Galerijen

Kom over de brug & Vind Pluto (deel 1)

1e gedeelte van artikel: Astrofocus NR 38 maart 2019   Door Saskia van Vliet  

“In de wereld zijn er twee natuurlijke bewegingen te onderscheiden. Zo is er aan de ene kant een naar binnen gerichte en terugtrekkende beweging en is er aan de andere kant de naar buiten gekeerde en uitreikende beweging. Voortdurend vindt er tussen beide bewegingen een samenspel plaats, iets dat op allerlei manieren in de natuur tot uitdrukking komt. De Chinese noemen dit dualistische principe: Yin en Yang. Bij Yin wordt de energie ontvangen, geabsorbeerd en opgenomen, bij Yang is de energie naar buiten gericht. Net als de dag telkens overgaat in de nacht en de nacht vervolgens weer in de dag vormen beide beweegenergieën een ritmische eenheid. Tijdens ons leven worden we bewust en onbewust beïnvloed door dit ritme van de ingaande en uitgaande beweging van energie.”

Eigen tekst uit astrologische agenda van 2017, Saskia van Vliet

De hierboven genoemde ingaande en uitgaande beweging van energie komt als verschijnsel in onze wereld voortdurend tot uitdrukking. Echter, de voorwaarde om deze beweging te kunnen waarnemen is de aanwezigheid van vorm. Of anders gezegd: er is iets nodig waarin of waardoor de ingaande en uitgaande energie zich kan manifesteren. Er is zeg maar een energetische substantie, een iets nodig dat van buitenaf of van binnenuit in beweging gezet kan worden. Dit iets dat kunnen bijvoorbeeld jij en ik zijn maar het kan ook de zon, het water in de rivier, het kuiken in het ei, een roos in de tuin of misschien iets minder tastbaar: ons hart in ons lichaam zijn. De beweging zelf zouden we misschien wel kunnen vergelijken met de wind. Ook de wind zet vormen in beweging, zo laat de wind het gras wuiven of de takken van bomen heen en weer zwiepen. Hier in dit stuk gaat het echter niet over de wind maar over levensenergie. Door de Chinese geneeskunst wordt dit Qi genoemd. Qi staat voor de levenskracht die alles doordringt. Qi heeft twee aspecten: Yin en Yang. Kort samengevat: Er bestaat aanwezigheid (energie) en deze maakt afwisselend een ingaande en/of uitgaande beweging.

Het universum zit vol tastbare en minder tastbare aanwezige energievormen die allen beïnvloed worden door de ingaande en uitgaande beweging. Wanneer we het hiervoor genoemde persoonlijk maken en op onszelf betrekken, zouden we zoiets kunnen zeggen als: “Ik ben aanwezigheid en ik volg de beweging van de ingaande en uitgaande energiestromen (Yin en Yang). Voor alles wat aanwezig is (vormen, substantie en energieën) geldt de natuurlijke regel dat alles binnen de grote kosmische orde het recht op bestaan heeft. Alles wat is mag er dus zijn. Deze wetmatigheid wordt door de mens vaak over het hoofd gezien. Deze zogenaamde regel of wetmatigheid van het universum wordt door de mens nogal eens vergeten. De mens beschikt over het vermogen vrij te oordelen en oordeelt vaak al dan niet bewust afwijzend en negatief over het bestaansrecht van anderen. De mens kan zeer vernietigend zijn in zijn oordeel. We zouden dus kunnen zeggen dat er naast twee beweegrichtingen er voor de mens dus ook twee houdingen of instellingen zijn om uit te kiezen. De ene instelling waar we uit kunnen kiezen is: Iedereen heeft recht op bestaan en een plek binnen de kosmische orde. Dit recht om te zijn, respecteer ik en leef ik na. De andere instelling waar we uit kunnen kiezen is: Het recht om zelf te oordelen over wie en wat er wel of niet mag zijn, plaats ik boven de universele wet die zegt dat alles er mag zijn. Aan de ene kant kunnen we dus oordelen: “ik sta open voor alles wat is”, of we kunnen oordelen: “ik sluit mij af voor datgene wat ik niet wil ontvangen.” De geschiedenis leert dat wij mensen vaak voor de tweede instelling kiezen. Bewust of onbewust maken wij voortdurend de afweging of we wel of geen belangstelling en interesse hebben in bijvoorbeeld een bepaald persoon, informatie of gespreksonderwerp. We kunnen ja of nee zeggen tegen de buitenwereld en we kunnen heel toegankelijk maar ook heel ontoegankelijk zijn.

