied in het zuidwesten van de Verenigde Staten (Alta California genaamd) bij de verenigde staten werd ingelijfd.

Ik struin wat rond op internet en vind indrukwekkende foto’s van rotsige gebieden, voor mij onbekende plaatsen, als Chatsworth & stoney point, van Alden cave, cave of munits & castle peak. Dit zorgt voor een opening, want dit herken ik! Dit heb ik elders gezien. Dichter bij huis en het voelt als een soort van hetzelfde! En ik begrijp ineens: deze plaatsen die ik hier zie op de foto’s waren hun tempels! Deze mensen, de mensen van de natuur,  hadden helemaal geen bouwsels nodig zoals de Azteken hadden, zij hadden immers hun rotsen, hun heuvels, hun grotten en stenen met vele gezichten. Deze plekken zijn heilig en bezitten energie. Nietsvermoedende wandelaars en toeristen die deze gebieden bezoeken, doen dit mogelijk zonder zich dit alles te beseffen.

Eigen Plek en Kracht

Astrologisch staat de zon voor de reiziger die een reis maakt op aarde. De Kizh noemde de spirit van de zon Taamet. De reis die Taamet maakt is een tijdelijke reis en kent een begin en een eind, deze reis begint met de geboorte en eindigt met de dood. Hoe beter de reiziger in zijn vel zit (zijn plek inneemt), hoe krachtiger het effect van de reis. Wanneer de reiziger zich echter niet kan verbinden met zijn specifieke creatiekracht, niet zijn eigen plek inneemt dan zal hij minder toegang hebben tot de rijkdom van die spirituele kracht. De indianen geloofden dat iedereen zijn eigen plaats had in de orde van het leven. Iedereen moest zijn plek innemen anders veroorzaakte dat spanning.

Hoewel mensen, dieren en de natuurlijke omgeving met elkaar verbonden zijn, geven wij allemaal op eigen wijze gestalte aan de levensenergie. Ieder natuurwezen bezit een eigen kwaliteit. De verschillende kwaliteiten waarop de energie zich kan uitdrukken zien we terug in de twaalf tekens. De energie van je geboortedag vormt ons innerlijk wezen en het is die specifieke energie die we in de wereld tot leven wekken. Ook de Maya’s onderkenden verschillende gestaltes van levensenergie en dit zien we terug in de verschillende zegels van hun kalender.

Mensen, dieren, planten, maar ook de grond, het land waar we ons in bevinden, de aarde waar we op staan bezit kracht. De Indianen wisten dat. Een zo’n krachtplaats van de Kish-stam is Puvunga. Een heilige plek waar de doden (voorouders) werden geëerd, waar alle creatie (door Quaoar) tot leven werd gewekt en waar Chingichngish (who taught his people the ways of the universe. Bron: artikel: Native Month: In Puvungna, The End Is The Beginning, van Militant Angelo) zou zijn geboren. Puvungu diende als ceremonieel centrum waar het thema leven en dood samenkwamen en wellicht diende het als een soort poort tussen leven en dood.

De Kish indianen uit Californië noemde de kracht die zowel in levende als in niet levende dingen voorkomt Ayip. De (spirituele)kracht zit overal in de natuur, in dieren in mensen, in gemeenschappen, maar het kan zich ook hechten aan bijvoorbeeld botten, zich bevinden in kristallen, in planten of in rituele objecten. Deze bovennatuurlijke kracht of substantie is dus aanwezig in alle dingen. Het niveau van deze kracht is voor de mens ook afhankelijk van de leeftijd. Zo bezitten ouderen doorgaans meer kracht. (Bron: boek, sacred Lands and Strip Malls: The Battle for Puvungna).

De kracht van Ayip, de witte zon en de zwarte zon

De zon in onze geboortehoroscoop geeft het verlangen weer van de levensenergie waarop het in de materie uitdrukking wil komen. Datgene wat wij als persoonlijkheid in de stof neer te zetten hebben. De zon toont zich in een bepaald astrologisch teken en drukt zich uit binnen een bepaald huis. We dienen ons hiermee te verbinden om goed te kunnen gronden. Vervolgens kunnen we wanneer het ons lukt om goed te gronden de ‘spirituele power’ (er is eigenlijk geen goed Nederlands woord voor datgene wat ik hier wil uitdrukken) in onszelf verhogen. Op Hawaï hadden ze overigens ook een naam voor deze kracht, namelijk mana). We kunnen onze kracht verruimen of verhogen door ons zelfbewustzijn te vergroten.

