De macht van vertrouwen (gedeelte van artikel Pluto & de Plutoïden – ASAScoop – eind 2017)

Te vaak negeren we de innerlijke stem en luisteren we tegen beter weten in naar een veel te rechtlijnig en star oordeel komend uit de mond van het ego. Het ego eigent zich het recht om te oordelen en te veroordelen toe. Of om het nog scherper te stellen: het ego meet zich aan God. Echter in mijn beleving is een ware godheid zonder oordeel en is er geen oordelende God die als toeschouwer de wereld verdeeld in goed en kwaad. Wel is er volgens mij een zelfbeschikkend Zelf dat in staat is om vanuit eigen ervaring tot inzichten te komen. Dit zelfbeschikkend Zelf mag en kan in alle vrijheid expressie geven aan zijn/haar verworven inzichten. Zo komt individualiteit en eigenheid tot stand.
De aarde wordt bewoond door vele zelven. Samen brengen zij vele inzichten tot uitdrukking. Ieder heeft recht op zijn/haar eigen beleving. Waarom een oordeel hebben over datgene wat wordt ervaren? In mijn beleving oordeelt het universele bewustzijn dan ook niet over al die inzichten die al die zielen vergaren. Wel draagt het universum volgens mijn beleving hoop uit. Hoop dat al die inzichten, zelfbewustzijn voortbrengt.

Al die ikken (zelven) op aarde hebben een keuze. Dit is echter geen keuze tussen goed en kwaad, maar een keuze tussen: vertrouwen en wantrouwen. Een Zelf zonder vertrouwen (in de toekomst; in zichzelf; in de ander; in wereldsucces; enzovoorts) geeft zijn/haar macht gemakkelijk uit handen. Een wantrouwend Zelf laat zich zo maar door de ervaringen (af)leiden, in plaats van dat het gebruikmaakt van verworven inzichten en daarmee levenservaringen herschept (bijstuurt). Een wantrouwend Zelf is daarbij ook geneigd om de schuld van de ervaring buiten zichzelf te plaatsen, waardoor het een gevangene van zijn/haar eigen ervaringen wordt. Dit Zelf houdt zich vast aan het resultaat en de uitkomst van de beleving, al dan niet met tegenzin (mokkend, wrokkig, verdrietig, boos, kortom: veroordelend).

Je kunt er echter ook voor kiezen om vol vertrouwen verantwoordelijkheid te nemen en actief deel te nemen aan de creatie van jouw werkelijkheid. In dat geval sta je midden in de ervaring van het leven en beleef je je omstandigheden als een speelveld aan mogelijkheden, een veld van creatie: een groot creatief samenspel tussen vele zelven waarop jij invloed kunt uitoefenen. Voortbordurend op deze gedachte zou je kunnen zeggen dat er zoiets bestaat als een grote ik en een kleine ik. Met een grote ik bedoel ik dan een schepsel dat vol vertrouwen de ervaring ontvangt en geïnspireerd wordt om medescheppend te zijn. Dit is een krachtige, aanwezige, alerte en intuïtief reagerende ik. Een kleine ik kent daarentegen angst en wantrouwen en beoordeelt de wereld ook vanuit dit gezichtspunt. Deze ik ervaart stilstand omdat hij/zij het wantrouwen in stand houdt en er onbewust voor kiest om de afwijzing (zie hierboven) telkens her te beleven, te herscheppen. In mijn beleving zou een God voor het eerste kiezen. Kiezen voor vertrouwen.
Aan ons de opdracht om het zelfvertrouwen te voeden en te bekrachtigen door open te staan en gehoor te geven aan die betrouwbare stem in ons binnenste. De vraag die wij aan onszelf kunnen stellen is: op wiens oordeel vertrouwen wij? Identificeren we ons met de kleine of met de grote ik?
Door de innerlijke beleving te herscheppen, door er bewustzijn in te blazen, verander je de uiterlijke belevingswereld. Er ontstaat in dat geval ruimte voor een harmonisch samenspel tussen scheppende krachten waardoor we synchroniciteit kunnen ervaren.

