Varuna: de openbaring

Varuna

Transformatie van het lijden is een gemeenschappelijk thema van de Plutoïden (zie ook inleidende tekst over de Plutoïden). Er zijn verschillende oorzaken die het lijden in stand kunnen houden. Varuna wijst ons op het belang van aandachtig (alert en ontvankelijk) zijn. Een teveel aan  emoties en gedachtes leidt tot een troebel of versluierd bewustzijn dat vervolgens weer tot onbezonnenheid leidt. Varuna gaat over aanwezig zijn. Over alertheid en het richten van onze aandacht in het hier en nu (op dat wat is). Met oefening, geduld, bezinning, doorzettingsvermogen en reflectie, is het mogelijk om je wil tot op de hoogste trede van bewustwording te tillen.

Varuna gaat over het wantrouwen van innerlijke wijsheid (het innerlijk wetend zelf). Varuna gaat over de zogenaamde ‘blinde vlek’, gaar over het doof, blind en stom zijn. Varuna gaat over mentale standvastigheid, geslotenheid en neerbuigendheid die voortkomen uit een oordeelvellend ego dat zelfkennis buitensluit en hogere wijsheid afweert.

Hieronder vijf  artikelen over dit onderwerp:

 

1.Bezint eer gij begint

Emoties of gedachten kunnen als gevangen vlinders wild tegen de muren van ons innerlijk opvliegen. Wat als mijn waarheid gepaard gaat met hevige emoties of rondtollende gedachtes? Is het dan verstandig om mijn waarheid, zo geladen en vol van emotie, in de wereld te zetten? Hoe sterk komt het over wanneer iemand vanuit onrust het leven benadert? Is het daarom en in zo’n geval niet beter eerst te bedaren voordat er tot actie wordt overgaan (te bezinnen voor te beginnen)? Want een troebele waarheid is lang zo sterk niet als een waarheid die vanuit rust en ruimte opereert. Daarbij kosten een teveel aan emoties en gedachten veel energie (ze putten je uit) en leiden je af van datgene wat werkelijk belangrijk is.
Maar ja hoe doe je dat? Hoe zet je als je last hebt van innerlijke onrust deze malende machine uit? Mogelijk geeft de astrologie een handvat.
Wanneer er dreinende kinderen zeuren, huilen en aan je armen trekken kun je als ouder maar moeilijk je gedachte bij je werk houden, een gesprek voeren of je concentreren op taken. Daarbij is het zo dat hoe meer je deze lastige stemmetjes negeert, hoe harder ze gaan roepen. Soortgelijk gebeurt soms ook binnen in ons.
Laten we even voor de emoties kijken naar de stand van de Maan en voor onze gedachtes Mercurius nemen. Ook de plaatsing van Mars is belangrijk aangezien deze het vuurtje behoorlijk op kan stoken. Soms moeten deze innerlijke stukjes energie (de persoonlijke planeten kunnen we als energieën op onszelf betrekken) worden bijgestuurd en tot wasdom komen (volwassenen worden), voordat zij hun behoefte aan aandacht, mogelijk veroorzaakt door angst voor afwijzing, naast zich neer kunnen leggen. Soms zitten er in ons een aantal kwetsbare kinderstemmen verborgen en de volwassen ouder (vertegenwoordigt door de Zon) schijnt niet altijd sterk genoeg om deze aandacht vragende elementen bij te sturen of recht te zetten. Indien dit het geval is, dan is het goed om daar, eventueel met hulp en ondersteuning, aan te werken.
Varuna zouden we kunnen we associëren met de coach van onze innerlijke bestuurder. Astrologisch zouden we hem misschien kunnen als de rechterhand van de Zon (Varuna is mythologisch verbonden met de zon). Als alwetende godheid weet Varuna wat goed voor ons is, wat we zouden moeten doen en wat we zouden moeten laten. Varuna’s betekenis heeft betrekking op het thema alerte aanwezigheid, het richten van onze aandacht op het hier en nu. Om dit te verwerven is het belangrijk om innerlijke rust en ruimte te ervaren, zodat wij sterk kunnen zijn en niet bij de minst of geringste tegenslag omver worden geblazen.
Het is mijn gevoel dat we de stand in het teken ten tijde van de ontdekking kunnen zien als een soort springplank. De energie van de Plutoïden ontspringt als het ware uit deze bron van energie om zich vervolgens richting een bepaald doel te bewegen. In het geval van Varuna is dit het teken Kreeft (Varuna stond tijdens zijn ontdekking in dit teken). Op eerste gezicht misschien een vreemde combinatie wanneer we bedenken dat Varuna een hemelgod is. Van oudsher wordt de planeet Saturnus (verbonden met het teken Steenbok) geassocieerd met de besturende, wetgevende God, de strenge Hemelvader. Ook Varuna is een Hemelgod, maar ervaar ik niet als zijnde kil en zakelijk. Wanneer we Varuna daarbij symbolisch willen zien als de rechterhand van de Zon in onze horoscoop (onze innerlijke coach), zou het volgens mij logischer zijn om te denken aan de Maan en dus aan het teken Kreeft (overigens: ook de Maan is mythologisch verbonden met Varuna). Zowel de Zon als de Maan is op een bepaalde manier verenigd in de betekenis van de Hemelgod Varuna).
Het teken Kreeft dat bij de Maan hoort, geeft richting aan zorgzame, sensitieve betrokkenheid en is net als Varuna ontvankelijk voor de emotionele behoeften van de ander. Varuna ademt het leven uit genegenheid in en blaast het liefdevol weer uit. Het teken Kreeft is dus goed te koppelen aan Varuna, die vanuit de energie van Kreeft gedreven wordt (=springplank) met de bedoeling om de warme kracht van de Zon (teken Leeuw) zin te geven.
Varuna’s energie stijgt echter uit boven het persoonlijke. Het is mijn mening dat hij (net als de andere Plutoïden) verbonden is met het element ether. Hij dompelt zich daardoor als het ware in een bad van rust en ruimte. Dit betekent dat Varuna daarom geen last heeft van opzwepende emoties en rondtollende gedachtes, maar eerder opereert vanuit een staat van bezinning. Mogelijk is het een idee om, wanneer wij behoefte hebben aan duidelijkheid, de goedbedoelde raad van Varuna van harte te nemen.