Er zijn dus twee basishoudingen of instellingen te onderscheiden (twee toestanden van zijn). Dit geldt voor ons mensen maar eigenlijk kan alle aanwezigheid getypeerd worden als ontvankelijk (open) of ontoegankelijk (gesloten). Hier zijn overigens wel weer allerlei variaties, tussenvormen en gradaties in te benoemen maar voor de duidelijkheid van dit verhaal stel ik het even zwart/wit voor. Een voorbeeld: we kunnen ergens doorheen lopen of we kunnen dat niet. Zo kunnen we bijvoorbeeld gemakkelijk door de tuin of door ons huis lopen, maar we kunnen niet zomaar door een dichte deur of dwars door de muur heen gaan. Een ander voorbeeld: We kunnen door het water naar de overkant zwemmen, maar dit wordt een stuk lastiger wanneer het water bevroren is.

In het gunstigste geval staan wij mensen aandachtig en ontvankelijk in het leven en bevinden we ons in de ervaring van het heden. Openheid biedt de ruimte voor verbinding, voor eenwording, maar schept ook de mogelijkheid voor geestverruiming, groei, helderheid, transparantie en inzicht. Wanneer we openstaan dan zijn we als het ware ‘aan’, wanneer we dicht zijn, dan zijn we ‘uit’. In het gunstigste geval zijn we dus in het hier en nu en zijn we wakker en opereren we vanuit een staat van onbevangenheid (leegte). We ontvangen in zo’n open staat van zijn, met onze zintuigen datgene wat zich in het hier en nu aan ons ‘opdringt’. We sluiten ons ook niet af van gevoelens. Het gevoel dat we voelen is puur en zuiver en past bij het nu van dit moment. Jammer genoeg lukt het ons niet om deze aandachtige staat van zijn altijd en overal vast te houden. We staan veelal niet onbevangen en leeg in het nu, maar hebben in plaats daarvan ons hoofd vol met gedachtes en herinneringen en ons buik vol met gedoe en onverteerde kwesties. Om die reden kunnen we ‘uit’ (dicht) gaan. We kunnen ons afsluiten, terugtrekken, wegdraaien, anderen het contact weigeren en de wereld de toegang ontzeggen. We kunnen nee zeggen tegen de ontmoeting met de ander, maar ook met onszelf. Vooral wanneer we ons bedreigd en onveilig voelen (angst ervaren), kunnen we de neiging hebben om ons terughouden op te stellen. We kunnen ons afsluiten en afhankelijk van de gevoelde bedreiging in een kramp schieten (bevriezen). We kunnen dan ook onze eigen gevoelens gaan ontkennen en als het ware overschakelen naar een andere ‘zender’. Dit gebeurt bijvoorbeeld als we worden afgewezen, worden aangevallen en te maken krijgen met zoiets als boosheid, agressie, hevige teleurstelling, intens verdriet, pijn, liefdeloosheid of pure vernietigingsdrang. Dit dichtgaan, gebeurt overigens vaak automatisch en onbewust.

De keuze tussen de twee verschillende instellingen (open, toelaatbaar, toegankelijk, transparant en gesloten, ontoegankelijk zijn), kunnen we verbinden met de betekenis van Pluto. Pluto gaat over de dualiteit met betrekking tot de  levenshouding. (Uranus en Neptunus gaan over de hierboven genoemde dualiteit met betrekking tot de beweging van levensenergie, maar hierover schrijf ik in het volgende deel meer).

