Galerijen

Pluto in beweging

Enkele thema’s die bij Pluto horen: angst & liefde, transformatie, vernietiging, licht & duisternis, bewustwording, naar boven halen van verborgen emoties e.d. Pluto gaat eigenlijk over het volgende proces: We wenden ons af, we keren ervan af, we gaan weg van het licht. Vervolgens gaan we er weer naar op zoek om er weer naar terug te keren.

Angst is als een verkeerslicht die op rood springt en geldt als een waarschuwing dat we het liefdeloze naderen. Angst zegt ons zoiets als: pas op, kijk uit je gaat de duisternis betreden!
Angst is een nare emotie en het zet stil, het is een dwingende energie en spoort je aan om terug te komen op een besluit en te voelen (laten doordringen) wat er aan de hand is. Ditzelfde geldt overigens ook voor zoiets als verdriet, boosheid of pijn.

Ons lichaam is een antenne en neemt iets waar. Het lichaam stuurt ons een signaal, geeft ons een eigenlijk een reactie op dat wat ons diep van binnen raakt. Of anders gezegd: onze ‘ik’ wordt in beweging gebracht door iets wat er buiten ons plaatsvindt. Als dit iets geen liefde vertegenwoordigt dan is ons lichaam een perfect instrument om dit via angst aan ons door te geven. Door dus te vertrouwen op en te luisteren naar ons lichaam, zijn we gewaarschuwd om de gevarenzone te vermijden en onze handeling aan te passen. Bij angst is de boodschap helder: Stop! Keer om!

Er zijn echter twee problemen. De eerste is: wij hebben het afgeleerd om naar ons lichaam te luisteren waardoor we de signalen niet (meer) goed begrijpen. We hebben het ons aangeleerd om gevoel zoals angst, verdriet en pijn te negeren en de belevenissen die we tegenkomen met ons verstand te benaderen of op te lossen. We begrijpen daarom vaak de daadwerkelijke diepere boodschap niet die ons gevoel wil brengen.

Het tweede probleem is: we zijn niet volledig aanwezig in het Nu, maar een deel van ons lichaam (het energielichaam) leeft in andere werkelijkheden (het verleden) en haalt het Nu en die andere werkelijkheid door elkaar. Omdat we dus niet volledig in het nu zijn, reageert ons lichaam daarom ook niet meer adequaat op situaties waar wij ons nu in bevinden. Zo kunnen wij bijvoorbeeld angst ervaren terwijl er in het hier en nu geen reden voor is. Of andersom kan ook: we ervaren geen angst terwijl er wel reden voor is om angstig te zijn. De daadwerkelijke situatie en onze gevoelens zijn zeg maar niet goed op elkaar afgesteld. De antenne is bij veel mensen zeg maar ontregeld. Wanneer we een tijdje met zo’n ontregelde antenne rondlopen dan komen we uiteindelijk terecht in een negatieve spiraal. We zijn dan geneigd om steeds minder op onze emoties te vertrouwen en alle rode stoplichten te negeren.

Dit is iets wat nu speelt. Het gebeurt…

Op 12 januari 2020 om 18.00 maakt Pluto een exacte conjunctie met Saturnus in het teken Steenbok. (Overigens op dat tijdstip ook de Zon en Mercurius conjunct dit tweetal).
Er wordt door astrologen veel gesproken over deze conjunctie tussen Pluto en Saturnus (en ook Jupiter doet overigens mee in het proces).
Omdat Pluto zich traag beweegt is de aanloop naar deze conjunctie al ruim van te voren merkbaar. Het gaat dan ook om een proces. Pluto gaat over transformatie, het betreft dus een transformatie proces.
Ik noem mijzelf geen toekomstvoorspeller. Astrologie gaat voor mij niet over het kijken in de toekomst en voorspellen van wat er precies gaat gebeuren. Liever geef ik betekenis aan de wind die er waait zowel in als buiten mij, zodat ik bewust en dus met open ogen op die wind kan meestromen.

