Sedna: de vergiffenis

Sedna

Transformatie van het lijden is een gemeenschappelijk thema van de Plutoïden. Er zijn verschillende oorzaken die het lijden in stand kunnen houden. Sedna heeft betrekking op het thema schuld. Zij wijst op het belang van openhartigheid (toegeeflijkheid) om de kwelling van de gekwetstheid en het hieruit voortkomend schuldgevoel  te kunnen ontmantelen.  Sedna gaat over de terechtstelling, de veroordeling en uiteindelijk: de vergiffenis.

Sedna gaat over het wantrouwen van de schoonheid (de veelzijdige uiterlijke verschijningsvormen) die wij bezitten. Sedna gaat over het immense verdriet en het gevoel van schuld dat voortkomt uit een oordeel vellend ego dat zuiverheid afwijst.

Hieronder vijf artikelen over dit thema:

 

1: Eer jezelf

Wanneer je in de spiegel kijkt en een blik werpt in de diepte van je ziel, kun je dan eerlijk over jezelf zeggen dat je jezelf op alle fronten respecteert? Of anders geformuleerd: vind jij jezelf helemaal oké of heb je (bewust of onbewust) last van zelfkritiek? Wanneer het antwoord ‘ja’ is, stel jezelf dan eens de volgende vraag: is het jezelf veroordelen eigenlijk niet net zo kwetsend als wanneer anderen dit doen?
Wanneer anderen je woorden niet serieus nemen, je uitlachen of respectloos behandelen dan voelt dit vaak kwetsend. Maar in hoeverre is het eerlijk om wel boos te worden op een ander, wanneer deze je verwond met valse overtuigingen en niet boos te worden wanneer jij dit zelf doet? Wanneer jij jezelf (bewust of onbewust) pijnigt met negatieve (niet op waarheid gebaseerde) zelfovertuigingen, moet je dan niet jezelf ter verantwoording roepen? Negatieve zelfkritiek kan namelijk ziekmakend zijn.
Wanneer jij weet dat je oké bent, dan doet een gemene, kwetsende opmerking van een ander je overigens lang zo zeer niet. Het raakt geen gevoelige snaar wanneer je de waarheid kent. Hoogstens het feit dat een ander jou niet respecteert of op waarde schat kan je dan raken.
Hoe respectvoller jij naar jezelf kijkt, hoe minder jij je zelf zult pijnigen met een vals zelfbeeld en hoe krachtiger jij je uiteindelijk kunt voelen. Een eerlijk zelfbeeld zorgt dat je beter gewapend bent tegen respectloze aanvallen van buitenaf. De puntigheid van vervelende opmerkingen glijden dan gemakkelijker van je af en onwaarheden dringen niet diep door. Ze blijven gewoonweg niet aan je kleven.

Sedna zegt dat ieder op zijn/haar manier waardevol is en het verdient om dit heel zijn te ervaren. Je mag jezelf respecteren en eren. De waarheid wint het uiteindelijk altijd van de leugen.
Sedna wijst je in de horoscoop op een bijzonder, prachtig, maar kwetsbaar stukje zelf dat eerbetoon verdient (en mogelijk in ere moet worden hersteld?) Iets waarvoor je diep zou moeten buigen!


2. De impact van onze daden

Vaak zijn we ons er niet van bewust hoeveel kracht onzinnige woorden kunnen hebben. Waarom praten om het praten? Waarom iets melden, wanneer we eigenlijk niets zinnigs te melden hebben? Ik heb het hier overigens niet over opbouwende kritiek, maar ik heb het over hen die praten vanuit een aanvallende impuls. Vanuit de impuls om te vernietigen. Met woorden slinger je een bundeltje energie de wereld in, positief of negatief geladen. Mogelijk zijn we hier vaak niet eens bewust van en verkeren we in de veronderstelling dat woorden gelijk oplossen zodra gevormd zijn. Veel mensen roepen maar wat, schreeuwen maar wat, gieten hun emoties in woorden en storten die uit over de ander.
Wanneer woorden geladen zijn met gekwetste boosheid dan kunnen we het ons vaak nog wel voorstellen dat ze een ander kunnen raken (dit is dan waarschijnlijk ook precies de bedoeling), maar wat we ons niet altijd realiseren is dat we ook met zomaar wat knullig kletspraat negatieve energie de wereld in kunnen schieten. Nu kun je misschien denken: dan moet de persoon in kwestie maar wat harder worden en wat meer leren om van zichzelf af te bijten. Maar waarom zouden we dat denken? Waarom deze weg inslaan en niet gewoon de vinger op de gevoelige plek leggen?

