Trump en Orcus: thema reputatie

*Onderstaand artikel betreft een gedeelte uit een artikel dat afgelopen voorjaar werd geplaatst in de ASAScoop. 

Orcus

Plutonische krachten zijn veelal intens, heftig en worden als niet zo prettig ervaren. Zo ook Orcus. Net als Pluto kunnen we Orcus ervaren als zijnde indringend, intens en absorberend. Daar waar Orcus wordt geactiveerd, komen we oog in oog te staan met de zwarte, duistere, schaduwkant van het leven. Hij is de blokkade die de levenskracht in de schaduw zet.
Vanuit astronomisch perspectief is Orcus het spiegelbeeld van Pluto, als het ware zijn tweelingbroer. Orcus wordt ook wel de anti-Pluto wordt genoemd. Dit omdat zijn baan rond de zon precies tegengesteld is aan die van Pluto. Als Orcus in zijn aphelium (het punt waar de afstand tot de zon het grootst is) dan bevindt Pluto zich in zijn perihelium (het punt dat het dichtst bij de zon gelegen is) en omgekeerd.

Orcus staat voor de schaduw die we meenemen uit een (ver) verleden. We als het ware in zijn ‘muil’ gestapt. Orcus staat voor het monster dat ons opvreet. Hij is als de donkere deken die op de aarde neervalt wanneer het licht van de zon wordt geblokkeerd. Zoals een wolk op een mooie zomerse dag plotseling voor de zon kan schuiven, zo werpt ook hij een schaduw op de aarde, hiermee zijn komst aankondigend.

We zien dit terug in sprookjes, waarin de hoofdpersoon van het verhaal wordt opgegeten door een reus of dreigt te worden opgeslokt door een gewelddadig wezen. In sagen en sprookjes zien wij Orcus terug als Oger, Ogro of Ogre. Dit zijn grote, lelijke, oorlogszuchtige mensachtige, bebaarde monsters, aardmannen of reuzen. De Italiaanse Orco (een soort boeman) voedt zich met mensenvlees. We treffen hem ook aan als Orc in ‘de Lord of the rings’ en in sommige computerspellen wordt hij gepresenteerd als een sadistisch monster of een demon van de hel. En ook uit de woorden orka en orkaan kunnen wij zijn overweldigende en alles absorberende energie opmaken.

Net als Pluto is Orcus verbonden met de dood en de onderwereld. Hoewel de Romeinen hem als benaming en god van de onderwereld ‘adopteerden’, zouden zijn wortels liggen bij de ontwikkelde Etruskische samenleving. Zij gaven hun mythische bewaker van de onderwereld echter de naam Calu, of Aita. Calu werd overigens ook geassocieerd met een harige vleeseter waar je maar beter niet aan ten prooi kon vallen, namelijk: de wolf. Ook de angstaanjagende sluwe wolf komen we in menig sprookje tegen. Wolven hebben de reputatie van meedogenloze moordenaars, die voor hun plezier doden. Een Latijns gezegde luidt: Homo homini lupus, wat betekent: de mens is een wolf voor zijn medemens. Nog even terzijde: het is mij opgevallen dat we in mythes en sprookjes met reuzen vaak het maaltijd van de wolf tegenkomen, namelijk: schapen.

In de astrologische duiding heeft Orcus betrekking op de angst om je meest dierbare bezit, namelijk: je reputatie, te verliezen. Dit door toedoen van krachten die erop uit zijn om je gevoel van zelfrespect (eigenwaarde) te beschadigen. Denk hierbij aan de beschadiging van verworvenheden, zoals: expertise, kennis en kunde, verrichte prestaties enzovoorts.
Waardigheid kan je worden ontnomen uit jaloezie, onbegrip, angst voor machtsverlies of puur uit gebrek aan inzicht. Het kan echter ook zijn dat wij onze macht hebben misbruikt, onze talent te grabbel hebben gegooid of vanuit onze positie bezit hebben toegeëigend die de grens van de bedoelde schepping overscheidde. Het kan zijn dat we uit angst voor tekortkoming en uit gebrek aan vertrouwen tegen eer en geweten hebben gehandeld en daarmee de balans tussen geven en nemen hebben verstoord.
Wanneer het ons voor de wind gaat, wanneer we denken dat er ergens meer winst valt te behalen, kan het gebeuren dat wij uit materiële overwegingen keuzes maken die op zielniveau niet met de innerlijke waarheid resoneren. Met andere woorden: wij negeren de stem van het geweten, de stem van innerlijke wijsheid. Wanneer je meer neemt dan je toekomt, jezelf verrijkt ten kostte van hogere principes stap je met open ogen in de kuil van het monsterlijk ego. Door de waarheid in onszelf te negeren en de grens van het liefdeloze te overschrijden kiezen we voor de schaduwkant van het leven.