2. Aandacht

Een Plutoïde die zich lastig laat duiden is Varuna. De mythologische Varuna is als het licht in de hemel gedurende de dag en het licht dat zich gedurende de nacht verborgen houdt maar altijd is. Varuna is verbonden met de zon die volgens een vast patroon en ritme, trouw zijn weg door de hemel volgt. Varuna is de heerser van de kosmische orde. Een vreedzame kracht die functioneert op het niveau van absolute waarheid, rede en gerechtigheid.
Varuna is afkomstig uit de Vedische periode die is vernoemd naar de Veda’s. Volgens de Indiërs omvatten deze oude religieuze geschriften de eeuwige en absolute waarheid. Veda betekent dan ook weten of kennis en lijkt verwant met het Latijnse woord videre, dat zien betekent. Als alles wetende god ziet Varuna in het verleden, heden en de toekomst en is hij in staat om ieders gedachte te lezen. Het thema zien kunnen we in die zin dus met Varuna in verbinding brengen.

Het cyclische pad door het leven kunnen we vergelijken met de beweging van de zon. Zo speelt ons leven zich het ene moment af in het zonlicht en het andere moment bevinden wij ons in de schaduw. Het ene moment alle aandacht op ons gericht en het volgende moment heeft niemand onze aanwezigheid in de gaten. Simpel gezegd: Varuna gaat over aandacht.
Het hebben van aandacht voor een ander is in deze tijd van computers, mobiele telefoons, smart-tv’s en tablets overigens geen overbodige luxe. Het thema aandacht heeft anno nu, de aandacht. Zo komen we bijvoorbeeld het probleem van het tekort aan aandacht en het aandachttrekkend gedrag, dat steeds meer kinderen blijken te hebben, regelmatig als onderwerp in de bladen tegen.

