De Plutoïden

 Hieronder zes artikelen over het thema de Plutoïden:

1. De naam Plutoïden
2. De Macht van vertrouwen                                                                                          
3. Wilskracht en Pluto
4. Oorzaak van lijden
5. De Plutoïden en de kracht van onze overtuigingen                                          6. Symbolen van de Plutoïden


 1. De naam Plutoïden

Astronomische ontwikkelingen en de tijdsgeest gaan altijd hand in hand. Onlangs zijn er nieuwe kosmische planeet-energieën ontdekt in het bestaansgebied van Pluto en de ontdekking van deze planeetjes sluit dan ook aan bij de huidige verandering met betrekking tot het collectief bewustzijn.

De ontdekking van deze zogenaamde ‘Trans-Neptunische Objecten’ deed (aan het eind van de vorige eeuw en aan het begin van deze eeuw) een hoop stof opwaaien. De Internationale Astronomische Unie stelde daarom een definitie vast die het verschil tussen planeten en de Pluto-achtige dwergplaneten moest omschrijven. Dit had gevolgen voor Pluto. Hij werd gedegradeerd tot dwergplaneet. Alle dwergplaneten die in een baan buiten die van Neptunus draaien, gaf de IAU de naam Plutoïden.

Voor astrologen ontstond er een nieuwe uitdaging! Er kwamen allerlei nieuwe hemellichamen in beeld. Hoewel velen naar alle waarschijnlijkheid een dwergplaneet zijn, werden zij toch (nog) niet allemaal officieel erkend. (Zie hier het thema erkenning krijgen op symbolische wijze doorklinken!) Zo zijn Pluto, Eris, Haumea en Makemake erkend als dwergplaneet maar anderen zoals Varuna, Ixion, Quaoar en Orcus staan te boek als kandidaat dwergplaneet. En tja, wat doe je dan als astroloog die in het kader van een boek graag een naam wil geven aan deze nieuwe groep?  Wat is de ‘juiste’ benaming? Voordat ik mijn boek uitgaf heb ik hier lang over nagedacht en verschillende namen overwogen, zoals:

Nieuwe planeten, ook al zijn ze kleiner dan de algemeen bekende planeten en zijn ze dus eigenlijk planeetjes (dwergplaneten). Daarbij zijn ze eigenlijk niet nieuw (ze zijn eerder onbewust) en volgens astronomen zijn ze geen planeet, maar dwergplaneet (erkent of kandidaat-dwergplaneet).

Dwergplaneten, deze naam geeft dezelfde verwarring als de naam Plutoïden, omdat niet alle objecten genoemd in mijn boek  officieel erkend zijn als dwergplaneet.

Trans Neptunische objecten, dit is een verzamelnaam en ik vond het voor mijn boek een wat zakelijke omschrijving voor een te grote groep.

IJsdwergen, een veelgehoorde bijnaam voor deze groep. Deze naam was mogelijk een goede optie.

Plutino’s, dit is echter een benaming voor een specifieke groep hemellichamen in de Kuipergordel. Niet alle kandidaat-dwergplaneten die ik in mijn boek beschrijf zijn Plutino’s, maar sommige zijn bijvoorbeeld Cubewano’s of Scattered disk objects.

Plutoïden, dit zijn alle dwergplaneten die zoals Pluto in een baan buiten die van Neptunus draaien. Niet alle in mijn boek genoemd zijn echter erkend als dwergplaneet en dus ook niet als Plutoïde, maar is het waarschijnlijk wel!

Uiteindelijk heb ik besloten om de in mijn boek genoemde planeetjes ze voor de duidelijkheid gewoon Plutoïden te noemen. Het is immers zo dat de genoemde planeetjes tot het genootschap van Pluto gerekend kunnen worden en dat wij ze ook op soortgelijke wijze astrologisch kunnen duiden. Tevens is het mijn ondervinding dat zij wijsheid uitdrukken en allen op dezelfde transformerende krachten als Pluto drijven. Deze groep rondom Pluto associeer ik wel eens met wijze oude meesters, dit omdat zij uitdrukking geven aan de ziel die verbonden is met het hoger bewustzijn. Uiteindelijk gaat het volgens mij niet om de naam, maar om het wezen, om de schoonheid en de kracht die schuilt achter de naam. Ik haal in dit kader de volgende tekst van William Shakespeare aan:

“Wat stelt een naam voor? Een roos zou met een andere naam net zo zoet geuren.”