De zwarte zon kunnen we vertalen naar zoiets als pure zijnskracht, terwijl de (witte) zon meer gaat over  de gekozen ervaring (een zijn binnen een bepaalde verpakking). Wat ik mij afvraag (en ik heb hier zelf nog geen antwoord op) zouden we de zwarte zon (de vormloze, oorspronkelijke manifestatie kracht) mogelijk kunnen vergelijken met  de kracht die de indianen Ayip noemen? Of anders gezegd: gaat het hier ergens diep van binnen over hetzelfde? De zwarte lichten astrologie leert ons dat we deze zijnskracht (van de zwarte zon) kunnen bekrachtigen op de plaats waar de diamant in de horoscoop valt. Mogelijk is dit op een bepaalde manier vergelijkbaar met de spirituele kracht van Ayip, die op aarde ook richting gegeven dient te worden zodat hij op zijn plek (in de stof) kan vallen en die plek (ook de mens zelf) meer energie kan geven (meer power).  

De betekenis van Quaoar 

Waar Huya gaat over oplossen en loslaten van de begrenzing zodat levensenergie (kracht) weer kan gaan stromen, gaat Quaoar juist over het tegenovergestelde. Quaoar gaat over het  vullen van de ruimte met nieuwe intenties en energie om op die manier het leven een nieuw impuls te geven. Hij doet dit door ons te tonen hoe en waar we de levensenergie kunnen verzamelen zodat deze zo sterk wordt dat het in staat is om een uiterlijk bewegingsproces in gang te zetten. Er kan dan door ons toedoen iets nieuws geboren worden. Quaoar heeft dan ook te maken met scheppingskracht en creativiteit.

Quaoar gaat over het vergroten van onze spirituele kracht in de stof, in de materie op aarde. Quaoar staat voor de levenskracht die we in onszelf kunnen opwekken en versterken. Om dit voor elkaar te krijgen moeten we leren om deze kracht te verbinden (te hechten) met het leven op aarde. We moeten de kracht op zijn plek laten vallen, we mogen het richting leren geven, in een vaste vorm gieten. In mijn boek beschrijf ik hem en maak de associatie met de wind. Ook de wind waait uit een bepaalde richting. Zonder richting is de kracht diffuus, chaotischer , minder doelmatig, minder sterk en minder bekrachtigend dus.

Het Symbool

(zie bovenstaande afbeelding)

Hoewel de symbolen allemaal zijn gebaseerd op het Plutosymbool: het kruis, de halve maan of de halve cirkel en de hele cirkel heeft Quaoar niet één maar twee horizontale lijnen. Daarbij zijn de lijnen niet recht, maar hoekig. Iets dat je overigens ook wel ziet in de oude rotstekeningen van de indianen.
Net als de as tussen de ascendant en descendant kunnen we de horizontale lijn associëren met de horizon en het levenspad dat wij op het aardoppervlak bewandelen. De horizontale lijn geeft dus beweging in de tijd aan en staat tevens voor de grond onder onze voeten. In het symbool van Quaoar zien we echter twee paden.
Zoals ik hiervoor schreef is er naast de reis van de zon ook nog zoiets als de reis van de zwarte zon in de astrologie. Hoewel beide zonnen samen reizen, kennen ze ieder hun eigen pad maar vormen samen twee werkelijkheden in één, als een parallel universum (twee tegelijkertijd plaatsvindende werkelijkheden). Deze twee lijnen, of de twee paden van de zon vinden we terug in het symbool.

De Kizh kende net als andere volken, drie niveaus of lagen van bestaan. Zo kende ze een middenwereld, een bovenwereld en een benedenwereld. De top van het universum noemde zij Tokuupar, de middenwereld van het sterfelijk bestaan noemde zij Tovaangar (deze tweede laag zou rusten op de schouders van zeven reuzen) en de onderste laag van het derde niveau werd Shiishonga genoemd. Het was de wereld onder de aarde, van de doden.
In het symbool staat de cirkel voor die bovenwereld, de verticale lijn met de twee gebroken lijnen (die beweeglijkheid impliceren) staan voor de middenwereld en de halve cirkel kunnen we verbinden met de voorouders en de benedenwereld.
Beide uiteinden van de bovenste middenlijn wijzen naar boven (naar de bovenwereld), iets wat past bij de betekenis van de zwarte zon. De onderste lijn maakt aan beide zijde een knik naar beneden (naar de benedenwereld), iets wat aansluit bij de betekenis van de witte zon.