Als een magneet kunnen wij informatie naar ons toe trekken of afstoten, afhankelijk van onze instelling. Wij kunnen onze omgeving positief verwelkomen en hartverwarmend binnenlaten, of we kunnen alles dat ons tegemoet treedt buiten de deur houden. Varuna staat voor de rechter die bepaalt wie er wel of niet naar binnen mag.
Een ontwikkelde Varuna bedenkt overigens zijn leven niet via zijn hoofd, maar leeft het leven en maakt keuzes met zijn hart. Een onontwikkelde Varuna is echter onrustig in lichaam en geest. Wanneer wij de waarheid van het leven echter tot ons door willen laten dringen, zullen wij aan de slag moeten om helderheid te scheppen.

Zoals gezegd kunnen we Varuna als oeroude zonnegod associëren met het licht in de hemel. Met de zon die met gemak de aandacht naar zich toe weet te trekken en gemist wordt tijdens zijn afwezigheid. We kunnen ons door de zon laten verwarmen, in het licht gezet laten worden en ons laten omringen met zijn stralingskracht. De aanwezigheid van de zon tijdens een mooie zonnige dag maakt ons veelal blij. Zonder het licht van de zon voelt menigeen zich een beetje somber, zeker wanneer de dagen korter worden en de nachten langer. De zon lijkt ons dan wat in de kou te zetten en wij zijn dan meer dan ooit op onszelf aangewezen. Maar zon of mens, zonder een waardige blik op ons gezicht of een warm onthaal zijn wij geneigd ons in de kou gezet te voelen. Aandacht geven, betekent energie geven. Door onze aandacht te richten op iemand, sturen wij een energetisch bundeltje licht op diens gezicht.
Vooral voor opgroeiende kinderen is het belangrijk om opgeladen te worden door het licht van aandacht en erkenning. Kinderen die aandacht moeten ontberen, groeien op in het donker. Dit noem ik de zogenaamde schaduwkinderen. Er zijn echter ook schaduwzielen die geboren worden met de herinnering van het gemis aan erkenning in hun hart.
Varuna vertelt ons echter dat wij niet afhankelijk hoeven te zijn van de aandacht van een ander, maar dat wij in staat zijn onszelf in het licht te zetten: te ‘verlichten’. Schaduwzielen hoeven niet voor eeuwig in de kou te staan of wanhopig hun best te doen om de aandacht naar zich toe te trekken. De zon geeft zijn warmte en werpt zijn stralen op de wereld buiten zichzelf. De zon zoekt de ontmoeting en krijgt daarmee de aandacht. De boodschap van Varuna is: omarm de wereld, wacht niet tot de dag de zon op jou gaat schijnen, maar durf zelf de zon te zijn!

Uit het boek de Plutoïden:

Hallo

Ik ben hier

Krachtig

Vrolijk

En heel geïnteresseerd!

Kijk, hier sta ik

Hier ben ik.

Wat doen jullie?

Mag ik meedoen?

 


3: Het egoprobleem

Iedereen heeft behoefte om een plek in te nemen en behoefte aan een eervolle, respectvolle behandeling. Wanneer het ons hieraan ontbreekt, treedt het mechanisme van vragen om aandacht en manifestatiedrang in werking. Het zit als het ware in ons interne programma. We zijn ten tijde van ‘aandachtvragend gedrag’ ons veelal niet bewust dat we opereren van een gevoel van tekortkoming en gemis. Het egoprobleem (=innerlijke drang om de behoefte aan erkenning te bevredigen) komt dan ook voort uit de angst, onzekerheid en het verdriet dat je niet wordt gezien, niet wordt opgemerkt. In het stuk over – de mythe van Saturnus – schrijf ik:
Het ego wil op aarde overleven, het wil zich op aarde vestigen. Het ego wil stand houden, levensruimte innemen, erkenning krijgen en gezien worden”.