Pluto gaat over het verbergen van het taboe vanuit het doel een confrontatie met een angstaanjagende levensomstandigheid en een daaruit voortkomende interne crisis (instorting) af te wenden. Enerzijds gaat Pluto astrologisch over het mechanisme waarbij we zaken afweren, buitensluiten en verstoppen. Pluto staat ook voor de oerkracht in ons, die ons in staat stelt ons te verdedigen tegen krachten die ons aardse bestaan dreigen te vernietigen. Anderzijds stuurt Pluto ook aan op transparantie en het zien van de werkelijkheid en het deelnemen aan de pure ervaring, in plaats van deze te bedenken. Pluto weet door de uiterlijke schijn heen prikken. Hij gaat over het durven doorzien van dingen of misschien beter gezegd: het durven doorvoelen (doorleven) van de ervaring. Kortom Pluto gaat dus over beide toestanden van het zijn. Hij gaat over open en over dicht. Vanuit dit oogpunt bezien schept Pluto de voorwaarde die een soepele doorstroming van de ingaande en uitgaande beweging van levensenergie in de wereld (eigenlijk is het dwars door de wereld) mogelijk maakt. Met Pluto heb je als het ware het gereedschap in handen om het ego van de ander uit te dagen. De behoeftes, de manier van handelen of het reageren van ander(en) kan namelijk afweer oproepen en Pluto biedt het ‘wapen’ om dit resoluut te ‘corrigeren’, (transformeren). Pluto zet ergens een schijnwerper op, zet het ego in het licht en kan daarmee helpen de ogen van de ziel te openen. Een Pluto-actie is dus eigenlijk een actie van het licht. Wanneer we deze kracht vanuit spontane ingeving en met gesloten zielenogen (vanuit onbewustheid) hanteren, kan dit ook zomaar een hevige clash tussen ego’s teweeg brengen. Een Pluto-actie vraagt dus om behendigheid en vaardigheid. Je moet leren omgaan met het gereedschap, want het gaat om explosief materiaal. Wanneer je je niet bewust bent van wat je oproept bij de ander en je zet Plutokracht onbewust neer, dan kan je de ander dusdanig raken dat deze een tegenaanval inzet.

Wordt vervolgd…

astrologie & Wakker worden in een Nieuwe tijd

Ontwaken is een thema dat past bij de tijd van nu. Zeg de tijd van na 2012. Je ziet het als je om je heen kijkt. Steeds meer mensen zijn alerter, worden zich bewust van bepaalde zaken, zien dingen die ze eerst niet zagen. We stellen onszelf ook steeds meer vragen. Er is meer maatschappelijke discussie, men stelt zich kritischer op. En dat allemaal om de kwaliteit van het leven te bewaken. Denk bijvoorbeeld aan het thema voeding. Want wat eten we eigenlijk? Wat wordt eraan toegevoegd? Hoe wordt het bewerkt? Wat doet voeding met onze gezondheid? Ook stellen we bijvoorbeeld vragen over het welzijn van koeien, kippen, varkens en bijen en we denken na over de zin en onzin van vaccinaties en medicijngebruik. De gaswinning, zonnepanelen en windenergie is iets wat ons bezighoudt. Corruptie, machtsmisbruik en sociale ongelijkheid staat ter discussie en ook de strafmaat m.b.t. seksueel misbruik houdt de gemoederen bezig. Daarnaast stellen we allerlei vragen over ons onderwijs, ons zorgstelsel, over eerlijke man/vrouw verdelingen op de werkvloer en zo kan ik nog wel even doorgaan. Eigenlijk wordt alles wat eerst nog onder het vloerkleed werd geschoven onder een vergrootglas gelegd. De tijd van onze kop in het zand steken en de andere kant opkijken is voorbij. We worden uitgedaagd om onze ogen te openen en de slaap uit onze ogen te wrijven. Eerder schreef ik:

“Onwetendheid uit zich op stuurloos gevoels- en denkniveau. De lagere wil is actief en de mens reageert vanuit de behoefte aan erkenning, liefde en overleving. Hoe minder je ‘weet’ hoe meer je pijn in stand houdt. Zonder het  te beseffen, kunnen vernietigende mechanismes en patronen dan hun gang blijven gaan,
Er lijkt echter een verschuiving plaats te vinden. Steeds meer mensen krijgen toegang  tot inzichten. Steeds meer mensen beginnen als het ware tussen de regels  te zien, verbindingen te leggen en innerlijk te schouwen. Meer mensen lijken ook gevoeliger te worden voor gebeurtenissen: de verwondingen, de pijnplekken die je eerst niet voelde (of wilde voelen) begin je te voelen. Alsof je uit een narcose komt, de verdoving raakt als het ware uitgewerkt.” (artikel: wakker worden).

