Frustratie van Orcus

Transformatie van het lijden is een gemeenschappelijk thema van de Plutoïden (zie ook inleidende tekst onder kopje de Plutoïden). Er zijn verschillende oorzaken die het lijden in stand kunnen houden. Orcus gaat over de angst voor onze tekortkoming, de angst om plotseling te worden ontmanteld (opgegeten) zonder je te kunnen verweren. Dit leidt vervolgens tot verkramping in je energieveld. Een gevoel van onmacht en tekortkoming leidt tot frustratie en uiteindelijk ook tot schaamte over ons gebrek aan kracht (gebrek aan vaardigheid, kennis en kunde).

Waar Sedna verbonden is met intens verdriet en schuldgevoel, Eris met hevige woede, Quaoar met depressie (pessimisme), kunnen we Orcus koppelen aan grote frustratie. Allen zijn verbonden met afweer. Schreeuwen van binnen dingen uit als: ga weg;  blijf uit mijn buurt; raak me niet aan; laat me met rust; donder op! kijk uit! Pas op! Allemaal vanuit de intentie nog meer leed te besparen. Je wilt het namelijk niet allemaal (weer) voelen, niet allemaal (weer) meemaken, je wilt jezelf verdedigen tegen de liefdeloze aanval van buitenaf.
Wanneer je echter goed kijkt, nog dieper graaft, kleeft er nog een andere intentie aan de bovenstaande emotionele energieën. Want eigenlijk draait het om een diep verlangen naar erkenning en wordt er geroepen: zie mij; hoor mij; voel mij; laat mij zijn!
Net als Pluto hebben de Plutoïden betrekking op angst. Bij Orcus gaat het om de angst te worden  ontmanteld zonder dat je je kunt verweren. Dit leidt vervolgens tot verkramping in je energieveld. Een gevoel van onmacht en tekortkoming leidt tot frustratie.

De grote frustratie van Orcus komt voort uit het gevoel te worden beetgenomen. Je wordt klemgezet; je bent in de val gelokt; je wordt opgegeten; vanuit onwetendheid met huid en haar verslonden en dit alles zonder dat je je kunt verweren. De enorme frustratie die dat oproept, is verbonden met het thema van Orcus.
Hoewel er geen specifieke mythes bekend zijn van Orcus (die vermoedelijk zijn oorsprong vindt bij de oude Etrusken), is een bekende mythe die er mogelijk dicht bij komt, die van de eenogige reus Polyphemos. Een afbeelding van deze mythe zien we terug in de tombe van Orcus, een Etruskisch grafkelder in Tarquinia, Italië. De naam Orcus wordt naast de onderwereld ook geassocieerd met Orcs en Ogers: mensetende reuzen. De Etrusken associeerden hun god van de onderwereld overigens ook met een harige vleeseter, namelijk: de wolf. (De boze wolf in sprookjes heeft een  soortgelijk angstaanjagend karakter als de mensetende reus).

In de mythe wordt Odysseus (de held) door Polyphemos (de slechterik) in de val gelokt, maar op slinkse wijze weet Odysseus de rollen om te draaien, door de reus zijn oog uit te steken. De enorm gefrustreerde Polyphemos gooit daarop een rotsblok in zee, richting het schip van Odysseus dat triomfantelijk wegvaart. De blinde reus mist… hoe frustrerend!

*De frustratie van Orcus:
-Omdat je je overweldigt voelt (meegesleurd wordt) door krachten waartegen je je niet kunt verzetten.
-Omdat je gekrenkt bent in je trots.
-Omdat je overschaduwd wordt.
-Omdat je niet kunt krijgen wat je begeert en waar je op hoopt.

Dit kan leiden tot: schaamte; onzekerheid over je tekortkomingen; gehechtheid aan materie; najagen van materiële rijkdom; de behoefte om de grootste te zijn, enz.