Een aantal jaren geleden schreef ik een scriptie over het ego. Hierin beschreef ik zeven manieren die het ego kan hanteren in zijn behoefte aan erkenning. Een daarvan is: heersen. Controle en macht spelen hierbij een rol, maar ook leiderschap en status. Het hele thema kunnen we overigens verbinden met het bewustzijn en de spirituele kwaliteit van het teken Leeuw en tevens met de betekenis van de Plutoïde Varuna. Leeuw is het astrologische teken waarbij het gaat om bewonderd worden door het tonen van een krachtige uitstraling. Bij Leeuw gaat het om het vervullen van een hoofdrol in het toneelstuk (drama) van het leven. De valkuil is echter dat een te grote schreeuw om aandacht dominant gedrag en een arrogante uitstraling voortbrengt.
Zowel het teken Leeuw als Varuna is verbonden met de Zon. Varuna heeft betrekking op aandachtig zijn, ‘alert zijn’.

Niet alles wat we naar buiten toe uitdrukken en in de wereld brengen, valt altijd in goede aarde. We ervaren allemaal wel eens dat we niet volledig voldoen aan de verwachtingen van de omgeving. Eén en ander heeft betrekking op persoonlijke voorkeur, begrip, inlevingsvermogen, normen en waarden, regels, overtuigingen enzovoorts. Sommige manieren die je hanteert of zaken die je naar buiten brengt worden erkend en gerespecteerd, andere dingen minder of misschien zelfs helemaal afgewezen. Wat de één afwijst, kan overigens door een ander misschien juist worden omarmd. Jezelf uitdrukken is nu eenmaal een creatief proces en niet iedereen zit op de zelfde golflengte of heeft dezelfde creatieve smaak. Het uitdrukking geven aan datgene wat ons raakt, wat ons bezighoudt, ons motiveert en ons blij maakt, lukt daarom het beste in een betrouwbare omgeving. Dat is een omgeving waarin wij worden geaccepteerd en waarin we de ruimtelijke vrijheid ervaren om zonder vooroordeel te mogen zijn wie wij zijn. In een dergelijke sfeer stel je je ontvankelijk op en voel je de ander en laat je de ander in zijn/haar waarde. Je laat de ander toe in je binnenste zonder vooropgezette verwachtingen, de hokjesgeest ontbreekt.
Over het algemeen blijken wij echter niet altijd zo goed in staat om elkaar in de waarde te laten. We accepteren niet altijd automatisch dat er naast onszelf er nog vele anderen zijn die net als wij dagelijks worstelen met hun creatieve ontwikkeling. We worden vaak te veel opgeslokt door ons eigen proces om ons ook nog eens bezig te kunnen houden met het in kracht zetten van een ander.

We zoeken allemaal erkenning, aandacht en liefde. Hoe meer we hiervan ervaren, hoe waardevoller wij ons voelen. Wij worden daarom (veelal onbewust) gedreven antwoord te vinden op de vraag: “ hoeveel ben ik waard?” We zoeken naar een soort van bankafschrift waarop staat hoeveel we in de plus staan. Wij mensen hebben hiervoor ook een meetinstrument ontwikkeld, namelijk: de reactiepeiler. Door als het ware de reacties uit onze omgeving te peilen proberen we in te schatten hoeveel wij ten opzichte van de buitenwereld waard zijn. Wanneer we het gevoel hebben dat we in de min staan, proberen we het negatieve saldo op te heffen door bijvoorbeeld in de gunst van de ander te geraken. Maar ook afgunst creëren kan een middel zijn om pluspunten te scoren. Als we maar erkenning en aandacht krijgen want daar scoor je punten mee.