Deze conjunctie heeft te maken met verantwoordelijkheid nemen voor dat wat wij ambiëren en willen verwerkelijken in de wereld. Verantwoordelijkheid nemen voor onze bouwsels, stelsels, maatschappelijke systemen en wetmatigheden waar wij ons aan vasthouden. Waar wij ons aan optrekken om alsmaar op voort te kunnen borduren. Saturnus is een planeetenergie die het moreel besef hoog in het vaandel heeft staan. Hij ziet het verlies van moreel besef dan ook als een zonde. Vanwege die angst voor dit verlies aan moraliteit hecht Saturnus veel waarde aan regels en wetten, hij vreest chaos en wetteloosheid. Velen verwerpen momenteel echter het keurslijf en de wetmatigheid dat Saturnus ons voor de voeten gooit. Het rode stoplicht van angst wordt genegeerd, het gebeurt…

Ondertussen worden ook steeds meer mensen zich meer en meer bewust van de signalen van het lichaam. En beginnen steeds meer mensen te zien dat onze ingebouwde stoplichten zijn ontregeld. En hoe meer mensen het door gaan hebben, hoe meer mensen het veld van het verleden kunnen gaan loslaten om wakker te kunnen worden in het heden. En dat is in mijn ogen waar de bovengenoemde Pluto en Saturnus conjunctie een aanzet toe geeft.

Het symbool van Ixion

“Het thema van Ixion hangt samen met die lamp en de mot. Het is de lamp die de motvlinder aantrekt en het is de motvlinder die de lamp aantrekkelijk vindt”

Gefascineerd kijk ik naar de documentaire op de televisie en constateer: hij had indruk op hen gemaakt. Vol bewondering aanbeden ze zijn roem en zagen hem als de ticket naar de hemel. Hij bood ze gekleurde vleugels aan maar zodra ze dit geschenk aannamen zoog hij ze op en versplinterde hen. Zij waren verloren. Hij in dit geval is R. Kelly. Deze bekende zanger wist jaren lang jonge en ik vermoed getalenteerde meisjes aan zich te binden en stal hun schoonheid (vuur). Dit doet me denken aan de vampier, aan de parasiet. Hij moest hen bezitten, had ze nodig als inspiratiebron voor zijn songteksten. 

Sterren en zwarte gaten

Wanneer ik aan het thema Ixion denk, denk ik aan die grote sterren, idolen of rijke, charismatische mannen van aanzien die momenteel op negatieve wijze in het nieuws staan zoals: R. Kelly en J. Epstein, Zij lijken wel de menselijke manifestaties van sterren etende, kosmische zwarte gaten. Ook R. Kelly en J. Epstein voedde zich als het ware met ‘sterren’. In 2015 kwam er een melding in Nature: “Sterrenkundigen hebben voor het eerst een ‘gulzig’ zwart gat op heterdaad betrapt.” Toeval? Ook R. Kelly, Bill Cosby, Epstein en menig ander is inmiddels betrapt. Zo boven zo beneden….? Op internet vind ik het volgende over zwarte gaten. Het hele fenomeen dat hieronder staat beschreven, doet me denken aan het thema Ixion, koning duisternis:

“De waarnemingen van ASASSN-14li bevestigen dat het zwarte gat meteen na het verscheuren de resten van de ster naar zich toetrekt met zijn extreme zwaartekracht. Door dit proces wordt het restmateriaal verhit, wat enorm veel röntgenstraling produceert. Snel na deze röntgenflits begint een deel van het restmateriaal in het zwarte gat te vallen, waarna de intensiteit van het licht afneemt.