Ook astroloog Monique Leurink schreef over het thema wakker worden, een tendens van deze tijd:

“En dat is ook één van de kenmerken van de nieuwe tijd. In de oude tijd lag de focus van onze ontwikkeling voornamelijk op het opbouwen van de persoonlijkheid, de persoonlijke ontwikkeling dus. We namen onze kosmische identiteit vanaf de geboorte met ons mee, maar bij veel mensen bleef deze goddelijke kiemkracht slapen in het bewustzijn. De nieuwe tijd staat ook in het teken van wakker worden van deze kosmische kant in ons.”

(Monique Leurink. Artikel: Zwarte maan – Het ontwaken van het kosmische kind in jezelf.)

Steeds meer astrologen plaatsen naast de bekende klassieke planeten ook spirituele punten in de horoscoop, zoals de Zwarte Zon en de Zwarte Maan. De Zwarte Maan toont ons de essentie, onze oorspronkelijkheid, iets dat we ergens onderweg zijn verloren. De Zwarte Maan raakt het thema van afwijzing van onze pure zijnskracht. Ook de Zwarte Maan wijst ons op iets in ons (van ons) dat wakker wil worden, dat onderkent wil worden en geleefd wil worden.

Thuis 

alsof je een plek bereikt                                                                                                         om je heen kijkt en weet                                                                                                                 dat je thuis bent. 
  
alsof je het kende                                                                                                                 voor je zag, er geweest was                                                                                              voor je er zou komen.                                                                                                            zo thuis  

(Kees Spiering, uit Vonken van verlangen)  

Naast de zwarte lichten (waar de Zwarte Maan ook toe behoort) heeft de astroloog van de nieuwe tijd nu nog meer gegevens in handen om tot de essentie van ons zijn, te kunnen doordringen, namelijk: de Plutoïden. Deze dwergplaneten voorbij Neptunus tonen het innerlijk (sterren-) kind zijn/haar innerlijke krachten die het nodig heeft om vanuit zijn/haar puurheid en essentie te kunnen gaan leven. Zoals de fysieke Zon, Maan en de planeten Mercurius, Mars, Venus, Jupiter en Saturnus staan voor krachten die we nodig hebben om een ego-persoonlijkheid op te bouwen, staan de spirituele punten als de Zwarte Maan, de Zwarte Zon en de Plutoïden (Pluto, Eris, Haumea, Makemake, Orcus, Sedna, Quaoar, Huya, Ixion, Varuna) voor krachten die we nodig hebben om onze kosmische-zelf via onze persoonlijkheid te kunnen manifesteren.

Ook de Plutoiden staan voor de krachten die eerst wakker gemaakt dienen te worden, willen wij onze authentieke plek in kunnen nemen en een volwassen lichtbron op aarde kunnen worden.

“…want om vanuit je kern te gaan leven moet alles gezien worden. Op alles moet het licht mogen schijnen, zodat je uit één stuk wordt, en heel in jezelf”

( Pamela Kribbe)

Hybris & het symbool van Eris

Als we onze diepe gevoelens niet uitspreken, dan blijven de onuitgesproken woorden in ons vast zitten.  Neem zoiets als boosheid, als je dat niet  uitspreekt, blijf je ermee zitten en vergiftig je jezelf. Of een ander voorbeeld: we kunnen veel liefde voelen voor iemand, maar wanneer we het niet durven te tonen dan blijft dit voor de ander verborgen. Zo kan alles wat ongezegd blijft van binnen blijven hangen. Het aangeven van je grenzen, het zeggen wat je op je lever hebt en verdedigen van je gevoel is iets waar Eris voor staat. Zij wordt uit gevoelde onvrede aangejaagd om te strijden tegen onrecht.