Er liggen echter twee gevaren op de loer die ons saldo doet slinken. Het eerste is: de persoonlijke aanval. Wanneer we namelijk aangevallen worden, krijgen we de boodschap dat anderen ons geen knip voor de neus waard vinden (anders zouden we immers niet worden aangevallen). Deze zogenaamde waardedaling geldt echter niet in dezelfde mate voor iedereen. Dit is afhankelijk van persoonlijke emoties en overtuigingen. Wat de één bijvoorbeeld ziet als persoonlijke aanval, ervaart de ander niet als zodanig. Iemand kan bijvoorbeeld in de veronderstelling zijn dat een ander hem of haar met opzet geweld aandoet, terwijl dit in strikte zin van het woord misschien niet strookt met de feitelijke gebeurtenissen. Het verdedigingsprogramma staat bij de één als het ware scherper afgesteld dan bij de ander. Hier belanden we bij een punt dat uitnodigt tot een discussie, want wanneer worden we nu werkelijk aangevallen en wanneer ‘denken’ we dit alleen maar? Of anders gezegd: wanneer probeert een ander ons opzettelijk te beschadigen (te vernietigen) en wanneer is er sprake van een gekwetst ego met een negatief saldo (dusdanige hoeveelheid aan minpunten) op de persoonlijke rekening van het ego.
Wanneer wij ons gekwetst voelen, verdrietig of tekortgedaan dan hoeft er geen opzet in het spel te zitten en vernietigingsdrang achter het motief van onze kwelgeest. Het kan zijn dat onze eigen overtuigingen, vasthoudende emoties en gevoel van miskenning ons verdedigingsmechanisme aanzet. Hoe meer we ons bewust zijn van onze angsten en onzekerheden met betrekking tot onze eigenwaarde, hoe beter we deze waarheid onder ogen kunnen komen. Merk op: de scheidslijn tussen schuld en onschuld kan flinterdun zijn.

Ik had het hiervoor echter over twee gevaren. Het eerste wordt hierboven genoemd, het tweede gevaar is: het positieve saldo van de ander. Hoe groter de waarde van een ander hoe ongunstiger jij uit de bus kunt komen. Jouw waardigheid kan in de ogen van de omgeving teniet worden gedaan in vergelijking met de rijke, getalenteerde en machtige medemens. Tussen uitblinkers kan onze eigenwaarde flink kelderen! Dit is dan ook als reden aan te wijzen waarom wij onbewust niet altijd goed in staat zijn om een ander de ruimte te gunnen om zijn of haar kwaliteiten ten tonele te brengen.
Stralen lijkt dus vooral iets te zijn wat een ander ons moeten gunnen. Wanneer de gunfactor ontbreekt, ben je geneigd om het licht uit te doen. Hoezeer je ook je best doet om goed uit de bus te komen, als een ander je niet de ruimte gunt om je te manifesteren en je in de waarde laat dan is het een stuk lastiger om te ‘shinen’. Het universum staat overigens vol gedoofde of gedempte lichten omdat zij de overtuiging hebben dat schitteren niet is geoorloofd.

Naast angst voor tekortkoming en gebrek aan ruimtelijke vrijheid om ons te kunnen manifesteren (dat voortkomt uit de behoefte aan erkenning, waardering en bevestiging), is er ook nog zoiets als stralingsangst. Wanneer het erop aankomt vinden veel mensen het eng om zich als stralende ster aan de hemel, aan de buitenwereld te tonen. Hieruit kan een wankel gevoel van instabiliteit voortvloeien dat gepaard gaat met vrees voor grote hoogtes. Want wat als je jezelf niet kunt waarmaken? Wat als je vanaf grote hoogte naar beneden valt? Wat als anderen je aanvallen op je fouten en mislukkingen? Deze angst wordt gevoeld door ‘sterren’ die als het ware proberen om het licht weer aan te doen. Ooit was het namelijk ineens afgelopen met het stralen, waardoor deze sterren (zonnen) in een innerlijke schuldencrisis geraakten. In één klap zagen zij hun eigenwaarde onderuit gaan, iets dat insloeg als een bom. Het ego liep door deze crisis een flinke deuk op. Sindsdien proberen deze ‘gedoofde zonnen’ uit de emotionele armoede te geraken door alle plussen en minnen tegen elkaar af te wegen. Daarbij is het zo dat hoe meer pluspunten je verzamelt, hoe meer branduren je kunt maken. Het probleem is alleen dat wanneer de waardepunten op zijn, je telkens weer van voor af aan moet beginnen en weer nieuwe pluspunten moet vergaren. Je zou kunnen zeggen dat het leven op die manier een eeuwig durende strijd wordt om het saldo op de rekening van het ego op peil te houden. Dit om het ego te kunnen voorzien van brandstof, alles om maar te kunnen stralen.