Het zwarte gat raakt op een gegeven moment verzadigd (er kan maar een bepaalde hoeveelheid materie in één keer worden opgeslokt – red.) en spuwt dan een deel van het invallende materiaal uit. Dat uitspuwen gebeurt in de vorm van een soort ‘wind’ die zich relatief langzaam van het zwarte gat af beweegt….De röntgendata laten echter zien dat de wind niet voldoende snelheid heeft om te ontsnappen aan de aantrekkingskracht van het zwarte gat. Dit kan erop wijzen dat het hier gaat om gas van de verscheurde ster. Dat zich vanuit ons gezichtspunt van het zwarte gat vandaan beweegt maar in werkelijkheid in een baan om het zwarte gat draait. Dit gas gaat deel uitmaken van de nieuw gevormde materieschijf rond het zwarte gat.”

(SRON Netherlands Institute for Space Research)

Duiding

Astrologisch kunnen we Ixion duiden als een gebrek aan eigenwaarde dat gepaard gaat met het risico jezelf te verliezen. Je gelooft niet voldoende in je eigen kracht en maakt jezelf afhankelijk van de kracht van anderen. Anders gezegd: de ster weet niet dat hij/zij een ster is. Wat anderen van jou vinden is voor jou (bewust of onbewust) belangrijk. Je hebt aanbidding nodig en raakt verblindt door het licht buiten jezelf dat het licht in jezelf uitdooft. De confrontatie met je eigen kracht is wat je uit de weg gaat. 

thema’s die spelen: afhankelijkheid, verlies van eigenwaarde, val in de duisternis, sterke aantrekkingskracht enzovoorts

Ergens in de diepte leeft er de behoefte om opgehemeld te worden. Om de hemel in geprezen te worden. Iedere keer wanneer we zien dat we niet de erkenning krijgen waar we naar verlangen, gaan we mogelijk nog meer ons best doen, nog meer proberen om ‘gezien’ te worden. Wanneer we de behoefte aan een ‘pluim’ werkelijk onder ogen kunnen zien en kunnen loslaten, kunnen we mogelijk zelf beginnen te genieten van dat wat we presteren. Ongeacht wat anderen ervan vinden, kunnen we zelfstandig gaan handelen en het leven leven dat geleefd wil worden.

Laten we onze eigen kwaliteit gaan dragen (Orcus) in plaats van dat we onze kwaliteit proberen op te hemelen (Ixion)

Het symbool

Net als bij het symbool van Orcus, zien we de cirkel onder het aardse kruis. Over dit symbool schreef ik dat het mij doet denken aan de rijksappel: een (gouden) bol met daarbovenop een kruis (zie artikel: Symbool van Orcus). Het symbool van de rijksappel staat voor wereldlijke macht iets dat ook bij het thema van Ixion past. In de mythologie is Ixion een koning die zich probeerde te meten met de goden (met name met Zeus). Hij reikt uit naar het licht van Zeus, maar verliest zichzelf in zijn behoefte aan roem. In deze mythe is het overigens niet Zeus die misbruik van hem maakt (zoals bij R. Kelly), maar is het Ixion zelf die misbruik maakt van de situatie. Uiteindelijk komt Ixion ten val en belandt aan een draaiend rad van vuur in de onderwereld.

Echter, anders dan bij Orcus wordt de wereldse macht in het symbool van Ixion  niet gedragen of ondersteund (het kruis met de cirkel bevinden zich niet in de kom van de halve maan). In het symbool van Ixion bevindt de maan zich namelijk bovenop het kruis, iets dat een beeld schept van een gehoornde rijksappel of een rijksappel met vleugels. De maan (het gevoel) geeft de macht over de wereld (betekenis van het symbool van de rijksappel) als het ware vleugels. De wereldse macht wil vliegen, is met zijn aandacht gericht op hemel. We zien dit symbolische in betekenis ook terug in de mythologie. Ixion is een koning maar gedraagt zich of hij God is. Zijn gevoelens gaan met hem aan de haal. De maan richt zich naar de hemel. Anders gezegd: zijn behoefte (verslaving) om zich te voeden met het hemelse  staat bovenaan (symbool van de maan) en staat boven het aardse bestaan (symbool kruis) en het innerlijk licht (symbool cirkel) . 

