Kom over de brug & Vind Pluto (deel 1)

1e gedeelte van artikel: Astrofocus NR 38 maart 2019   Door Saskia van Vliet  

“In de wereld zijn er twee natuurlijke bewegingen te onderscheiden. Zo is er aan de ene kant een naar binnen gerichte en terugtrekkende beweging en is er aan de andere kant de naar buiten gekeerde en uitreikende beweging. Voortdurend vindt er tussen beide bewegingen een samenspel plaats, iets dat op allerlei manieren in de natuur tot uitdrukking komt. De Chinese noemen dit dualistische principe: Yin en Yang. Bij Yin wordt de energie ontvangen, geabsorbeerd en opgenomen, bij Yang is de energie naar buiten gericht. Net als de dag telkens overgaat in de nacht en de nacht vervolgens weer in de dag vormen beide beweegenergieën een ritmische eenheid. Tijdens ons leven worden we bewust en onbewust beïnvloed door dit ritme van de ingaande en uitgaande beweging van energie.”

Eigen tekst uit astrologische agenda van 2017, Saskia van Vliet

De hierboven genoemde ingaande en uitgaande beweging van energie komt als verschijnsel in onze wereld voortdurend tot uitdrukking. Echter, de voorwaarde om deze beweging te kunnen waarnemen is de aanwezigheid van vorm. Of anders gezegd: er is iets nodig waarin of waardoor de ingaande en uitgaande energie zich kan manifesteren. Er is zeg maar een energetische substantie, een iets nodig dat van buitenaf of van binnenuit in beweging gezet kan worden. Dit iets dat kunnen bijvoorbeeld jij en ik zijn maar het kan ook de zon, het water in de rivier, het kuiken in het ei, een roos in de tuin of misschien iets minder tastbaar: ons hart in ons lichaam zijn. De beweging zelf zouden we misschien wel kunnen vergelijken met de wind. Ook de wind zet vormen in beweging, zo laat de wind het gras wuiven of de takken van bomen heen en weer zwiepen. Hier in dit stuk gaat het echter niet over de wind maar over levensenergie. Door de Chinese geneeskunst wordt dit Qi genoemd. Qi staat voor de levenskracht die alles doordringt. Qi heeft twee aspecten: Yin en Yang. Kort samengevat: Er bestaat aanwezigheid (energie) en deze maakt afwisselend een ingaande en/of uitgaande beweging.

Het universum zit vol tastbare en minder tastbare aanwezige energievormen die allen beïnvloed worden door de ingaande en uitgaande beweging. Wanneer we het hiervoor genoemde persoonlijk maken en op onszelf betrekken, zouden we zoiets kunnen zeggen als: “Ik ben aanwezigheid en ik volg de beweging van de ingaande en uitgaande energiestromen (Yin en Yang). Voor alles wat aanwezig is (vormen, substantie en energieën) geldt de natuurlijke regel dat alles binnen de grote kosmische orde het recht op bestaan heeft. Alles wat is mag er dus zijn. Deze wetmatigheid wordt door de mens vaak over het hoofd gezien. Deze zogenaamde regel of wetmatigheid van het universum wordt door de mens nogal eens vergeten. De mens beschikt over het vermogen vrij te oordelen en oordeelt vaak al dan niet bewust afwijzend en negatief over het bestaansrecht van anderen. De mens kan zeer vernietigend zijn in zijn oordeel. We zouden dus kunnen zeggen dat er naast twee beweegrichtingen er voor de mens dus ook twee houdingen of instellingen zijn om uit te kiezen. De ene instelling waar we uit kunnen kiezen is: Iedereen heeft recht op bestaan en een plek binnen de kosmische orde. Dit recht om te zijn, respecteer ik en leef ik na. De andere instelling waar we uit kunnen kiezen is: Het recht om zelf te oordelen over wie en wat er wel of niet mag zijn, plaats ik boven de universele wet die zegt dat alles er mag zijn. Aan de ene kant kunnen we dus oordelen: “ik sta open voor alles wat is”, of we kunnen oordelen: “ik sluit mij af voor datgene wat ik niet wil ontvangen.” De geschiedenis leert dat wij mensen vaak voor de tweede instelling kiezen. Bewust of onbewust maken wij voortdurend de afweging of we wel of geen belangstelling en interesse hebben in bijvoorbeeld een bepaald persoon, informatie of gespreksonderwerp. We kunnen ja of nee zeggen tegen de buitenwereld en we kunnen heel toegankelijk maar ook heel ontoegankelijk zijn.

Er zijn dus twee basishoudingen of instellingen te onderscheiden (twee toestanden van zijn). Dit geldt voor ons mensen maar eigenlijk kan alle aanwezigheid getypeerd worden als ontvankelijk (open) of ontoegankelijk (gesloten). Hier zijn overigens wel weer allerlei variaties, tussenvormen en gradaties in te benoemen maar voor de duidelijkheid van dit verhaal stel ik het even zwart/wit voor. Een voorbeeld: we kunnen ergens doorheen lopen of we kunnen dat niet. Zo kunnen we bijvoorbeeld gemakkelijk door de tuin of door ons huis lopen, maar we kunnen niet zomaar door een dichte deur of dwars door de muur heen gaan. Een ander voorbeeld: We kunnen door het water naar de overkant zwemmen, maar dit wordt een stuk lastiger wanneer het water bevroren is.