 Uit: Romeo en Julia

*Zie ook onderstaande link van astronoom Mike Brown http://web.gps.caltech.edu/~mbrown/dps.html


2. De macht van vertrouwen

(GEDEELTE VAN ARTIKEL PLUTO & DE PLUTOÏDEN – ASASCOOP – EIND 2017)

Te vaak negeren we de innerlijke stem en luisteren we tegen beter weten in naar een veel te rechtlijnig en star oordeel komend uit de mond van het ego. Het ego eigent zich het recht om te oordelen en te veroordelen toe. Of om het nog scherper te stellen: het ego meet zich aan God. Echter in mijn beleving is een ware godheid zonder oordeel en is er geen oordelende God die als toeschouwer de wereld verdeeld in goed en kwaad. Wel is er volgens mij een zelfbeschikkend Zelf dat in staat is om vanuit eigen ervaring tot inzichten te komen. Dit zelfbeschikkend Zelf mag en kan in alle vrijheid expressie geven aan zijn/haar verworven inzichten. Zo komt individualiteit en eigenheid tot stand.
De aarde wordt bewoond door vele zelven. Samen brengen zij vele inzichten tot uitdrukking. Ieder heeft recht op zijn/haar eigen beleving. Waarom een oordeel hebben over datgene wat wordt ervaren? In mijn beleving oordeelt het universele bewustzijn dan ook niet over al die inzichten die al die zielen vergaren. Wel draagt het universum volgens mijn beleving hoop uit. Hoop dat al die inzichten, zelfbewustzijn voortbrengt.

Al die ikken (zelven) op aarde hebben een keuze. Dit is echter geen keuze tussen goed en kwaad, maar een keuze tussen: vertrouwen en wantrouwen. Een Zelf zonder vertrouwen (in de toekomst; in zichzelf; in de ander; in wereldsucces; enzovoorts) geeft zijn/haar macht gemakkelijk uit handen. Een wantrouwend Zelf laat zich zo maar door de ervaringen (af)leiden, in plaats van dat het gebruikmaakt van verworven inzichten en daarmee levenservaringen herschept (bijstuurt). Een wantrouwend Zelf is daarbij ook geneigd om de schuld van de ervaring buiten zichzelf te plaatsen, waardoor het een gevangene van zijn/haar eigen ervaringen wordt. Dit Zelf houdt zich vast aan het resultaat en de uitkomst van de beleving, al dan niet met tegenzin (mokkend, wrokkig, verdrietig, boos, kortom: veroordelend).

Je kunt er echter ook voor kiezen om vol vertrouwen verantwoordelijkheid te nemen en actief deel te nemen aan de creatie van jouw werkelijkheid. In dat geval sta je midden in de ervaring van het leven en beleef je je omstandigheden als een speelveld aan mogelijkheden, een veld van creatie: een groot creatief samenspel tussen vele zelven waarop jij invloed kunt uitoefenen. Voortbordurend op deze gedachte zou je kunnen zeggen dat er zoiets bestaat als een grote ik en een kleine ik. Met een grote ik bedoel ik dan een schepsel dat vol vertrouwen de ervaring ontvangt en geïnspireerd wordt om medescheppend te zijn. Dit is een krachtige, aanwezige, alerte en intuïtief reagerende ik. Een kleine ik kent daarentegen angst en wantrouwen en beoordeelt de wereld ook vanuit dit gezichtspunt. Deze ik ervaart stilstand omdat hij/zij het wantrouwen in stand houdt en er onbewust voor kiest om de afwijzing (zie hierboven) telkens her te beleven, te herscheppen. In mijn beleving zou een God voor het eerste kiezen. Kiezen voor vertrouwen.
Aan ons de opdracht om het zelfvertrouwen te voeden en te bekrachtigen door open te staan en gehoor te geven aan die betrouwbare stem in ons binnenste. De vraag die wij aan onszelf kunnen stellen is: op wiens oordeel vertrouwen wij? Identificeren we ons met de kleine of met de grote ik?
Door de innerlijke beleving te herscheppen, door er bewustzijn in te blazen, verander je de uiterlijke belevingswereld. Er ontstaat in dat geval ruimte voor een harmonisch samenspel tussen scheppende krachten waardoor we synchroniciteit kunnen ervaren.