In de Griekse mythologie is Eris de godin van twist en tweestrijd. Er is niet zo veel over haar geschreven, maar wat duidelijk naar voren komt is haar reputatie van onruststoker. Dit omdat zij onheil en problemen zou veroorzaken. Volgens de mythische verhalen is zij de dochter van Hera en Zeus en dus de zus van Ares (Mars). Ares en Eris dat klinkt als een match. Echter volgens andere bronnen zou zij de dochter van Nyx zijn, de oergodin van de nacht. Hoe het ook zij (al geef ik de voorkeur aan de dochter van Zeus en Hera versie), Eris is een felle strijdster. Maar waar Mars de persoonlijheid en het ego verdedigt, verdedigt Eris de ziel en staat voor de (hogere) orde.

Wanneer men probeert om boven de natuurlijke orde  (het lot) uit te stijgen of zich ertegen probeert te verzetten, zal strijd en lijden op zijn pad vinden. Alle mensen en dingen hebben een plek binnen de wereldse orde. De kracht van de natuurlijke orde is groter en sterker dan onze wil. In het oude Griekenland geloofden men dat zij die deze natuurlijke orde proberen te ondermijnen tegen de grenzen van zijn mogelijkheden aanloopt en tot de orde zal worden geroepen. Ze hadden hiervoor ook een term: Hybris. Hybris gaat over zelfoverschatting (tonen van overdreven trots, hoogmoed, overmoed, grootheidswaan, brutaliteit, onbeschaamdheid, buitensporig geweld enz.) ten opzichte van de natuurlijke orde. Eris lijkt samen te werken met deze Hybris gedachte en de strijd aan te binden met hen die uit arrogantie de diepere waarheid buiten spel proberen te zetten. Eris staat voor het oprecht zijn en de verdediging van het ware Zelf.  

Het symbool van Eris komt overeen met die van Pluto. Het verschil zit hem in de punt onder aan het kruis waardoor het enerzijds vrouwelijk oogt en anderzijds associaties oproept met een dolk. Een dolk is een steekwapen en wordt van oudsher wel (door zowel mannen als vrouwen) gedragen om zichzelf te beschermen.

Spiegels & het symbool van Varuna

Anderen laten ons zien wat er in ons leeft. Zoveel mensen, zoveel spiegels, maar ook: zoveel verschillende leefwerelden er op aarde zijn, zoveel verschillende spiegelzalen. Niet iedere spiegel toont jou hetzelfde of anders gezegd: niet iedereen reageert hetzelfde en kaatst dezelfde informatie naar ons terug. Wij kijken nu eenmaal door een bepaalde bril naar de wereld. Overtuigingen en oordelen over wie we zijn, willen zijn, horen te zijn of eigenlijk zouden moeten zijn, kunnen een weidse blik in de weg zitten. We zijn dus zelf niet altijd objectief wanneer we een ander ontmoeten en in de spiegel kijken. We pikken er misschien een ding uit, focussen ons misschien op één punt terwijl al het andere ons ontgaat. We kijken door een bepaalde bril via de ander naar onszelf, vanuit een bepaald gezichtspunt en nemen daarbij allerlei opgedane en vastzittende overtuigingen en/of emoties mee.

Het gebeurt ons allemaal wel eens in meer of mindere mate dat we in contact treden (in de spiegel kijken) en vervolgens een afwijzende reactie terugkrijgen. Spiegels kunnen hun afkeuring tonen of iets dat in ons is, negeren. Soms worden er ook gevoelens en overtuigingen op ons geplakt die niet overeenstemmen met ons innerlijk zelfgevoel. Dit kan gepaard gaan met een enorme onmacht en een diep verlangen om het spiegelbeeld in overeenstemming te brengen met wat jij wilt zien. Ongemerkt kost die onmacht over een niet in verbinding zijnde spiegel bergen aan energie. Helemaal wanneer je de bespiegeling niet wilt of kunt accepteren en gedreven wordt door het verlangen om het spiegelbeeld te overtuigen van zijn (in jouw ogen) valse bespiegelingen. Op die manier kunnen we tegen al die zogenaamde valse bespiegelingen aanschoppen, mopperen, piekeren, het benauwd krijgen, pijn ervaren, driftbuien krijgen enzovoorts.