Ik heb altijd een hekel gehad aan die shows op de televisie waarbij de presentator meent het recht te hebben een ander (vaak op botte wijze) op de hak te nemen. Over de rug van een ander de lachers op je hand krijgen, hoe lollig is dat?
Het een en ander heeft te maken met respect voor de leefruimte van de ander. Er zijn mensen die energetisch veel ruimte nodig hebben, dit omdat hun behoeftige persoonlijkheid dit van hen verlangt. Hoe meer ruimte, hoe zichtbaarder en belangrijker zij zich namelijk kunnen voelen. Dat hij of zij hierdoor een ander de ruimte ontneemt, heeft men vermoedelijk niet eens in de gaten (op sommige na dan, zij zijn er op uit om een ander bewust te kwetsen).
Hoe klein een moedwillige vredeverstorende daad of het uiten van onvriendelijke woorden soms misschien ook kan lijken, wees je bewust dat het afbreuk kan doen aan een positief gevoel van heelheid. Waarom iets lelijks zeggen over een ander? Hoe belangrijk en hoe waarheidsgetrouw is jouw mening nu eigenlijk? Zijn je beweegredenen gestoeld op angst of zeg je iets uit liefde? Wanneer wij uit eigen belang de ruimte van een ander inperken of zomaar wat zitten te zwetsen dan verstoort dit het energetische netwerk waarmee wij allemaal mee in verbinding staan. Iedere actie, positief of negatief, zet iets in de wereld in beweging (zoals één schip grote golven in het water kan veroorzaken).

De Plutoïde Sedna gaat over een verstoord natuurlijk evenwicht. Net als overigens alle Plutoïden dringt haar boodschap in het groot (wereldschaal) door tot ons leven. Op grote schaal ontstaat er een energetische verstopping wanneer we als een kip zonder kop kwetsende handelingen verrichten. We hoeven maar het nieuws te volgen om te zien dat dit thema actueel is.
Sedna geeft het aardse pijnpunt aan. Onze stabiliteit, ons gevoel van heelheid is verstoord geraakt. Dit merken we bijvoorbeeld aan de natuur. Hoeveel ruimte hebben wij wel niet opgeëist ten koste van het natuurlijk evenwicht? Hoeveel respect hebben wij eigenlijk getoond voor de rijkdommen van de natuur, verschillende volken op aarde, zwakkeren in de wereld, verschillende geloofsovertuigingen? Of anders gezegd: hoe groot was ons hart voor de wereld? Hoe schuldig zijn wij?
In mijn boek schrijf ik:

Iedere actie zet het kosmische energieveld in beweging. Zowel positieve als negatieve acties worden gevolgd door een reactie. Negatieve energie, die voortkomt uit egoïstisch handelen, hoopt zich op en veroorzaakt vervuiling in het energetische netwerk dat ons met elkaar verbindt.
Vervuiling in het sociale energetische netwerk ontstaat als wij uit eigen belang de levensruimte van een ander inperken. Blokkades ontstaan op energetisch vlak als wij ten koste van een ander, uit egoïstische motieven handelingen verrichten.
Liefde is begrijpen dat jij en ik één zijn. Wie dat weet, heeft begrepen dat we samen heel zijn…

Men zegt wel eens berouw komt na de zonde en dat is nu precies het thema van Sedna.


3: Het schuldgevoel (1)

We kennen allemaal wel de uitspraak: het boetekleed aantrekken. Wanneer wij het boetekleed aantrekken, maken wij de keuze een last, waarvan wij geloven het zelf te hebben veroorzaakt, op onze schouders te nemen. We voelen ons in een dergelijk geval verantwoordelijk voor het leed dat wij per ongeluk of expres hebben veroorzaakt.
Mensen (vooral de slachtoffers) zien een schuldgevoel als een teken van genoegdoening, een teken van liefde na een liefdeloze daad. Soms willen mensen schuldgevoel bij je aanwakkeren en soms wil je er zelf aan vastklampen omdat je ergens bent gaan geloven dat je het verdiend om de schuldenlast voor eeuwig met je mee te zeulen.