Tot slot, wanneer we verder naar het hele plaatje kijken heeft het symbool van Quaoar wel iets weg van een hagedis. Op internet vind ik het volgende over de spirituele betekenis van hagedis: Camouflage, vernieuwing, regeneratie.
Als een wezen dat haar staart kan afwerpen en vernieuwen, brengt ze de kracht van regeneratie en vernieuwing. Omdat ze vlak langs oppervlaktes kruipt, zelfs langs het plafond en loodrechte muren, leert ze je de zwaartekracht te overwinnen, je in en door alle dimensies te bewegen en hoe je je dromen kunt verwezenlijken. (bron: https://www.paravisie.nl)

© saskia van vliet – sterrentaal

Sedna en Prins Andrew

Afbeeldingsresultaat voor tekening golf

Soms is het leven te overweldigend, waardoor we onszelf kunnen wijsmaken dat het beter is om de andere kant op te kijken. Je trekt je terug uit de realiteit omdat de aanblik van de realiteit als te pijnlijk wordt ervaren. Toch blijft er in ons ook altijd een innerlijke urgentie aanwezig die dit proces van wegkijken wil omkeren. Een innerlijke urgentie die wil dat wij vanuit onze eigen kracht de realiteit beleven, in plaats van dat we ons uit het leven ‘terugtrekken’ (wegkijken dus). Deze innerlijke urgentie kan zich een tijdje verborgen houden, een tijdje liggen slapen zou je kunnen zeggen. Dit totdat het plotseling wakker wordt gemaakt door uiterlijke omstandigheden. Het is dan of we plotseling voor een test worden geplaatst. Een test waarbij onze moed op de proef wordt gesteld: blijf ik mijn innerlijke wereld vermijden en daarmee een buitenstaander van mijn eigen levensverhaal of keer ik mij om?

Pluto is verbonden met die innerlijke urgentie om oprecht en zuiver te kijken naar de huidige levenservaring en terug te keren naar je wezenlijke gevoelens en gedachtes. Pluto wijst ons op datgene dat taboe is en er niet zomaar mag zijn. Je kunt echter iets taboe verklaren, ontkennen, vergeten en diep onder de grond begraven, toch gaat deze verborgen emotionele lading niet zomaar weg. Het zogenaamde taboe wil uiteindelijk altijd gezien en gekend worden.

Pluto gaat ook over de machteloosheid die ons kan overvallen als we in een crisis geraken. De crisis die voortkomt uit een zonde: een misstap die wij zelf begaan, maar het kan ook gaan over familiezonde een erfzonde of een zonde die een heel volk begaat waar jij deel van uit maakt. Pluto heeft betrekking op de zondes die voortkomen uit de strijd voor erkenning en bestaansrecht. Niemand is zonder fouten en daar waar Pluto staat in de horoscoop is het uiteindelijk belangrijk openheid van zaken te geven.

Gedreven door de bovengenoemde innerlijke urgentie om het wezenlijke te ontmaskeren, staat Pluto symbool voor de reis van de ziel van licht naar donker en van donker terug naar het licht en in je levenskracht op aarde. Sedna, Eris, Orcus, Ixion, Huya, Haumea, Makemake, Quaoar, en Varuna kunnen we zien als natuurlijke hulpbronnen of hulpkrachten binnen dit proces.  Gezamenlijk heeft deze groep ook betrekking op de overwinning van angst en het ontwikkelen van moed in het kader van ontwaken uit een trance manier van zijn.

Iemand die zich momenteel in een crisis bevindt en de hiervoor genoemde test of laat ik het een ‘Pluto-Quest’ noemen, lijkt te ondergaan is Prins Andrew van het Britse koningshuis. We hoeven momenteel maar een krant open te slaan of hij vult het nieuws. Zelf zegt hij onschuldig te zijn voor de zaken waarvan hij momenteel wordt beticht, maar de tegenargumenten stapelen zich op.
Laten we eens in zijn horoscoop een blik werpen op zijn innerlijke reis en crisis (zover dat mogelijk is, want het blijft natuurlijk speculeren. We kunnen niet precies zien wat er in hem omgaat, alleen hij kent de waarheid. Om die reden maak ik dan ook liever geen voorbeeldhoroscopen van bekende mensen. Maar om het begrip van de samenhang tussen Pluto en Sedna aan te tonen en hij een goed voorbeeld is, maak ik een uitzondering).