Symbool van Orcus

Het bovenstaande symbool is niet onbekend en wordt door sommige astrologen ook wel als symbool voor Pluto gebruikt. (Zelf gebruik ik liever de cirkel, met daaronder de halve maan en het kruis. Zie ook uitleg in artikel: ‘symbolen Plutoïden’). Het bovenstaande symbool vind ik beter aansluiten bij de betekenis van Orcus. Het symbool afstaan aan Orcus is daarbij in mijn ogen een mooie symbolische daad van broederliefde. Pluto is immers Orcus z’n astronomische tweelingbroer. Orcus wordt ook wel de anti-Pluto genoemd omdat zijn baan rond de zon precies tegengesteld is aan die van Pluto. Als Orcus in zijn aphelium (het punt waar de afstand tot de zon het grootst is) dan bevindt Pluto zich in zijn perihelium (het punt dat het dichtst bij de zon gelegen is) en omgekeerd. Vanuit astronomisch perspectief is Orcus dus het spiegelbeeld van Pluto.

Het bovenstaande symbool doet mij overigens denken aan de rijksappel. Dit was in het verleden een attribuut van keizers en ook koningen: een (gouden) bol met daarboven op een kruis. De rijksappel stelt de wereld voor. De persoon die het object in zijn hand heeft, bezit (draagt) de wereld. Het is dan ook het symbool van wereldlijke macht.

De drager van de macht over de wereld

Orcus kunnen we associëren met reusachtigheid, met de reus in sprookjes, maar ook wel met de wolf. Zijn naam zien we terug in woorden als Orka, orkaan, Orc. Allemaal grootse spannende en indrukwekkende krachten. In mythes komen we de reus wel tegen als de drager van de wereld. Denk aan de reus Atlas maar ook in het verhaal van Quaoar zijn er zeven reuzen die de wereld dragen.

Reuzen staan bekend om hun ijzersterke kracht. In veel verhalen delft de reus uiteindelijk het onderspit en verliest het gevecht. Zo kennen we de Giganten, de Cyclopen, de Oni uit Japan en Atlas dus, maar er is ook bijvoorbeeld ook Polyphemus, Goliath  en de Indische Kumbhakarna. Reuzen worden ofwel in de onderwereld gedumpt, beetgenomen of lopen verwondingen op door toedoen van de (kleinere) mens die de reus te slim af is. (In een ander artikel en op de lezing tijdens de ASASdag heb ik hier over geschreven en gesproken).

Orcus, de drager van het ondraaglijke

“Als jij het ondraaglijke niet kunt dragen, dan draag ik het voor jou. Ik verberg het in mijn binnenste. Ik stop het onder de grond. Ik doe dit uit liefde.”

Orcus staat dus voor een reusachtige kracht. We kunnen hem associëren met een reus, de grote schaduw op de muur, maar ook met de boze wolf. Deze zomer was ik echter in Florence en Umbrië waar Orcus vandaan komt en ik realiseerde mij dat we Orcus ook kunnen verbinden met de verborgen ruimtes onder de grond. Zeg de donkere koele geheime (schuil)kelders, verborgen gangenstelsels, holtes in bergen (grotten), verborgen schat- en voorraadkamers. We kunnen hem associëren met de onderwereld, de verborgen ruimte onder onze leefwereld bedoeld om dingen te bewaren die uit het daglicht moeten blijven.

Mythes, maar ook dromen zijn sleutels naar andere dimensies. Paradoxaal worden juist dromen en mythes door sommigen gezien als waanbeelden. Maar het is andersom. Door ons te verdiepen in de mythische wereld, vol symbolen kunnen we diepere betekenissen ‘zien’ waar we anders in de waan van de dag aan voorbij zouden gaan. Pluto kan ons daarbij helpen. Hij is de kracht die ons helpt onze waanbeelden te elimineren. Echter, Orcus houdt diezelfde waanbeelden juist in stand. Hij helpt ons zaken onder de pet te houden en te verbergen. In die zin is Orcus dus de tegenhanger van Pluto. Als Pluto staat voor de mythische held die de onderwereld intrekt om daar het licht aan te zetten, staat Orcus voor de antiheld die de wereld van het licht en schaduw gescheiden wil houden.