Iedereen draagt verantwoordelijkheid voor zijn of haar eigen creaties en het is niet bevorderlijk voor je gezondheid om de schuld (en dus verantwoordelijkheid) te dragen voor iemand anders zijn/haar daden of gedragingen die voortkomen uit emoties en al dan niet versluierde gedachtes over de werkelijkheid.
Een beschuldigende vinger uitsteken is één ding (menigeen probeert dit te doen omdat zij de waarheid proberen te negeren), jezelf al dan niet bewust een schuldgevoel aanpraten over het lijden van een ander, terwijl de last niet bij jou hoort te liggen, is een ander ding. Het is een vorm van energieverspilling om lasten te dragen die verlichting in de weg zitten.
Wanneer we niet zelf kijken hoe de vork in de steel zit, maar in plaats daarvan de onwaarheden van anderen geloven, verloochenen wij onszelf, verloochenen wij wie we zijn. Als we dan toch iets de schuld moeten geven, laat dit dan ons gebrek aan inzicht zijn.


4. Verlossing van onze  schuld (het schuldgevoel 2)

De wijsheden van de Plutoïden willen ervaren worden, ze willen gevoeld worden. Dit zodat we ze tot ons bewustzijn kunnen laten doordringen. Daarom dringen deze wijsheden zich op indringende wijze lijfelijk aan ons op via het gevoel, net zolang totdat we naar dit gevoel gaan ‘luisteren’. Sedna dringt o.a. tot ons door middels schuldgevoel. 

Een knagend schuldgevoel kan ons innerlijk verteren wanneer we vanuit ons inlevingsvermogen beseffen dat we ons hart voor een ander niet volledig openstellen en daardoor de ander niet kunnen schenken waar hij/zij wel behoefte aan heeft, namelijk: liefde. Een knagend schuldgevoel kan ons meester worden wanneer we beseffen dat we de ander tekortdoen vanwege onze afwerende houding of vanwege onze tekortkomingen. We voelen mogelijk haarfijn de ander zijn/haar verdriet, maar onze eigen gekwetstheid kan ons soms zodanig in de weg zitten dat we de situatie toch niet zomaar liefdevol kunnen oplossen.  Onze eigen gekwetstheid kan een innerlijk dof gevoel teweeg brengen waardoor we niet (meer) in staat de ander lief te hebben. Zo kunnen we vanuit onze eigen verdriet anderen tekortdoen, puur omdat wij ons zelf tekortgedaan voelen. Wanneer een ander ons iets aandoet, ons onjuist bejegend of gewoonweg verpletterd, dan nemen we dit de ander meestal kwalijk en uit zelfbescherming kunnen we vervolgens besluiten de ander in toekomstige situaties te ontwijken. Dit omdat iedere confrontatie ons gevoel van heelheid aan flarden scheurt.

Echter, een gevoel van gekwetstheid kan bewust of onbewust een innerlijke tweestrijd tot gevolg hebben. Dit wanneer wij als slachtoffer beseffen dat we tegelijkertijd zelf eigenlijk ook dader zijn. De last van schuld kan zich zonder dat we het in de gaten hebben als vernietigende energie aan ons vastkleven. Onze afwerende houding maakt ons tot dader, maakt ons schuldig, wanneer we de ander straffen voor hun liefdeloosheid richting ons. In de mythe zien we dat Sedna de visvangst tegenhoudt nadat ze  zich gekwetst voelt, waardoor de mensen honger moeten lijden.

Het mes van schuld lijkt dus aan twee kanten te snijden. Naast slachtoffer zijn we op een dieper niveau ook dader wanneer wij als reactie op kwetsend gedrag besluiten ons terug te trekken en anderen af te weren (buiten te sluiten). We straffen in zo’n geval de ander als het ware door hen geen liefde en genade te schenken. Op lange duur kunnen wij vanuit de rol van ‘slachtoffer’ veel leed berokkenen voor onze naasten.