Voor de astrologen: we zien in zijn horoscoop Sedna in het tiende huis staan en Pluto staat in twee. Laten we deze twee Plutonische energieën eens globaal onder de loep nemen. We beginnen bij de ‘processtarter’ Pluto:

Enerzijds wijst Pluto ons op een grote beknellende angst in ons. De angst dat alles om ons heen abrupt in elkaar kan klappen en dat we zomaar bedolven kunnen worden door een misstap die voortkomt uit onbewustheid, uit de hierboven genoemde trance manier van zijn. We volgen onze behoeftes en persoonlijke ingevingen en brengen daarmee schade toe aan het leven waarvoor we uiteindelijk linksom of rechtsom verantwoordelijkheid voor zullen moeten nemen. Dat Andrew momenteel in een dergelijke situatie zit daar kunnen we ons wel iets bij voorstellen.

Wanneer een persoon uit behoefte aan zelfbevestiging iets heel graag wil bemachtigen (waarvan hij/zij denkt dat het hem zal bekrachtigen en zal afleiden van zijn innerlijke zwakheden), dan komen de emotionele behoeftes van een ander al snel op de tweede plaats. Eigenbelang en eigen behoeftes gaan dan voorop.
In de horoscoop van Andrew zien we Pluto zoals hiervoor ook al genoemd in het tweede huis. Het tweede huis speelt dus met betrekking tot zijn behoefte aan erkenning, zijn angst voor verlies van bestaansrecht en de crisis die hierop kan volgen een belangrijke rol. Dit betekent bijvoorbeeld een (al dan niet verborgen) angst voor verlies van waardigheid (eigenwaarde), angst voor gebrek aan waardering en dus diskwalificatie.
Diep in je hart wil je met deze Plutostand heel graag zelfvoorzienend zijn, op eigen kracht je leven opbouwen en daarmee waardering en respect oogsten. In je hart wil je getalenteerd zijn, sterk en waardig overkomen. Echter je kunt met Pluto op deze plek diep down het gevoel hebben dat je dat van binnenuit niet voor elkaar krijg, dat je niet werkelijk en zomaar vanzelf op eigen benen kunt staan en je eigen ding kunt doen bijvoorbeeld. Je durft met Pluto in het tweede huis misschien ook niet volledig onafhankelijk te zijn en je voert daarom mogelijk een soort ‘showtje’ op. Je bent zeg maar niet echt van binnenuit ontspannen aanwezig in je eigen tweede huis en kunt jezelf daarom uit gevoel van onmacht verliezen in het vasthouden materiële zekerheid en je eigen grenzen overschrijden door je afhankelijk te maken van bijvoorbeeld geld, de wil, processen en onderhuidse motieven van anderen (8e huis invloed wordt groter wanneer het hart, het 2e huis verlaat). Dus vragen die dan om de hoek komen kijken zijn: hoe ga je om met integriteit, materie/geld, seksualiteit en macht? Het thema uitbuiting, belazerd worden en de onmacht die dat kan veroorzaken  kan wanneer de zogenaamde ‘Pluto-Quest’ geactiveerd wordt een rol gaan spelen in je leven. Voor die tijd kun je je bijvoorbeeld nog sterk vasthouden aan materiële zaken en zaken die je gevoel van eigenwaarde kunnen versterken om daarmee je innerlijke onzekerheid te verbloemen.