De Plutoïden spiegelen ons een keuze voor en maken ons bewust van de macht die wij hebben om ons leven vol vertrouwen in eigen hand te nemen. Als het lukt om onze ware aard te bekrachtigen, zetten we als het ware innerlijk het ‘licht’ aan. Het is mijn ondervinding dat de Plutoïden op eigenschappen wijzen die wij bezitten, maar waar een taboe op kan rusten. Er zijn zeg maar aspecten die deel uitmaken van ons wezen die worden gewantrouwd.
Wat is het dat we van onszelf wantrouwen? Welk aspect wordt afgewezen en welke gevoelens spelen hierbij een rol? Hieronder een overzicht van de verschillende bespiegelingen die de Plutoïden ons voorhouden. Dit met betrekking tot het wantrouwen van de immense krachten die zich in ieder van ons bevinden:

*Pluto gaat over het wantrouwen van de enorme (levens)kracht die wij bezitten. Pluto gaat over angst die voortkomt uit een oordeelvellend ego, die deze levenskracht afwijst en vernietigt.

 *Eris gaat over het wantrouwen van de boodschap die wij bezitten. Eris gaat over frustrerende boosheid die voortkomt uit een oordeelvellende ego dat het oprecht spreken (uitdragen van je waarheid) afwijst.

*Makemake gaat over het wantrouwen van de mogelijkheden (reikwijdte met betrekking tot onze oplossende vermogens) die wij bezitten (om uitzichtloze omstandigheden te ontstijgen). Makemake gaat over pessimisme die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat positief denken afwijst. Er is daardoor geen vertrouwen in het wonder van een positieve uitkomst.

*Haumea gaat over het wantrouwen van de magie (magische krachten) die wij bezitten om het leven richting te geven (te sturen). Haumea gaat over gevoeld verraad die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat manipulatie (het zelfbeschikkend zijn) afwijst.

 *Quaoar gaat over het gebrek aan vertrouwen in de creativiteit die wij bezitten (om dromen te verwezenlijken en nieuwe werelden te scheppen). Quaoar gaat over de depressie die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat het tot leven blazen van een nieuwe werkelijkheid afwijst.

 *Orcus gaat over het wantrouwen van de gaven (innerlijke rijkdom) die wij bezitten. Orcus gaat over een diep gevoel van minderwaardigheid (kleinering en gekrenktheid) dat voortkomt uit een oordeelvellend en trots ego dat ware rijkdom en talent afwijst.

*Sedna gaat over het wantrouwen van de schoonheid (de veelzijdige uiterlijke verschijningsvormen) die wij bezitten. Sedna gaat over het immense verdriet en het gevoel van schuld die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat zuiverheid afwijst.

*Huya gaat over het wantrouwen van de onbegrensde vrijheid die wij bezitten (het wantrouwen in het altijd in beweging zijnde, richtingloze, vormloze zelf). Huya gaat over een gevoel van controle en dwang voortkomend uit een oordeelvellend en veeleisend ego dat vrijheid afwijst (vanuit de behoefte het natuurlijke vast te omlijnen).

 *Ixion gaat over het wantrouwen van liefde die wij bezitten. Ixion gaat over een gevoel van afhankelijkheid voortkomend uit een oordeelvellend en afwerend ego dat de liefde (in zichzelf) afwijst

*Varuna gaat over het wantrouwen van innerlijke wijsheid (het innerlijk wetend zelf). Varuna gaat over de zogenaamde ‘blinde vlek’, gaat over het doof, blind en stom zijn. Varuna gaat over mentale standvastigheid, geslotenheid en neerbuigendheid die voortkomen uit een oordeelvellend ego dat zelfkennis buitensluit en hogere wijsheid afweert.