Stralen begint dus bij ontvangen. Je kunt het vergelijken met stroom, ook een lamp kan pas branden als het verbonden is met een energetisch netwerk. Zonder input, geen output. Willen wij dus zelf fonkelen, stralen en schitteren, zullen we eerst iets (energie) moeten ontvangen. De zintuigen zijn hierbij onze hulpmiddelen, het zijn kanalen waarmee wij de wereld kunnen ontvangen. Wij putten energie uit liefde en krijgen deze energie puur door deze op te merken. Dus puur door deze te zien, te horen, te ruiken, te proeven en te voelen. Daarbij is het zo: hoe oordeellozer onze blik, hoe puurder (zuiverder) is de energie die we ontvangen (het is immers ongefilterd).
Wanneer we met respect, nieuwsgierigheid en aandachtig naar de natuur, naar mensen, naar gebeurtenissen en naar alle andere mooie dingen in onze omgeving kijken, dan halen wij de energie van liefde naar binnen. Tegelijkertijd voelt de ander zich door ons gezien. Hierbij stopt de energetische input echter nog niet want net zoals de zon tijdens een stralende dag wordt opgemerkt, kunnen wij op onze beurt ook weer worden opgemerkt wanneer wij ons licht werpen op anderen (anderen aandacht geven). Kortom: wanneer we positieve aandacht hebben voor onze omgeving kunnen wij een dubbel portie aandacht terug verwachten. Hoe groter de ontvangst (hoe meer wij zien) hoe meer anderen op hun beurt ons zien! En is dit niet iets waar we allemaal zo naar verlangen?
We kunnen onze stralingskracht dus verhogen door enkel en alleen onze nieuwsgierigheid voor de omgeving te verhogen! De manier waarop we dus op een minder uitputtende manier dan hierboven wordt beschreven, pluspunten kunnen scoren, is door de waarde van anderen te ondersteunen en te stimuleren!

Respect en waardigheid zijn twee belangrijke energetische krachten (lichtbundels) waarmee wij anderen kunnen helpen op te lichten. Het zou veel schelen als we beginnen met elkaar oefenruimte te gunnen, zodat we allemaal onze manier van zijn kunnen perfectioneren en waar nodig bij te schaven. Wanneer we daar nog een energetische straal van aanmoediging bovenop doen, geven we anderen mogelijk net dat zetje dat nodig is om het experiment met de titel: ‘de manifestatie van het zelf’, aan te gaan. Tegelijkertijd verhogen we door het aanzetten van ons ontvangstkanaal automatisch het saldo op de energetische bankrekening van de ziel.

Wij zijn lichtbrengers: of beter gezegd lichtmakers. Wij kunnen bij een ander het licht aanzetten. Ons licht moest echter eerst worden ingedamd (zachter worden) om deze bovenstaande wijsheid te leren. Het was een harde les, het was vaak niet leuk, vaak niet liefdevol en best zwaar. Nu zijn we er aan toe om een omslag te maken. Dit vraagt om inzet en een groot verantwoordelijkheidsgevoel omdat we vanaf nu zelfsturend moeten zijn. Het voornaamste streven is niet ons eigen licht laten branden (door punten te scoren), dit nastreven kost onnodig veel energie (zie boven). Ons voornaamste doel zou daarom moet zijn: het licht aandoen bij de ander. Wij kunnen schitteren door anderen te laten schitteren. Niemand kan dan ons ware licht afpakken, niemand kan dat doven. Dit betekent overigens niet dat wij ons dan maar ten koste van alles moeten wegcijferen. Zie ook mijn eerder geplaatste artikel: ‘Egoïsme: thema van de zon in de horoscoop’
Wij moeten de ruimte nemen om de ander (de liefde) in het licht te zetten (te ontvangen). Als je dit snapt, begrijp je de boodschap van Varuna.


