Keuzestress (Varuna)

Verkramping door angst voor spijt achteraf zet een rem op vernieuwing. Het is de beklemmende angst om een verkeerde keuze te maken, om de verkeerde beslissing te nemen in levensveranderende situaties. Een eenmaal genomen besluit draai je niet zomaar weer terug, je weet wat je hebt, maar niet altijd wat je ervoor terug krijgt. Want wat nu als je keuze achteraf enorm tegenvalt? Wat als je spijt krijgt? En wat als het dan al te laat is?

Kiezen doe je altijd met je hart, vanuit een ingeving. Ook al ben je angstig, je kunt volgens mij niet eens een verkeerde keuze maken (stap zetten). Je keuze dient namelijk altijd een doel en maakt altijd deel uit van een proces. Je keuzes zijn wel altijd afhankelijk van je vertrekpunt. Daarom maken verschillende mensen verschillende stappen.  Niet iedereen staat bijvoorbeeld op dezelfde ‘stapsteen’. En wanneer je bijvoorbeeld op de onderste trede van een ladder staat, kun je misschien wel kijken naar de top, verlangen naar het meest ultieme, toch zul je om dit te kunnen bereiken eerst nog een tweede, een derde en een vierde stap moeten maken om dichter bij de bovenste trede te kunnen komen. Vanuit dat perspectief is ieder genomen stap op een volgende trede, gewoon een stap in de goede richting. Zelfs al zou je een stapje terugdoen, dan kan dat voor jou een enorme stap in de goede richting zijn! Het kan een keuze zijn die op dat moment klopt voor jou.  Je was er misschien nog niet aan toe om op een bepaalde trede te staan, je was er misschien nog niet klaar voor. In die zin is er geen goed of fout. De stappen die je zet, zijn in die zin niet goed of fout. Het zijn gewoon stappen. Daarbij is het zo dat iedere stap nieuwe omstandigheden met zich meebrengt. Een andere plek innemen verandert je kijk op de werkelijkheid, je zicht op de wereld om je heen verandert. Iedere trede of iedere stapsteen schept als het ware een nieuw uitzicht.

Het probleem zit hem dus niet in het nemen van een stap. Zoals gezegd er is niet zoiets als goed of fout. Het probleem zit hem in het besluit om géén stap te nemen wanneer je van binnen wel de drang voelt om een stap te zetten…. Het probleem zit hem in het feit te weten dat je een stap moet zetten (alles in jou schreeuwt het uit om die zet te maken), maar toch doe je het niet. Je durft niet.  En juist die angst veroorzaakt spijt achteraf! Niet de stap zelf, maar het niet doorzetten van de beweging is de veroorzaker van onnodig en langdurig leed. Je had immers gewoon een stap kunnen maken, een stap moeten maken zelfs. Je had van jezelf kunnen houden en je leven een andere wending kunnen geven, maar je deed het niet en daardoor liep alles vast. Je wierp een dam op in de stromende rivier van het leven. Je bleef onnodig lang verbonden op één plek en zette daarmee jezelf (maar ook anderen in je directe omgeving) klem. En juist dat leed, die pijn die je veroorzaakte door niets te ondernemen, is intens  spijtig…

Varuna: Varuna wijst ons op het belang van aandachtig (alert en ontvankelijk) zijn. Een teveel aan emoties en gedachtes leidt tot een troebel of versluierd bewustzijn en vervolgens tot onbezonnenheid.
Varuna gaat over aanwezig zijn. Over alertheid en het richten van onze aandacht in het hier en nu (op dat wat is). Met oefening, geduld, bezinning, doorzettingsvermogen en reflectie, is het mogelijk om je wil tot op de hoogste trede van bewustwording te tillen.

Principe: De openbaring