3. Wilskracht en Pluto

De zon en de maan en alle planeten kunnen we verbinden met krachten. Zo kunnen we bijvoorbeeld de zon symbolisch verbinden met onze persoonlijkheid, met onze Ik-kracht.
Krachten kunnen ons leven verrijken, zeg maar bekrachtigen. Zij kunnen echter ook worden verwaarloosd waardoor ze niet tot ontwikkeling komen. Ze kunnen in dat geval niet optimaal worden ingezet en zelfs een vernietigende werking hebben.
Wanneer de zon zich als krachtbron zwak uit, verblijft hij in de schaduw van zijn eigen grootsheid. Maar als de zon zich scheppend uit, zal dit de energie van liefde opwekken. Wanneer een kracht zoals Pluto zich vernietigend uit dan kan dit angstaanjagende vormen aannemen (angst opwekken).

Ook Pluto en de Plutoïden zijn krachten. In mijn beleving zijn zij deze krachten verbonden met de opkomst en ondergang van de zon. Symbolisch bezitten zij zeg maar de kracht om de zon (astrologische betekenis, dus de: ik-kracht) te vernietigen of te ondersteunen in zijn herrijzenis. De kracht die deze macht bezit is: de Wil of de Wilskracht. Want als je er goed over nadenkt, is de wil een sterke, vasthoudende, indringende en krachtige energie die in staat is om de persoonlijkheid (de ik-kracht) te overvleugelen. De Plutoïden kunnen we vanuit deze context beschouwen als deelpersoonlijkheden van de wil. Wij kunnen ze associëren met wilskrachten.

Soms kan de wil de indruk wekken een eigen leven te leiden. Zo kan de wilskracht zich soms tegen je keren waardoor het geen ondersteunende kracht, maar een ondermijnende kracht wordt. De wil lijkt er dan als het ware een eigen wil op na te houden. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer de wil zich verzet tegen de innerlijke leiding van het ware zelf. In dat geval kan onze persoonlijkheid (de zon) zich niet volledig ontplooien. In het ongunstigste geval kunnen we zelfs ontsporen. Laat mij dit met een simpel voorbeeld verduidelijken:
Ik heb mij voorgenomen om minder te gaan snoepen, toch lukt me maar niet om het snoepen te verminderen. Mijn wilskracht doet dus zeg maar niet wat ik wil.
In dit voorbeeld: mijn gebit en mijn gezondheid zullen bij langdurig snoepen achteruit gaan. Mijn wil heeft dus op invloed op mijn ik. Sommige noemen dit misschien een zwakke wil, maar eigenlijk is er sprake van een zwakke ik-kracht (zon).

De zon is levensgevend. De voornaamste kracht in de horoscoop is dan ook de zon. Alle andere krachten (planeten, asteroïden en spirituele punten) zijn ondersteunende krachten voor deze levensgevende energiebron. Zij kunnen de persoonlijkheid (de ik-kracht) helpen versterken. Er is echter zoiets als een ‘kleine ik’ en een ‘grote ik’ (een lagere persoonlijkheid en een hogere persoonlijkheid). De kleine ik, ook wel het ego genoemd, is zeg maar een versluierde vorm van onze grote ik. Het is het nog niet volgroeide zelf. Toch maken zowel de kleine ik als de grote ik onderdeel uit van de zon (astrologische betekenis). Beide noemen we dus ik. Toch is de grote ik, het ware zelf, onze ik in de puurste vorm.
En dan nu mijn punt: Net zoals er iets is die mijn gedachtes bestuurd of mijn emoties beheerst, is er ook iets dat mijn wil aandrijf. Dit iets ben ik. Wanneer wilskracht echter wordt aangestuurd vanuit de behoefte van de kleine ik, in plaats van de grote ik, ontstaat er echter disbalans en heb ik het idee dat de wil niet naar altijd mij luistert. Hier enkele voorbeelden:
– Ik (grote ik) wil mijn kalmte bewaren, toch word ik (kleine ik) heel boos en begin te schreeuwen
– Ik (grote ik) wil een heldere geest, toch raak ik (kleine ik) verslaafd aan alcohol
– Ik (grote ik) wil vrede, toch maak ik (kleine ik) voortdurend ruzie
– Ik (grote ik) wil niet ziek worden, toch word ik (kleine ik) ziek.