Als we gestuurd worden door de pure, ruige kracht van onze emoties, leidt dat tot chaos en hulpeloosheid. Maar als diezelfde emoties worden onderdrukt, verliezen we onze kracht. De werkelijke sturing die nodig is: bewustzijn

Pluto praat’ (eigen tekst)

Het hart moedigt Andrew dus mogelijk aan om een stabiele, zelfstandige, sturende, onafhankelijke, slagvaardige, wilskrachtige inslag tot uitdrukking te brengen. Pluto wil zich in het tweede huis bijvoorbeeld niet laten bedonderen en het zover laten komen dat anderen het leven gaan controleren, je kwaliteiten onderuit halen of je gevoel van zelfbeschikking aan banden leggen. Diep in je hart ben je (bewust of onbewust)mogelijk wel bang voor de mogelijkheid dat zoiets zou kunnen gebeuren. Er kan sprake zijn van een (onbewuste) angst om onderuitgehaald te worden door oncontroleerbare krachten zoals corruptie of oneerlijk handelen. Angst voor machtsverlies en praktijken die achter je rug om spelen (link met 8e huis). Hoe zeker is zeker? Iemand volledig vertrouwen, openheid van zaken geven, op iemand bouwen,met iemand in zee gaan, het kan instabiliteit en gecompliceerdheid met zich meebrengen. Hoe open en transparant zijn anderen eigenlijk, hoe transparant ben je zelf?  Dat is de vraag die jezelf zou moeten stellen. Maar ook: hoe zeker ben je zelf van iets, hoe weet je of je iets of iemand wel kunt vertrouwen? Het is fijn om te weten waar je aan toe bent, wat je aan iemand hebt, of dat je ergens van op aan kunt, dit geeft een gevoel van stabiliteit. Echter wanneer je dit alles niet echt aangaat,  wanneer je de stem in je hart afweert en niet echt vertrouwd op je eigen instinct en vormkracht kun je door onderaardse bewegingen ineens zomaar alles verliezen en je gevoel van stabiliteit kwijtraken. Pluto in twee gaat dan ook over de angst om je zekerheden in het bestaan kwijt te raken, dat alles wat je hebt (je kwaliteiten, je bestaansrechten, je bezit) van je wordt afgepakt waardoor je berooid achterblijft en niets jezelf kunt toe-eigenen. Momenteel lijkt het erop dat Andrews diepere angst verwerkelijkt wordt…

Sedna is ook verbonden met dit hele proces. In de radix staat ze op ruim 26 graden, Ram. In betekenis staat zij als het ware voor het pijnlijke gevolg van de zogenaamde zonde die wij begingen (zonde=het verlaten van ons hart en bewustzijn afweren).
Ten tijde van de crisis (‘Pluto-Quest’) wijst Sedna op het gevoel van slachtoffer zijn (of het slachtoffer voelen) van de omstandigheden. Je krijgt ergens de schuld van of wordt als het ware gestraft voor ‘ongehoorzaamheid’, je hebt in de ogen van de buitenwereld moedwillig een crisis veroorzaakt en dat word je vervolgens niet in dank afgenomen.
Het ongehoorzaam zijn (het niet werkelijk luisteren naar je hart, de ingeving van je ware zelf), kan voortkomen uit het verlangen het hoogst haalbare uit het leven te halen, vanuit het verlangen om je wezenlijke behoeftes in vervulling te laten gaan. Echter, je neemt misschien de ‘verkeerde’ afslag omdat je niet voldoende bewust bent van je handelingen.

Je kunt door de keuzes die je maakt je familie (en in Andrews geval ook het volk en de gemaakte slachtoffers) verlaten, waardoor zij uit verbinding gaan. Men neemt afstand en je wordt emotioneel en in liefde in de steek gelaten. Hieruit kan pijn en een gevoel van verlatenheid voortvloeien, vanwege een gevoelde afwijzing.
In Andrews geboortehoroscoop staat Sedna in het tiende huis en dat toont een innerlijke crisis op gebied van aanzien,  positie, reputatie en ambities. In het 10e huis voelt Andrew als het ware de straf voor zijn daden. Zo verliest hij makkelijk de grip op zijn eigen doelen en leiderschap en wordt zijn positie als prins aan het wankelen gebracht. Hij valt letterlijk of figuurlijk van de troon en verliest aanzien. Iets dat hem vermoedelijk diep zal raken omdat het wezenlijk iets is waar hij juist naar verlangde. Sedna heeft te maken met schuld en schaamte die voort kan komen uit het gevoel dat je niet voldoet aan de eisen die er aan je worden gesteld door de gemeenschap. Omdat je niet naar werkelijk naar je hart hebt geluisterd ben je naast slachtoffer zelf ook dader van je eigen lot. Dit alles vanuit gebrek aan bewustzijn. Je was in trance, je keek de andere kant op (zie begin van mijn verhaal).