In het gunstigste geval staan wij mensen aandachtig en ontvankelijk in het leven en bevinden we ons in de ervaring van het heden. Openheid biedt de ruimte voor verbinding, voor eenwording, maar schept ook de mogelijkheid voor geestverruiming, groei, helderheid, transparantie en inzicht. Wanneer we openstaan dan zijn we als het ware ‘aan’, wanneer we dicht zijn, dan zijn we ‘uit’. In het gunstigste geval zijn we dus in het hier en nu en zijn we wakker en opereren we vanuit een staat van onbevangenheid (leegte). We ontvangen in zo’n open staat van zijn, met onze zintuigen datgene wat zich in het hier en nu aan ons ‘opdringt’. We sluiten ons ook niet af van gevoelens. Het gevoel dat we voelen is puur en zuiver en past bij het nu van dit moment. Jammer genoeg lukt het ons niet om deze aandachtige staat van zijn altijd en overal vast te houden. We staan veelal niet onbevangen en leeg in het nu, maar hebben in plaats daarvan ons hoofd vol met gedachtes en herinneringen en ons buik vol met gedoe en onverteerde kwesties. Om die reden kunnen we ‘uit’ (dicht) gaan. We kunnen ons afsluiten, terugtrekken, wegdraaien, anderen het contact weigeren en de wereld de toegang ontzeggen. We kunnen nee zeggen tegen de ontmoeting met de ander, maar ook met onszelf. Vooral wanneer we ons bedreigd en onveilig voelen (angst ervaren), kunnen we de neiging hebben om ons terughouden op te stellen. We kunnen ons afsluiten en afhankelijk van de gevoelde bedreiging in een kramp schieten (bevriezen). We kunnen dan ook onze eigen gevoelens gaan ontkennen en als het ware overschakelen naar een andere ‘zender’. Dit gebeurt bijvoorbeeld als we worden afgewezen, worden aangevallen en te maken krijgen met zoiets als boosheid, agressie, hevige teleurstelling, intens verdriet, pijn, liefdeloosheid of pure vernietigingsdrang. Dit dichtgaan, gebeurt overigens vaak automatisch en onbewust.

De keuze tussen de twee verschillende instellingen (open, toelaatbaar, toegankelijk, transparant en gesloten, ontoegankelijk zijn), kunnen we verbinden met de betekenis van Pluto. Pluto gaat over de dualiteit met betrekking tot de  levenshouding. (Uranus en Neptunus gaan over de hierboven genoemde dualiteit met betrekking tot de beweging van levensenergie, maar hierover schrijf ik in het volgende deel meer).

Pluto gaat over het verbergen van het taboe vanuit het doel een confrontatie met een angstaanjagende levensomstandigheid en een daaruit voortkomende interne crisis (instorting) af te wenden. Enerzijds gaat Pluto astrologisch over het mechanisme waarbij we zaken afweren, buitensluiten en verstoppen. Pluto staat ook voor de oerkracht in ons, die ons in staat stelt ons te verdedigen tegen krachten die ons aardse bestaan dreigen te vernietigen. Anderzijds stuurt Pluto ook aan op transparantie en het zien van de werkelijkheid en het deelnemen aan de pure ervaring, in plaats van deze te bedenken. Pluto weet door de uiterlijke schijn heen prikken. Hij gaat over het durven doorzien van dingen of misschien beter gezegd: het durven doorvoelen (doorleven) van de ervaring. Kortom Pluto gaat dus over beide toestanden van het zijn. Hij gaat over open en over dicht. Vanuit dit oogpunt bezien schept Pluto de voorwaarde die een soepele doorstroming van de ingaande en uitgaande beweging van levensenergie in de wereld (eigenlijk is het dwars door de wereld) mogelijk maakt. Met Pluto heb je als het ware het gereedschap in handen om het ego van de ander uit te dagen. De behoeftes, de manier van handelen of het reageren van ander(en) kan namelijk afweer oproepen en Pluto biedt het ‘wapen’ om dit resoluut te ‘corrigeren’, (transformeren). Pluto zet ergens een schijnwerper op, zet het ego in het licht en kan daarmee helpen de ogen van de ziel te openen. Een Pluto-actie is dus eigenlijk een actie van het licht. Wanneer we deze kracht vanuit spontane ingeving en met gesloten zielenogen (vanuit onbewustheid) hanteren, kan dit ook zomaar een hevige clash tussen ego’s teweeg brengen. Een Pluto-actie vraagt dus om behendigheid en vaardigheid. Je moet leren omgaan met het gereedschap, want het gaat om explosief materiaal. Wanneer je je niet bewust bent van wat je oproept bij de ander en je zet Plutokracht onbewust neer, dan kan je de ander dusdanig raken dat deze een tegenaanval inzet.

Wordt vervolgd…