Heldendaad

Orcus helpt ons onze angst te ontlopen. Hij doet dit echter uit liefde (hij is onze overlevingstrategie). Echter  hoe groter Orcus (onze schaduw) wordt, hoe meer het wantrouwen voor het leven zal toenemen en hoe meer wij op safe zullen gaan spelen. Eerder had ik het over de associatie met de onderwereld. Net als Pluto gaat ook Orcus daarover. Wij mensen leven zonder het ons altijd te beseffen, op de brokstukken van het verleden en bouwen ons bestaan bovenop vergeten angst. Zo houden wij ons krampachtig vast aan de zichtbare glorie  om daarmee innerlijke verpaupering te kunnen ontwijken.

Orcus is de onzichtbare reus die zich in onze schaduw verborgen houdt en zich voedt met onze lasten. Met onze onverteerbare brokken zware energie waar wij anders aan onderdoor zouden gaan. Hoe meer Orcus te eten krijgt, des te groter hij wordt. Op die manier kan hij gedurende de tijd en in de loop van levens een grote vorm aannemen en in de realiteit van de wereld uitgroeien tot iets monsterlijks.

Orcus staat ook voor de held die uit naam van het ego zich wil blijven vasthouden aan sprookjes. Dankzij Orcus hoeven wij namelijk niet zelf de held uit te hangen en kunnen we in de waan van de dag blijven leven. Orcus draagt immers de wereld voor ons, zodat wij niet onder het gewicht van het bestaan zullen bezwijken. Orcus houdt ons op de been en  zorgt dat we overeind kunnen blijven.

Orcus helpt het ego uit liefde, door diens angst te dragen. Maar het is uiteindelijk die andere onderwereldfiguur: Pluto, die het ego kan laten inzien dat wij de wereld zelf in handen moeten gaan nemen. We kunnen de macht beter naar ons toetrekken en de wereld zelf gaan dragen. Laten we daarom met hulp van Pluto de schaduw, intrekken, om op zoek te gaan naar monsters en een heldendaad verrichten!

De astrologie in beweging, zien wat is

Een horoscooptekening geeft ons een manier in handen om onze persoonlijke levenservaringen binnen een bepaalde tijd en ruimte in symbolentaal te kunnen vatten. Iedere planeet of factor in de horoscoop is een creatie op zich en heeft zijn eigen unieke kenmerken en dynamiek (heeft een eigen wetmatigheid). Ieder geeft zeg maar op eigen wijze uitdrukking aan levensenergie. Het is een beetje als bij smaken, verschillende smaken leveren een ander soort ervaring en sensatie op. Zo staat Mars ook voor andersoortige sensaties (belevingen) dan Venus.

Sinds kort kunnen we in de horoscooptekening ook de Plutoïden (planeetjes voorbij de baan van Neptunus) plaatsen. Door deze planeetsymbolen in de horoscooptekening te plaatsen ziet de astroloog een nieuwe dynamiek in de horoscoop. Ook de Plutoïden nemen immers hun eigen kenmerken en karakter mee. Er zijn als het ware nieuwe ‘smaken’ bijgekomen, nieuwe creaties waarin de levensenergie zich kan uitdrukken. En ook deze creaties staan weer voor een bepaald soort ervaring.