Het is de pijn over die ‘foute ik’ dat gerepareerd moet worden die dan kan opspelen. We willen ons liever niet identificeren met gebrek en tekortkoming en wat we ook niet willen is genegeerd worden. Want wat doen we als de spiegel zich niet werkelijk met ons wil verbinden? Wanneer wij bijvoorbeeld de wereld met een weidse blik tegemoet treden en we komen een spiegel tegen die zelf zo’n ruimdenkende blik ontbeert dan voelt dat niet zo fijn. In ons binnenste kunnen tegenstrijdige zienswijzen met elkaar in botsing komen. Het kan zijn dat we in zo’n geval door een ander niet goed of volledig gezien, begrepen en op waarde geschat worden. De ander projecteert misschien iets op ons dat maar gedeeltelijk bij ons hoort (de spiegel toont ons de halve en niet de hele waarheid). Wanneer wij ons daar niet bewust van zijn, kunnen we in een energie slurpend innerlijk conflict geraken. We kunnen op verschillende manieren op zo’n situatie reageren.

1: We gaan de confrontatie aan en kunnen (zoals ik hiervoor al schreef) proberen de ander te overtuigen van zijn/haar valse bespiegeling. Dit is meestal zinloos, zeker wanneer de ander sterke overtuigingen bij zich draagt. Dit zal de frustratie alleen maar vergroten.

2: De zelftwijfel slaat toe. Wat is waar? Ons zelfbeeld wordt aan het wankelen gebracht door de sterke overtuiging van de ander en/of door gebrek aan zelfvertrouwen en zelfinzicht. We overwegen de mogelijkheid dat wij het verkeerd zien.

3: We gaan boven de ander staan, houden ons vast aan onze eigen visie en sluiten ons af . We begrenzen onszelf, verwerpen de spiegel (duwen de ander / de bespiegeling, van ons af).

4: We respecteren de bespiegeling van de ander, terwijl we niet twijfelen aan onze innerlijke wetendheid. Ook voelen we niet de noodzaak om de spiegel op andere gedachten te brengen want we weten: beide zienswijzen zijn namelijk waar. We hoeven ons dus niet te verontschuldigen, niet te verdedigen, maar we hoeven ook niet hoog van de toren te blazen en denken dat we het daarom beter weten!

Laat me deze laatste reactie, die in mijn ogen het meest krachtig is, met het volgende voorbeeld verduidelijken: sommige kijken vanaf de aarde naar de werkelijkheid, terwijl anderen op een bergtop staan terwijl ze naar de wereld kijken. Wanneer wij dus als het ware op een andere ‘toon’ op de toonladder staan dan de ander, dan nemen wij de wereld anders waar. Degene met het weidse uitzicht vanaf de berg ziet iets anders en krijgt mogelijk een ontkennende reactie op diens waarneming. Maar dat wat hij / zij ziet is niet verkeerd. Hij of zij ziet alleen niet hetzelfde plaatje.

Symbool Varuna

Het bovenstaande ligt besloten in het symbool dat ik maakte voor Varuna. Het symbool kunnen we associëren met de magische scepter van de koning of een staf van de hogepriester. De drager van de staf draagt verantwoordelijkheid en geeft sturing aan levenskracht, de hogere wil en creativiteit.

Bovenin de staf zien we de halve maan en de cirkel. Zij staan niet boven of onder elkaar maar naast elkaar. Ze zijn gelijkwaardig. De spiegel (de halve maan, tevens symbool van de zwarte maan) ontvangt het beeld van de ziel (de cirkel, tevens symbool van de zwarte zon). Dit alles bevindt zich bovenop het kruis (het aardse).

Varuna staat als oude Vedische God voor de alles omhullende hemel en is onder andere verbonden met de zon en maan. Hij heerst over de kosmische wetten en gaat over aanwezig zijn, over bewustzijn.

*Zie ook voorgaand artikel: ‘Symbolen Plutoïden’, over symbool Pluto, Haumea, Makemake en Sedna