Ik ben als een golf  die de wereld treft en jou de adem ontneemt. Ontrouw versus  trouw,  Rouw  & berouw

Sedna praat (eigen tekst)

Een vluchtige blik op enkel de transiterende planeten, laat de volgende gebeurtenissen zien:  
 
*Gedurende 2019 vind er een tweede Saturnus return plaats. 
“Hebt u uw leven geleefd zoals uzelf vindt dat juist is, of zoals u denkt dat anderen het van u verwachten? Is dit het laatste het geval, dan kan Saturnus zich danig gaar roeren…tijdens deze tweede terugkeer wordt u geconfronteerd met de noodzaak drastische veranderingen in uw levenswijze aan te brengen.” Robert Hand
  
*Neptunus transit ontmoet radix Mercurius. 
“uw logische en rationele denkwijze wordt door Neptunus aangetast…tracht u uw leven in deze periode te organiseren er structuur in aan te brengen, dan zult u er waarschijnlijk juist een grote janboel van maken.” Robert Hand
  
*Momenteel vind er een Jupiter transit over Radix Jupiter in het vijfde huis plaats 
 
*Ook Ixion sluit zich hierbij aan en bevindt zich momenteel bij Jupiter
Al met al houdt het een groot persoonlijk leerproces in. Wie weet worden de deuren van zelfinzicht geopend? 
  
*Transit Mars maakt een conjunctie met Neptunus. 
“Doe geen dingen die u niet grondig hebt overdacht of die gebaseerd zijn op persoonlijke impressie en niet op feiten. Blijf u bewust van wat u aan het doen bent. Beter nog: begin helemaal niet aan iets nieuws.” Robert Hand
 Was hij maar naar een astroloog gegaan voordat hij het beruchte interview deed!
  
 -De naderende conjunctie van Saturnus en Pluto op 12 januari zal vlak voor (ongeveer 4 /6 graden afstand) van Andrew’s Mars en Venus conjunctie plaatsvinden in het zesde huis. 
  
Valt hier nog iets aan toe te voegen?  
    

het helend vermogen van Sedna en Cheiron

Ooit zou Neptunus met zijn enorme zwaartekracht Cheiron binnen zijn baan hebben getrokken. Net als de Plutoïden is hij dus uit de Kuipergordel afkomstig. Hij heeft zich als het ware op de voorgrond geslingerd en lijkt daarmee de aandacht naar zich toe te willen trekken. Dit is geheel anders dan Sedna, het zogenaamde ver afgelegen ‘familielid’.
Naast Cheiron heeft ook Sedna te maken heeft met lijden, gekwetstheid en opgelopen trauma. Soms krijg is de vraag: wat is nu het verschil tussen deze twee? Beide verstoten, beide getraumatiseerd, zowel Cheiron als Sedna zijn verbonden met pijn, en de verwerking van leed, maar wat is het verschil?

Cheiron zouden we kunnen zien als de stille kracht die in ieder van ons besloten ligt om patronen te doorbreken, de geschiedenis te helen en de rode verstikkende draden die je energetisch belemmeren om een vrije ziel te zijn door te breken (Cheiron staat niet voor niets tussen de planeten Saturnus en Uranus in). Cheiron heeft zeg maar de intentie om je ziel te helen door het verhogen van je weerstand.
Cheiron wacht als het ware zonder oordeel tot het juiste moment dat jij klaar bent om zijn helende kracht te benutten. Hij gaat over het vermogen weerstand te bieden tegen problemen die afkomstig zijn uit het veld van de familieclan.
In de mythe lukte Cheiron het om weerstand te bieden tegen het trauma van de afwijzing door zijn ouders. Hij is zich uiteindelijk geheel van zijn familie gaan onderscheiden en is er zelfs bovenuit gestegen met zijn wijsheid en kennis over geneeskunde. Cheiron hoort bij de familie van de ruwe en niet al te vriendelijke Centauren, maar Cheiron liet dit hele door egogedreven stuk in zijn persoonlijkheid los.