Hoewel de Plutoïden op de vibratie van Pluto lijken is hun ‘trilling’ (hun aanwezigheid) nieuw. Ook de namen die aan hen zijn gegeven zijn, zijn nieuw (de meeste van ons hadden bijvoorbeeld nog nooit van Makemake of Quaoar gehoord). Kortom het zijn dus nieuwkomers, of in ieder geval voor ons zijn het nieuwkomers want ze waren er natuurlijk wel al, alleen we hadden ze nog niet gevonden. We mogen deze nieuwe ervaringsvormen nog in onze persoonlijke ruimte en tijd beleving integreren. Ik heb echter gemerkt dat sommige astrologen deze nieuwe uitdrukkingvormen zien als een soort indringers. Men vraagt zich af: waarom zouden we de horoscoop ingewikkelder of onoverzichtelijker maken, want de astrologie is goed zoals het is! Maar hoe zit het dan met de uitdrukking: zo boven zo beneden? En past het spoor bijster raken eigenlijk niet heel goed bij deze tijd? Er komt veel op ons af, er valt veel te kiezen en de ontwikkelingen gaan snel, er valt voor een mens zoveel te beleven in één leven, dat we het overzicht kwijt raken en de spanningen oplopen. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik vind het niet meer te doen alles bijhouden, alles volgen…

Gelukkig heb ik de astrologie om de bewegingen die we in de wereld zien naast die van de nieuwe planeten te leggen en woorden te geven aan mijn ervaringen. Mijn horoscoop geeft mij een soort landkaart in handen, en heb ik, al is het misschien alleen maar voor het idee, een beetje grip op wat er in mijn wereld van ruimte en tijd gaande is. Het is interessant om naar de gebeurtenissen in de wereld te kijken en te speuren naar die nieuwe ervaringen. Ervaringen die anders zijn dan pak hem beet vijftig jaar geleden? Natuurlijk we kunnen het nu gaan hebben over zaken als opwarming van de aarde, mobiele telefoons, internet, sociale media, de robotisering, het afnemen van normen en waarden en het toenemend geweld tegen hulpverleners en gezaghebbende, de ontkerkelijking, de globalisering enzovoorts. Wanneer ik echter dieper kijk komt het in de kern op één ding neer, namelijk: openbaring! Misschien zeggen we later wel over de aanloop naar deze tijd zoiets als: het was het begin van “the movement of exposure.” Ik doel hier op de ontmaskering van de zogenaamde onderwereld waar ook Pluto naar verwijst. Het is Pluto die in het daglicht treedt en hij is niet alleen, maar heeft zijn ‘maten’ (Plutoïden) meegenomen.

Wat we niet zien is er niet.

Deze bovenstaande stelling houdt me al een poosje bezig. Zaken die er wel zijn, maar waar we geen benul van hebben dat het bestaat of waar we gewoon niet in geloven, zien we niet. Het komt niet binnen. We zijn er zeg maar blind voor. Karen Hamaker stelde een zelfde soort vraag in haar boek: De buitenplaneten in een nieuw perspectief. Ze schrijft: “Zien we niet slechts dingen die we gewend zijn te zien? … dingen waarmee we niet vertrouwd zijn zien we ook heel makkelijk over het hoofd. We zouden niet zijn voorbereid op de signalen ervan en zouden ze ook niet binnen onze denkkaders kunnen plaatsen.”

Op die manier kan er dus van alles onder de ‘radar’ blijven. Zou het daarom bijvoorbeeld kunnen zijn dat de mensen vroeger, omdat ze er van overtuigd waren dat priesters heilig waren, blind waren voor de donkere kanten van priesters ? We kunnen het ons misschien niet voorstellen, maar misschien zag men de schandalen omtrent kindermisbruik echt niet? De slachtoffers hielden daarbij hun mond dus het kon onder de radar blijven.

Inmiddels lijkt het taboe doorbroken. Tegenwoordig zijn er nog maar weinig onbesproken onderwerpen. De eerste keer dat ik naar een Amerikaanse serie over seriemoordenaars en psychopaten keek als ‘criminal minds’, was ik oprecht van slag. Dat stadium ben ik inmiddels wel voorbij. Tegenwoordig sta ik bijna nergens meer van te kijken. De geest is uit de fles, ik kijk met andere ogen, met nieuwe ogen naar de werkelijkheid en zie dingen die ik eerst niet kon zien omdat ze voor mij niet bestonden.