4. Ontzag en bewondering

(uit de serie: emotionele betrokkenheid)

Een belangrijk doel van koningschap is mensen bij elkaar brengen. Andere doelen zijn inspireren en er op belangrijke moment zijn voor de mensen. Betrokkenheid tonen, openheid, compassie en nederigheid is hierbij een vereiste. Wat er gebeurt, wanneer deze doelen door de koning of koningin niet op de agenda worden gezet, wordt in menig sprookje zichtbaar gemaakt. We zien dit terug in het spel van volleerde actrices in de rol van verbitterde koninginnen, die het volk uitbuiten om de honger naar macht, de eeuwige jeugd en rijkdom te stillen. Koninginnen laten in sprookjes meestal zien hoe het niet moet, terwijl koningen vaak een milder karakter hebben. Sprookjeskoningen zijn vaak een beetje blind voor bedrog uit hun nabije omgeving en hebben een zwak voor hun dochters en vrouwen die niet altijd zo puur en zuiver zijn zoals ze eruit zien.
De kracht van de Koninklijke verschijningsvorm heeft iets magisch. De fysieke aanwezigheid van een koning of koningin is bepalend voor de atmosfeer van de ruimte of in bredere zin: het land. De wijze waarop de koning of koningin zich presenteert (hoe zij hun betrokkenheid tonen) is sfeerbepalend. Dit geldt overigens niet alleen in sprookjes. De manier waarop er met de scepter wordt gezwaaid in bijvoorbeeld het bedrijfsleven, op de werkvloer of gewoon thuis binnen het gezin, heeft zijn weerslag op de anderen leden (personeel of familie).
Een goede koning draagt het volk en bezoekers van zijn land echter een warm hart toe en is emotioneel betrokken bij de gebeurtenissen die plaatsvinden in zijn omgeving. Op die manier kan koningschap een bijdrage leveren en een hartelijke en zonnige sfeer bewerkstelligen. Jammer genoeg houdt menig publieke persoonlijkheid of bestuurder de menigte liever zijdelings van bovenaf in de gaten en een beetje op afstand, waardoor er een onpersoonlijke en autoritaire atmosfeer kan ontstaan.

Niet iedereen die een bepaalde machtspositie bekleedt dwingt echter ook respect af. We hebben zeg maar niet voor alle publieksfiguren ontzag. Of men ontzag heeft voor iemand hangt onder meer af van diens prestaties, inzet en…daar hebben we het weer…: emotionele betrokkenheid.
Toch kan het gebeuren dat iemand hoge ogen scoort, mooie prestaties levert, de mensen blij maakt, niet die Koninklijke waardering krijgt die hij/zij wel verdient. Je wordt dus blijkbaar niet zomaar bewonderd en gewaardeerd, ook al doe je heel erg je best. Afgunst en jaloezie kunnen ervoor zorgen dat iemand succes niet wordt gegund. Men is niet altijd bereid moeite te doen om de ander werkelijk tegemoet te treden en in het hart te sluiten. (Iemand in je hart sluiten kan immers alleen wanneer je de positieve eigenschappen van het koningschap beheerst. Een belangrijk doel van koningschap; is mensen bij elkaar brengen. Betrokkenheid tonen, openheid, compassie en nederigheid is hierbij een vereiste).

Tegelijkertijd kunnen mensen op een voetstuk worden geplaatst en bewonderd worden om de verkeerde (niet spirituele) motieven. Zelfverrijking en de behoefte mee te liften op iemands succes is hier een voorbeeld van. Sommige hebben zich dus als het ware een kroon toegeëigend, maar zijn in diepere zin van het woord geen echte koning. Het bezit van een kroon, een troon, een scepter, een paleis of wat dan ook, is allemaal nietszeggend. Zij vormen niet het bewijs met een echte koning(in) van doen te hebben.
Voor mij gaat ontzag gepaard met zuiverheid. Hoe zuiverder de motieven, hoe krachtiger de positieve (helende) uitwerking kan zijn. Werkelijk ontzag hebben voor iemand is van een hogere orde en voorbehouden aan degene die werkelijk openhartig durft te zijn. Het is mijn overtuiging dat uiteindelijk iedereen in staat is, zich de rol van het ware koningschap meester te maken.