In bovenstaande voorbeelden zie je dat de wil geen gehoor geeft aan de behoeftes van de grote ik. De wil lijkt er een eigen wil op na te houden. Toch is dit schijn. In de bovenstaande voorbeelden voedt de wil immers de behoeftes van de kleine ik. Anders gezegd: de wil vervult de behoeftes van het ego.

Willen wij onze wil samen laten vallen met onze hogere persoonlijkheid, dan zullen we eerst de kennis over onszelf moeten uitbreiden. We moeten uitzoeken wie wij werkelijk zijn om ons vervolgens met onze werkelijke ik te kunnen verzoenen. Wanneer we ons namelijk uit onbewustheid vereenzelvigen met onze versluierde ik (die klein wordt gehouden door veelal onbewuste maar sterke overtuigingen, vasthoudende gedachtes en intense gevoelens), zal de wil automatisch de verlangens van de versluierde ik volgen. Anders gezegd: de persoonlijkheid waarmee wij ons vereenzelvigen (dus: kleine ik of grote ik), zal door de wil worden bekrachtigd.
Pas wanneer wij beginnen onszelf te kennen, kan er een transformatie op gang komen. Pas dan zal de wil niet meer mijn ego-ik gehoorzamen, maar in harmonie kunnen gaan samenwerken met mijn hogere zelf.


4. Oorzaken van lijden

Soms zijn er krachten werkzaam, zo overweldigend groot dat ze buiten jou wil om tot explosies leiden en je helemaal opslokken en meetrekken de donkerte in. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een ongeval, oorlog en geweldsmisdrijven. Deze krachten schijnen van buitenaf ons aan te willen vallen. Zo voelen we ons in die situaties als het ware aangevallen door iets of iemand uit de buitenwereld. Zoals in situatie waar een geweldpleger ons overvalt en beroofd, of een bacterie ons immuunsysteem platlegt, of een trein die ontspoort. We denken bij dit soort inbreuken meestal niet gelijk aan zelfdestructie en zijn geneigd om de schuld buiten onszelf te plaatsen. Nu zijn er velen boeken over het onderwerp karma geschreven, maar dat terzijde.
Naast gewelddadigheid en vernietigende krachten die van buitenaf lijken te komen, zijn er ook minder zichtbare zelfvernietigende krachten. Deze krachten lijken we te kunnen sturen, of anders gezegd om te vormen of te transformeren.
Dit hele thema sluit overigens geheel aan bij dat van Pluto. Het thema van Pluto is als het ware de drijvende motor achter het hele proces van transformatie van de vernietiging (het lijden). Om deze transformatie, van de hierboven genoemde minder zichtbare vernietigende krachten te bewerkstelligen, hebben we een andere, nieuwe manier van benaderen nodig. Een manier die samenhangt met het thema rust en ruimte. Wanneer het ons namelijk lukt om vanuit een staat van rust en ruimte te opereren, kan het de vernietiging en dus het lijden als gevolg van zelfdestructie (volgens mijn mening) opgeheven worden.
Hieronder een rijtje aan voorbeelden van  inzichten die verband houden met de oorzaken van lijden. De inzichten zijn uit mijn eigen leerproces voortgekomen. Hieronder  mijn bevindingen op een rijtje:

Voorbeelden van oorzaken van lijden:

Veeleisendheid, controle en dwang:
Stress door jachtig en gecontroleerd bestaan (geduwd worden).
Huya –ik laat los

Jezelf niet eren:
Zelfkritiek – negatief oordeel over jezelf vellen.
Sedna – ik eer mezelf