De Plutoïden spiegelen ons een keuze voor en maken ons bewust van de macht die wij hebben om ons leven vol vertrouwen in eigen hand te nemen. Als het lukt om onze ware aard te bekrachtigen, zetten we als het ware innerlijk het ‘licht’ aan. Het is mijn ondervinding dat de Plutoïden op eigenschappen wijzen die wij bezitten, maar waar een taboe op kan rusten. Er zijn zeg maar aspecten die deel uitmaken van ons wezen die worden gewantrouwd.
Wat is het dat we van onszelf wantrouwen? Welk aspect wordt afgewezen en welke gevoelens spelen hierbij een rol? Hieronder een overzicht van de verschillende bespiegelingen die de Plutoïden ons voorhouden. Dit met betrekking tot het wantrouwen van de immense krachten die zich in ieder van ons bevinden:

*Pluto gaat over het wantrouwen van de enorme (levens)kracht die wij bezitten. Pluto gaat over angst die voortkomt uit een oordeelvellend ego, die deze levenskracht afwijst en vernietigt.

 *Eris gaat over het wantrouwen van de boodschap die wij bezitten. Eris gaat over frustrerende boosheid die voortkomt uit een oordeelvellende ego dat het oprecht spreken (uitdragen van je waarheid) afwijst.

*Makemake gaat over het wantrouwen van de mogelijkheden (reikwijdte met betrekking tot onze oplossende vermogens) die wij bezitten (om uitzichtloze omstandigheden te ontstijgen). Makemake gaat over pessimisme die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat positief denken afwijst. Er is daardoor geen vertrouwen in het wonder van een positieve uitkomst.

*Haumea gaat over het wantrouwen van de magie (magische krachten) die wij bezitten om het leven richting te geven (te sturen). Haumea gaat over gevoeld verraad die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat manipulatie (het zelfbeschikkend zijn) afwijst.

 *Quaoar gaat over het gebrek aan vertrouwen in de creativiteit die wij bezitten (om dromen te verwezenlijken en nieuwe werelden te scheppen). Quaoar gaat over de depressie die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat het tot leven blazen van een nieuwe werkelijkheid afwijst.

 *Orcus gaat over het wantrouwen van de gaven (innerlijke rijkdom) die wij bezitten. Orcus gaat over een diep gevoel van minderwaardigheid (kleinering en gekrenktheid) dat voortkomt uit een oordeelvellend en trots ego dat ware rijkdom en talent afwijst.

*Sedna gaat over het wantrouwen van de schoonheid (de veelzijdige uiterlijke verschijningsvormen) die wij bezitten. Sedna gaat over het immense verdriet en het gevoel van schuld die voortkomt uit een oordeelvellend ego dat zuiverheid afwijst.

*Huya gaat over het wantrouwen van de onbegrensde vrijheid die wij bezitten (het wantrouwen in het altijd in beweging zijnde, richtingloze, vormloze zelf). Huya gaat over een gevoel van controle en dwang voortkomend uit een oordeelvellend en veeleisend ego dat vrijheid afwijst (vanuit de behoefte het natuurlijke vast te omlijnen).

 *Ixion gaat over het wantrouwen van liefde die wij bezitten. Ixion gaat over een gevoel van afhankelijkheid voortkomend uit een oordeelvellend en afwerend ego dat de liefde (in zichzelf) afwijst

*Varuna gaat over het wantrouwen van innerlijke wijsheid (het innerlijk wetend zelf). Varuna gaat over de zogenaamde ‘blinde vlek’, gaat over het doof, blind en stom zijn. Varuna gaat over mentale standvastigheid, geslotenheid en neerbuigendheid die voortkomen uit een oordeelvellend ego dat zelfkennis buitensluit en hogere wijsheid afweert.