5: Keuzestress 

Verkramping door angst voor spijt achteraf zet een rem op vernieuwing. Het is de beklemmende angst om een verkeerde keuze te maken, om de verkeerde beslissing te nemen in levensveranderende situaties. Een eenmaal genomen besluit draai je niet zomaar weer terug, je weet wat je hebt, maar niet altijd wat je ervoor terug krijgt. Want wat nu als je keuze achteraf enorm tegenvalt? Wat als je spijt krijgt? En wat als het dan al te laat is?

Kiezen doe je altijd met je hart, vanuit een ingeving. Ook al ben je angstig, je kunt volgens mij niet eens een verkeerde stap zetten. Je keuze dient namelijk altijd een doel en maakt altijd deel uit van een proces. Je keuzes zijn wel altijd afhankelijk van je vertrekpunt. Daarom maken verschillende mensen verschillende stappen.  Niet iedereen staat bijvoorbeeld op dezelfde ‘stapsteen’. En wanneer je bijvoorbeeld op de onderste trede van een ladder staat, kun je misschien wel kijken naar de top, verlangen naar het meest ultieme, toch zul je om dit te kunnen bereiken eerst nog een tweede, een derde en een vierde stap moeten maken om dichter bij de bovenste trede te kunnen komen. Vanuit dat perspectief is ieder genomen stap op een volgende trede, gewoon een stap in de goede richting. Zelfs al zou je een stapje terugdoen, dan kan dat voor jou een enorme stap in de goede richting zijn! Het kan een keuze zijn die op dat moment klopt voor jou.  Je was er misschien nog niet aan toe om op een bepaalde trede te staan, je was er misschien nog niet klaar voor. In die zin is er geen goed of fout. De stappen die je zet, zijn in die zin niet goed of fout. Het zijn gewoon stappen. Daarbij is het zo dat iedere stap nieuwe omstandigheden met zich meebrengt. Een andere plek innemen verandert je kijk op de werkelijkheid, je zicht op de wereld om je heen verandert. Iedere trede of iedere stapsteen schept als het ware een nieuw uitzicht.

Het probleem zit hem dus niet in het nemen van een stap. Zoals gezegd er is niet zoiets als goed of fout. Het probleem zit hem in het besluit om géén stap te nemen wanneer je van binnen wel de drang voelt om een stap te zetten…. Het probleem zit hem in het feit te weten dat je een stap moet zetten (alles in jou schreeuwt het uit om die zet te maken), maar toch doe je het niet. Je durft niet.  En juist die angst veroorzaakt spijt achteraf! Niet de stap zelf, maar het niet doorzetten van de beweging is de veroorzaker van onnodig en langdurig leed. Je had immers gewoon een stap kunnen maken, een stap moeten maken zelfs. Je had van jezelf kunnen houden en je leven een andere wending kunnen geven, maar je deed het niet en daardoor liep alles vast. Je wierp een dam op in de stromende rivier van het leven. Je bleef onnodig lang verbonden op één plek en zette daarmee jezelf (maar ook anderen in je directe omgeving) klem. En juist dat leed, die pijn die je veroorzaakte door niets te ondernemen, is intens  spijtig…

Varuna: wijst ons op het belang van aandachtig (alert en ontvankelijk) zijn. Een teveel aan emoties en gedachtes leidt tot een troebel of versluierd bewustzijn en vervolgens tot onbezonnenheid.
Varuna gaat over aanwezig zijn. Over alertheid en het richten van onze aandacht in het hier en nu (op dat wat is). Met oefening, geduld, bezinning, doorzettingsvermogen en reflectie, is het mogelijk om je wil tot op de hoogste trede van bewustwording te tillen.

 

 

Praktijk voor astrologie