Niet volgens je waarheid leven:
Niet vertrouwen op je eigen oordeel, ontkennen/negeren van je waarheidsbevinding.
Eris – ik leef mijn waarheid

Onbezonnenheid:
Je laten leiden door een teveel aan emoties en gedachten, Innerlijke onrust.
Varuna – ik ben alert

Niet in beweging komen en daardoor vasthouden aan spanning:
Je niet inspannen om spanning los te laten.
Quaoar – Ik schep beweging

Zeulen met zware lasten:
Geen afstand kunnen nemen van de zwaarte (identificeren met ‘boodschappen’ die zich in de zogenaamde energetische boodschappentas bevinden).
Makemake – Ik distantieer, neem afstand

Weglekken van energie:
Voortdurend energetisch verbonden blijven met mensen en gebeurtenissen die ‘gisteren’ hebben plaatsgevonden.
Ixion – Ik bewaak & bewaar mijn kracht

Verzameldrift:
Verzamelen van eigenschappen, behoeftes, levenslessen, angsten en tekortkomingen enz. Vasthouden aan alles wat niet van mij is uit angst voor tekortkoming en behoefte aan bestaanszekerheid.
Orcus – Ik bezit rijkdom

Onwetendheid:
Niet weten wie ik ben. Het vergeten van mijn oorspronkelijkheid en daardoor niet vanuit mijn kern -(kwaliteiten) kunnen leven.
Haumea – Ik erken mezelf

Vluchtgedrag:
De confrontatie met de pijn uit de weg gaan. Pijn verborgen houden in de duisternis.
Pluto – Ik laat mijn kwetsbaarheid toe

Ongeduld:
De drang om de ander of de situatie naar je hand te zetten (duwen).
O.a. Eris (maar in feite alle Plutoïden) – Ik heb de tijd


5. De Plutoïden en de kracht van onze overtuigingen

Stel je voor dat er in ons hart allemaal deurtjes zitten met daarachter een levenswijsheid. Bij sommigen staan deze deurtjes misschien op een kier of misschien staan er een aantal open? De reden dat ze bij veel mensen (nog) niet wagenwijd zijn geopend, heeft naar mijn mening voor een groot deel te maken met onze overtuigingen (oordelen). Overtuigingen die gevormd zijn door emotionele ervaringen uit het verleden. Onze eigen persoonlijke waarheden houden als gespierde uitsmijters de wacht. Deze sterke krachten drukken met ferme kracht de deuren naar wijsheid dicht. Hoe sterker onze overtuigingen, hoe gespierder de uitsmijters. Er is door deze zwaargewichten geen ruimte voor een andere waarheid. Ook al is die waarheid misschien veel eerlijker dan de onze, we zullen het niet weten als we  sterk aan onze persoonlijke overtuigingen blijven vasthouden. Vaak hebben we echter helemaal niet in de gaten welke gedachtes onze weg naar vrijheid versperren.

Hoewel de poortwachters weten wat voor een positieve kracht er achter de deur bevindt, houden zij hun kennis ‘geheim’ totdat de ‘baas’ toestemming geeft de geheimen prijs te geven. De baas staat hier voor het persoonlijke zelf en de Plutoïden staan voor de gespierde wachters voor de deurtjes van ons hart. Zij ondersteunen onze persoonlijkheid.
Wanneer onze persoonlijkheid zijn overtuigingen wil beschermen (ook al snijden ze geen hout), voeren de wachters hun opdracht vol overgave uit. Pas wanneer wij onze eigen (valse) overtuigingen beginnen te onderzoeken, kan er een begin worden gemaakt met het openen van de deurtjes. Je kunt je misschien wel voorstellen dat wanneer wij nog niet toe zijn aan het openen van de deurtjes (en dus toegeven dat je overtuigingen wankel van aard zijn), de afweer en bescherming van deze openingen gepaard gaat met angst. We verkrampen, verstenen of zetten ons afweergeschut op scherp. De poortwachters handelen in zo’n geval in een opperste staat van paraatheid en instinctief. De keus is simpel: vechten of vluchten (en dus niet bekommeren om ware wijsheid). Eerst moeten namelijk onze angsten overwonnen worden voordat er ruimte is voor iets nieuws. Voordat we nieuwe krachten in ons bewustzijn toelaten. Iedere poortwachter staat in positieve of negatieve zin in verbinding met kracht:

Pluto: transformatiekracht (ontwikkelen, blootleggen van kern)
Huya: stuwkracht (laten meevoeren met de stroom, vertrouwen)
Varuna: aantrekkingskracht (ontvangen)
Ixion:  daadkracht (zelfstandig functioneren)
Quaoar: scheppingskracht (doorgeven van het leven)
Haumea:  levenskracht (over de onvergankelijke kracht van het bestaan)
Eris: tegenkracht (tegenwicht bieden)
Sedna: zwaartekracht (zinken naar de bodem of loslaten? )
Orcus: overlevingskracht (manifestatie drang)
Makemake: verbeeldingskracht (Wat wil je geloven/zien?)


6: Symbolen van de Plutoïden

Het woord Symbool  is afgeleid van het Griekse woord symbolon en betekent afgesproken herkenningsteken of wachtwoord. Op wikipedia staat: Een symbool is een betekenisdrager; het heeft enerzijds een vorm of representatie, en anderzijds een betekenis. De betekenis van een symbool is conventioneel; zij berust meestal op afspraken die de gebruikers van het symbool of (zoals in de taal) de gebruikers van het systeem waar het symbool deel van uitmaakt ooit hebben gemaakt.

 Een symbool brengt een boodschap over die door meerdere mensen begrepen kan worden. Een  krachtig beeld is in staat om meerdere beelden in je op te roepen, gedachtes en ook gevoelens aan te wakkeren. Een symbool kan er dus voor zorgen dat er allerlei beelden voor ons geestesoog verschijnen. In die zin is een symbool dus een soort sleutel, een wachtwoord.

Ook in de astrologie gebruiken we symbolen. Voor dwergplaneet Pluto zijn meerdere symbolen in omloop, een bekende is het symbool met de cirkel, halve maan en het kruis. Deze drie symboolfiguren worden van oudsher als taaltekens gebruikt. 
De cirkel draagt de betekenis van de kosmos, de eenheid, geestkracht en bewustzijn, maar ook voor het eeuwige bestaan van het leven zelf (het Al). 
De halve maan draagt de betekenis van ontvangen, het reflecterende en ook het veranderlijke. De maan in de astrologie is tevens ook verbonden met gevoelens en emoties.
Het kruis daarentegen staat voor het aardse en ook voor de vier windrichtingen en de verschillende fases en omstandigheden van het leven (de zon komt op in het oosten, klimt omhoog naar het zuiden, gaat onder in het westen en trekt zich terug in het noorden). 
Het symbool van Pluto zou je kunnen vertalen als: de eenheid (het al) wordt in openheid ontvangen en door het aardse gesteund / ondersteund). Het symbool lijkt wel wat op een beker of een kelk. Je zou dan ook kunnen zeggen: de kelk (staat voor het aardse) draagt (en reflecteert) de kosmos (het bewustzijn).

De Plutoïden (dwergplaneten) Haumea, Makemake, Eris, Sedna, Varuna, Ixion, Orcus, Huya en Quaoar zijn nog niet zo lang geleden ontdekt en hebben nog geen symbolen die collectief zijn overgenomen. Hier en daar duiken er wel symbolen op, de één misschien wat meer treffend dan de ander. Veel vind ik echter in betekenis wat onduidelijk. 
Sido Boonstra (een oud studiegenoot en tevens de aanzetter van mijn onderzoek naar de Plutoïden) inspireerde mij (inmiddels al weer enige jaren geleden) om eens na te denken over de symbolen. Ooit toonde hij mij zijn ideeën over Sedna, Haumea en Makemake en ik vond de tekens gelijk raak! Ik had destijds net een boek geschreven over de Plutoïden en ik voelde direct de verwantschap tussen de getoonde symbolen en de betekenis van de betreffende dwergplaneten. Een symbool klopt naar mijn mening wanneer het de taal spreekt van het object waar hij voor staat en dat was (en is) met deze drie symbolen het geval.