Veel van onze onbewuste overtuigingen, gedragingen en patronen vinden hun oorsprong in familie waarin we zijn opgegroeid. Zowel bekrachtigende als beperkende patronen kunnen we in ons leven aannemen (op onze schouders nemen). Onbewust kunnen beperkende ervaringen en patronen ons in de weg gaan zitten (beperken in ons zijn). Met het verstand kunnen we niet altijd bevatten welke banden en patronen ons ongemerkt in de greep houden en telkens leed blijven veroorzaken. Pas wanneer we ons bewust worden dat een overtuiging, bagage, aangeleerd of automatisch gedrag niet werkelijk bij ons hoeft te horen, maar losgekoppeld kan worden, kan het helend vermogen ingeschakeld worden. Zo kun je jezelf helen door blokkades in energie te doorbreken zodat leed niet telkens opnieuw beleefd hoeft te worden (niet door jou en niet door een eventuele volgende generatie). Je hoeft jouw pijn niet ongewild en ongemerkt in stand te houden en door te geven aan je kinderen. Cheiron zegt zoiets als: ik toon weerstand, ik bezit het vermogen mijzelf in het heden te helen van oude wonden (ik kan mij ervan losmaken, ik kan er als het ware boven uit stijgen, zodat wonden omgezet kunnen worden in krachten).

Cheiron wacht zonder oordeel tot het moment jij klaar bent zijn kracht te benutten. Zijn symbool lijkt op een sleutel en geeft daarmee aan de sleutel van persoonlijke vrijheid in handen te hebben. Cheiron treedt naar voren wanneer je weerstand biedt tegen overtuigingen en banden die je door de familie is ingefluisterd (energetisch). Symbolisch zien we dit terug in de mythe waar Cheiron een bijzondere gouden harp kon bespelen. De muziek scheen zijn beluisteraars een inzicht te verschaffen, iets wat niet met menselijke spraak te verkrijgen was. We kunnen zijn helende inzichten dan ook niet via het verstand ontvangen. We mogen luisteren naar de muziek, luisteren naar de tonen die ons raken en voelen wat ons van binnen raakt.

Zoals ik schreef, heeft ook Sedna te maken met pijn. Maar zij zegt zoiets als: We kunnen uit eigenbelang keuzes maken die schadelijk zijn voor het algemeen belang. Dat wat wij willen, kan een schadelijk effect hebben op anderen. Wanneer we echter anderen schaden, schaden we uiteindelijk ook onszelf omdat we op een dieper vlak allemaal met elkaar verbonden zijn. Wanneer je een dader bent en liefdeloos handelt, ben je dus tegelijk ook slachtoffer van dit handelen.
Sedna wijst ons op het belang van empathie en inlevingsvermogen. Oog hebben voor het effect van je handelen, zien wat iets doet met een ander en met het grote geheel. Dus dat betekent dat we niet ons behoeftig ego-zelf ten koste van de ander moeten inzetten om ons eigen hachje te redden, of om de eigen driften te bevredigen.

Sedna gaat over het inzicht krijgen in onze keuzes. We kunnen keuzes maken die beter zijn voor het milieu bijvoorbeeld, of het gelijkwaardige evenwicht tussen mannen en vrouwen eerbiedigen of vriendelijk zijn voor het welzijn van dieren. Ja je mag trouw zijn aan je wezenlijke behoeftes, ruimte nemen voor je eigen verlangens, je passies leven, als je daarmee maar niet de ander opzettelijk beschadigd omdat het jou beter uitkomt. Daarbij mag je best de leefregels van groep ter discussie stellen. Ongehoorzaamheid kan ontstaan vanuit het verlangen het hoogst haalbare uit het leven te halen, vanuit het verlangen om hartvervulling te laten uitkomen. Ongehoorzaamheid hoeft geen teken van disrespect te zijn, maar kan ook best een daad van liefde zijn. Als je maar handelt uit liefde, want dan zet je liefde in beweging. Maar als je handelt uit egoïsme dan veroorzaak je schuld.

Zoals ik hiervoor schreef: we zijn op onderliggend niveau allemaal met elkaar verbonden. We kunnen elkaar voeden en samen zo dienstbaar zijn aan het totaal en samen in eenheid leven of we kunnen elkaar vernietigen. Dit zien we ook symbolisch terug in de het mythische aspect van Sedna als moeder van de zeedieren en voedster van de mens. Wanneer je de moeder van de zeedieren pijn doet, zal de mens verhongeren.

*Meer staat te lezen in mij reader: Sedna’s keuze. Zie bij Kiosk.