Betekent dit dat wij kwetsend, aanvallend gedrag dan zomaar over onze kant moeten laten gaan of gelaten moeten aanvaarden zodat wij niet in dezelfde valkuil als de ‘daders’ stappen? Persoonlijk denk ik van niet, als iemand mij verwond dan mag en kan ik die pijn niet negeren. Actie geeft nu eenmaal een reactie. De vraag die ik mijzelf echter kan stellen: hoe lang hou ik die verwonding in stand, hoe lang blijf ik gekwetst? Een dag, een week, jaren of misschien zelfs wel eeuwen? Laat ik de wond uiteindelijk genezen of laat ik het tot in de eeuwigheid dooretteren?  Gelukkig wordt Sedna uiteindelijk verlost van haar pijn met behulp van een sjamaan die bereid is om haar haren te kammen (zie uitleg in mijn boek). In ons eigen leven is er echter niet altijd zo’n invoelend wezen die contact met ons opneemt wanneer we ons voelen afgewezen.  En in hoeverre ben ik dan – uit eigen beweging – bereid om de ander zijn/haar liefdeloze handelwijzen (die veelal uit onwetendheid zijn ingegeven) te vergeven en mijn eigen zondes die uit de verwonding zijn voortgekomen onder ogen te komen?


5: Het oordeel

(uit de serie: emotionele betrokkenheid)

Meningen kunnen blokkades opwerpen waardoor het lastig is in alle vrijheid je creatieve zelf te zijn. Wanneer je het oordeel van anderen te veel aantrekt, kunnen deze muren in je binnenste vormen. Een persoon die een mening uit doet dit veelal uit de behoefte invloed uit te oefenen. Je mag niet want…; het kan niet omdat…; je bent niet goed genoeg om…, zijn allemaal gekoppeld aan een mening met het doel paal en perk te stellen aan je scheppingskracht.
Het uiten van een mening (een gedachte) kan oprecht uit liefde voor de ander of uit betrokkenheid worden geuit. Zo kan iemand bijvoorbeeld bezorgd zijn of de bedoeling hebben je te coachen in je leerproces. Veel meningen komen echter alleen voort uit het denken en het hart doet bij het uitspreken van een mening en het vormen van een oordeel niet automatisch mee. Creëren kan in dat geval heel vermoeiend zijn. Zo kan er een situatie ontstaan waarbij jij met je hele hart “ja” zegt, terwijl je omgeving, ongeacht je heldere visie, je wijsheid en ondanks alle goede bedoelingen een stellig “nee” laat klinken.

Het uiten van een mening of het vormen van een oordeel is een middel waarmee het ego zich kan bedienen in het bevredigen van de behoefte aan erkenning. Zo kan het vellen van een oordeel een machtig wapen in de strijd om aandacht zijn. Erkenning is als voedsel voor het naar aandacht hunkerende ego. Wanneer je mening wordt gesteund en je oordeel gevolgd dan kan dit het gevoel van macht versterken. Het ego streeft naar exclusiviteit en belangrijkheid en het handelen uit principe van gelijkwaardigheid past nu eenmaal niet in het plaatje.

In dit deel van de wereld is het geven van een mening een grondrecht. We moeten echter niet vergeten dat een mening een persoonlijke gedachte is van iemand, een idee of een voorkeur, een smaak. Niet iedereen heeft dezelfde smaak en dat mag. We mogen een persoonlijke mening daarom nooit eenzijdig als de enige juiste waarheid bestempelen.
Omdat een mening in staat is om creativiteit en de geboorte van iets nieuws aan banden te leggen, is het goed om bij het vormen van een mening waarden als: respect, eerbied en oprechtheid te betrekken. Een belangrijke les hierin is: wees eerlijk tegen de ander en vooral ook tegen jezelf. En misschien kun je eens stil staan bij de vraag in hoeverre het in bepaalde gevallen eerlijker is om het spreekwoord: spreken is zilver en zwijgen is goud, ter harte te nemen?

Praktijk voor astrologie