Bewust of onbewust had Sido dezelfde figuren gebruikt die ook in het eerder genoemde Plutosymbool voorkomen. Dat de symbolen van de Plutoïden op een bepaalde manier een verbinding hebben met het symbool van Pluto vind ik een prachtig gegeven. De Plutoïden zijn als groep immers astrologisch in betekenis verbonden met Pluto.

Nadat Sido mij de bovengenoemde drie symbolen toonde, besloot ik zelf om de andere Plutoïden genoemd in mijn boek, ook een symbool te geven. De cirkel, de halve maan en het kruis of de vier hoeken (windrichtingen) nam ik telkens als uitgangspunt. Echter bij het symbool van Quaoar heeft het kruis een andere interpretatie gekregen. Hieronder volgt een korte beschrijving en interpretatie van de drie symbolen die Sido tekende. Binnenkort plaats ik ook een volledige uitleg met ook een beschrijving van de andere symbolen. (zie voor de tekening van de symbolen elders op deze site).

Haumea: 
De dwergplaneet Haumea staat voor het wezen van moeder aarde. Zij staat voor het bewustzijn dat de materie, het aardse bewoont en tot leven wekt (bezielt). Het symbool van Haumea is eigenlijk het Plutosymbool op zijn kop. De kelk is omgekeerd en de kosmos wordt in dit symbool niet omhoog geheven maar binnengehouden. Het bewustzijn (de cirkel) zit dus als het ware opgesloten. Het symbool van Haumea zou je kunnen vertalen als: 
Het bewustzijn (de cirkel) zit verborgen onder de halve maancirkel en het aardse kruis. De ziel bevindt zich onder het aardse en wordt toegedekt door het emotionele.

Makemake:
De dwergplaneet Makemake gaat het over het scheppen van helderheid in lichaam en geest. Makemake was een scheppingsgod van paaseiland en heeft betrekking op het creëren van ruimtelijke vrijheid. Naast mens met een fysiek lichaam zijn wij namelijk ook een zielenwezen en we beperken ons en onthouden ons van schoonheid, wanneer we dat vergeten. 
Ook het symbool van Makemake draagt de cirkel, het kruis en de halve maan. Het bovenste gedeelte is verwant met het symbool van Venus, het symbool van liefde, schoonheid en harmonie. Makemake houdt ons dan ook het belang van zuiver waarnemen (het zien van schoonheid). 
In het kort komt de betekenis van Makemake hierop neer: wanneer je middenin een omgeving staat, vol onzuivere en geblokkeerde emotionele energie, is het lastig om een staat van emotionele objectiviteit te bewaren. Je loopt het risico dat je niet meer helder kunt nadenken en scherp zien. Je absorbeert dan als het ware de zwaarte in je lichaam.

Het symbool van Makemake lijkt wel wat op een mensfiguur. Het vertelt het volgende: in eerste instantie zijn we een ziel (cirkel) met een fysiek lichaam (kruis), maar hebben te maken met de emotionele sfeer en de omstandigheden van het hier en nu (maan). Het bewustzijn (de cirkel) staat boven op het lichaam (het aardse kruis) en steunt op het telkens veranderlijke hier en nu (de halve maan).

Sedna:
De Plutoïde Sedna staat mythisch voor het wezen van moeder zee. Het symbool van Sedna (moeder zee) betreft het onderste gedeelte van het symbool van Haumea (moeder aarde). 
Het symbool zou je kunnen vertalen als: de ziel (cirkel) die zich onder water (halve maan) bevindt. Net als bij de betekenis van Haumea wordt het bewustzijn (cirkel) in het symbool toegedekt door het gevoelsmatige (halve maan). Sedna staat dan ook voor de inkerende beweging, de beweging naar binnen. Het zelf schermt zich als het ware af. 
In de mythe zien we dat Sedna verdrinkt, hoewel zij de verbinding met de aardse wereld wel ervaart, verliest ze haar aardse lichaam. Bij haar ontbreekt daarom het kruis in het symbool.

Praktijk voor astrologie