Dit hele thema van niet zien er wat is (bijpassende woorden hierbij zijn: onbewust en ontkenning) kunnen we verbinden met Pluto en de Plutoïden.

Gedachtekracht

Het is al een tijdje aan de gang. Gordijnen worden opengetrokken en lang bewaarde geheimen ontmaskerd, wat de levendige geest en verbeeldingskracht teweeg kan brengen kan ook tastbaar en zichtbaar worden gemaakt in de werkelijkheid. Er lijkt collectief een behoefte te ontstaan om de eerder besloten (of voor de ander verborgen gehouden) binnenwereld in de buitenwereld te openbaren. Het geniepige en ondoorzichtige lijkt er vanaf. Enerzijds betekent het meer geweld op klaarlichte dag, anderzijds worden criminelen nu ook steeds vaker op camera’s vastgelegd en trekken slachtoffers hun mond open. In deze tijd van ontmaskering wordt het brein van psychopaten (waarvan we vroeger niet wisten dat ze bestonden) onderzocht, is criminologie een opkomend beroep en wordt de deksels van oude onopgeloste misdaadzaken opnieuw opgetild. Kortom de beerput gaat open en zelfs onze vaderlandse geschiedenis moet eraan geloven.

Zwakke geesten zijn er volgens mij altijd al geweest. Ik denk dat omdat men nu zaken voor de geest kan halen die eerder simpelweg niet in de geest opkwamen, het mensen op ideeën brengt. Het is volgens mij de verbeeldingskracht die ons de das omdoet! Een mens is een scheppend wezen, maar moet wel eerst een idee in zijn hoofd hebben gevormd om het idee daadwerkelijk om te zetten in een creatie. Eerst was het er niet en zag hij het niet, nu ziet hij het en is daardoor ook in staat om het te verwerkelijken. Daarom ook al die copycats, want als één schaap met een ongecontroleerde geest over de dam is volgen er altijd meer.

Steeds meer mensen deinzen niet meer terug voor de confrontatie met hun angstbeelden en laten zich niet terug in een soort van naïeve ‘droomstaat’ sturen. Steeds minder mensen laten zich uit het veld slaan door intimidatie of in de rol van de underdog drukken. Manipulatie, intimidatie het wordt in de openbaarheid gebracht. Dit werkt negatief uit, maar gelukkig zien we ook dat het positief uitwerkt.

De verontwaardiging over de afbraak van de natuur, de inbreuk op vrijheid van meningsuiting, de vernietiging van het moraal, het ondermijnen van de gelijkwaardigheid, de teloorgang van de ethiek, het neersabelen van wijsheid, het onderdrukken van sociaal zwakkeren, het afweren van de liefde, over al dit soort zaken zien we ook een collectieve verontwaardiging ontstaan. Ook dit is een vorm van openbaring. Velen zijn op zoek naar zingeving en diepgang en doorstaan een groeiproces naar zelfverwerkelijking, naar liefde. Zij verbeelden zich een mooie wereld. Daarbij zijn we gedurende de tijd een stukje wijzer geworden. Wanneer we een niet oprechte machtshebber in het verleden omver hadden geworpen, kregen we binnen de kortste keren gewoon hetzelfde er voor terug. We hebben geleerd dat er meer moet gebeuren dan alleen de monumenten neerhalen en de daders straffen. We beginnen ons te realiseren dat de hele versluierde kijk op de werkelijkheid, ons gebrek aan vertrouwen en het vredeverstorende gedachtegoed moet worden ontmanteld. Het is onze zwakke geest en onze emotionele blokkades die we moeten vernietigen. Ons zelfinzicht is iets dat meer mag groeien. En dit weten is pas echt een openbaring te noemen!