Sneeuwwitje

Snow White 

Shadows in my heart
Please take the night away
Somewhere in the dark
A sparkle still remains

Save me from this dream,
And sorrow and display
Save me from the queen
Please breake this evil spell

Shadows in my heart
Please take the night away
Somewhere in the dark
A sparkle still remains

Someone to fight 
Step in the light to feel alive
I need a knight 
A loving kiss to feel alive

(tekst: Muttonheads 2013)

Al een tijdje volg ik nieuwsgierig de berichtgevingen rondom het object 2007 OR10: de derde grootste (vermoedelijke) dwergplaneet voorbij de baan van Neptunes zonder officiële naam.  Wel heeft het planeetje een bijnaam, namelijk: Sneeuwwitje. Deze bijnaam heeft deze dwergplaneet te danken aan de veronderstelde witte kleur (maar daar komt men geloof ik op terug ) en omdat het de zevende dwerg was die het astronomisch team (onder leiding van Michael E. Brown van het California Institute of Technology) ontdekt had.

Sneeuwwitje roept allerlei associaties op en wakkert  mijn nieuwsgierigheid aan, waardoor ik telkens op internet speur met de vraag in mijn achterhoofd:  “is er al een officiële naam bekend? Weet men al wat meer?” Want als er een naam is, is er ook een mythe een volk van herkomst en dus een verhaal.  Het planeetje dat al op 17 juli 2007 werd ontdekt, is volgens schattingen de derde grootste dwergplaneet na Pluto en Eris! Dus voor de astroloog die geïnteresseerd is in de Plutoïden, beslist interessant en noemenswaardig. Momenteel staat het Plutonische object (225088) 2007 OR10   in het begin van teken Vissen.

Sinds kort heeft het thema afgunst mijn aandacht en intuïtief vermoed ik een thematisch verband met Sneeuwwitje. Omdat er nog steeds geen officiële naam is, is de enige houvast het bijzonder intrigerende sprookje van de boze stiefmoeder en de pratende toverspiegel. Het sprookje zit vol met symbolen, doet aan als een inwijdingsverhaal en is verwant (resoneert) met de thematiek van Pluto.

“Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de schoonste in het land?”

Wanneer Sneeuwwitje zeven jaar is, is ze duizendmaal mooier  dan haar stiefmoeder die tevens koningin is. Deze boodschap wordt door een toverspiegel aan de koningin medegedeeld. Het antwoord van de spiegel valt niet in goede aarde en de koningin begint haar stiefdochter te haten. Ze laat een jager komen die ze de opdracht geeft om Sneeuwwitje in het bos te doden (iets wat hij niet doet). Sneeuwwitje vindt na wat omzwervingen door het bos een warm welkom bij zeven dwergen, maar ook bij hen is ze niet volledig veilig en niet zomaar verlost van de vernietigingsdrang van haar (stief)moeder.

*De Grimms begonnen in 1806 met het verzamelen van de verhalen en legenden. In een uitgave van het sprookje in 1812, zou het overigens niet over een stiefmoeder maar over Sneeuwwitjes eigen moeder gaan. De broers namen echter het besluit om de sprookjes meer kindvriendelijk te maken, waarna de boosaardige moeder van Sneeuwwitje plaats maakte voor een boosaardige stiefmoeder.

Sneeuwwitje lijkt op een inwijdingssprookje waarbij ze op haar reis op aarde, haar niet erkende puurheid, haar schoonheid en rol als prinses moet zien terug te vinden. Haar stiefmoeder stuurt haar letterlijk het bos in en gaat vervolgens tot het uiterste om Sneeuwwitje te doden  (haar ziel te vermorzelen). Hoe Plutonisch! De afgunst van de stiefmoeder is als een rode draad door het verhaal geweven. Het kleurt Sneeuwwitjes pad. Onbewust verzet de stiefmoeder zich tegen iets dat tot ontwaken wil komen. Iets dat veel mooier is dan zijzelf. In het bovenstaande lied gaat het over een ‘evil spell’  (een vloek) die Sneeuwwitje in de greep houdt en gebroken moet zien te worden. Het is de vloek van afgunst die ze moet doorbreken. Hieronder mijn intuïtieve bevinding over de thematiek van Sneewwwitje:

 IJdelheid

“Onder de duim gehouden. Om op mijn eigen wijze expressie te geven aan mijn schoonheid. Mijn volmaakte krachtige zelf confronteert de ander met diens  onvolmaakte zwakke zelf. Ik moet op de ander lijken, liever nog een mindere zijn. Ik pas mij maar liever aan en  ontkracht mijzelf uit angst voor ijdelheid. Ik verzwak mijn licht omdat ik de ander niet de ogen wil uitsteken, mezelf niet beter wil voordoen en de hemel niet wil in prijzen ten koste van de liefde voor de ander, die schijnt te denken dat zij / hij mijn vijand is. Ik verschuil me liever in het woud, verstop me tussen dwergen dan dat ik de ander kwetst met mijn krachtig aanwezig zelf. Alles uit naam van de liefde die mij zoveel meer waard is, plus de warme omhelzing. Ik laat mij liever vernietigen dan dat ik mijn geboorterecht opeis en trost mijn plek inneem als koningin aan het hof van mijn vader in naam van het teken Leeuw.”