Trump en Orcus

Vlak na de verkiezingen in de Verenigde Staten zocht ik naar de horoscoop van Trump. Mijn oog viel als eerste op het tiende huis: Orcus conjunct de Zon, de Noordknoop en Uranus. Status, gezag en maatschappelijk succes liggen als vruchten op de fruitschaal aan de top van zijn horoscoop. Een positie aan de top van de piramide daar voelt de nieuwbakken president van Amerika zich wel thuis. Een bestuurlijke rol, een publiekelijke positie in de schijnwerpers gaat hem gemakkelijk af. Mits hij zijn positie niet gebruikt voor eigengewin of om een gevoel van leegte te verbloemen heeft hij als leider wat te bieden. Hij heeft de wereld wat te brengen. Maar als de drang om grootsheid te tonen, voortkomt uit schaamte en de angst klein te worden gevonden, zal de grootsheid waartoe hij in staat is (de wereld met een open hart tegemoet treden) niet volledig zichtbaar worden. Het verlangen naar aanzien in plaats van de droom naar een betere wereld wordt dan de motor die hem drijft tot grootse resultaten.

We kennen allemaal wel de uitspraken: “mijn hart brand van verlangen”. Dit betekent dat we reikhalzend uitkijken naar het toekomstige moment waarop we het onderwerp van onze begeerte in ontvangst kunnen nemen. We willen iets zo graag nu bezitten dat het innerlijk pijn doet. Echter, het moment lijkt (nog) niet daar en net als de mythologische figuur Tantalus kunnen we onze dorst niet lessen en de vruchten die in het zicht vlak voor onze neus hangen niet te pakken krijgen. We ervaren een tekort. We willen iets aanraken, concreet en tastbaar maken maar dat lukt niet. Het wachten valt ons zwaar en de onzekerheid of we ons verlangen ooit in onze handen kunnen houden, veroorzaakt stress (onze geest wil iets wat we op fysiek bestaansniveau niet tastbaar kunnen maken)

In het huis waar Orcus staat is er veelal sprake van begeerte en net als bij Pluto heeft Orcus betrekking op angst. Orcus staat voor de angst voor persoonlijke deflatie, het verlies van trots en de angst om onze reputatie te verliezen. Orcus heeft ook betrekking op de verkramping in ons energieveld die ontstaat wanneer we iets begeren wat we maar niet tastbaar kunnen maken. Op dieper liggend niveau heeft datgene wat we begeren betrekking op erkenning en waardering (liefde). De herinnering aan deze crisis wordt door het lichaam opgeslagen en veroorzaakt nog altijd een kramp. Het is de les van Orcus om deze kramp (de hunkering naar waardering en erkenning) los te laten. Verlangen veroorzaakt stress en hoe langer we de kramp van het willen hebben in stand houden, hoe meer het ons fysiek zal uitputten.

Vanuit mythisch oogpunt kunnen we Orcus associëren met de dood. In diepere zin kunnen we Orcus ook associëren met het leven. Met de levensenergie dat onder de grond begraven ligt, wachtend op het moment om te ontwaken (de wederopstanding). Orcus gaat over het diepe verlangen om het zaad dat zich in de bodem van ons bestaan bevindt (opnieuw) wortel te laten schieten. We verlangen ernaar onze potenties van de grond te krijgen. Maar als onze bodemschatten (zielskwaliteiten) door anderen worden genegeerd, niet worden opgepikt of voor dood worden gehouden, worden ze dus niet op waarde worden geschat. Daarbij is het zo dat als energie wordt onderdrukt (voor dood onder de grond moet worden gehouden), het in het energieveld een blokkade veroorzaakt. Een deel van ons sterft af. Dat deel van ons ontbreekt en er ontstaat een gebrek. Echter: het verlangen naar de opstanding (uitdrukking geven) aan onze ziel kan niet worden gedoofd. We kunnen wel proberen om de roep van de ziel te negeren. We kunnen de innerlijke stem in ons binnenste bijvoorbeeld diep wegstoppen en onbewust laten doorsudderen (zie ook thema Haumea). We kunnen proberen te vluchten voor de pijn terwijl onze geest de overtuiging opwerpt dat we onvermogend zijn en dat onze misbaksels van kwaliteiten voor het oog van de buitenwereld beter verborgen kunnen houden.
Wat we echter ook kunnen doen is vechten. In dat geval zijn we gedreven om de wereld te laten zien wat we in huis hebben, terwijl we hopen op een knieval van degene die onze kwaliteiten eerder niet op waarde wisten te schatten. Voor beide gevallen geldt: verlangen werkt verzurend. Zowel vechten als vluchten lost de innerlijke kramp niet op. Daarnaast maken we ons voor de vervulling van ons verlangen dan afhankelijk van waardering van de ander.
Een andere mogelijkheid is het verlangen naar erkenning opgeven en beginnen met dromen. Verlangen en dromen zijn twee verschillende dingen. Waar het verlangen verbonden is met het ego, is de droom een kwaliteit die we kunnen verbinden met de ziel. Een droom kan ontstaan uit het fortuinlijke gevoel van rijkdom. Iedere belevenis kan in de droom worden verwerkelijkt. Een droom is daarom scheppend, een verlangen koesteren is vernietigend. Orcus gaat over de wederopstanding, dit door transformatie van verlangen om vervolgens dromen te kunnen laten uitkomen.

In een eerder artikel schreef ik dat Orcus aangeeft welke mogelijkheid wij bezitten om liefde op aarde in een tastbare vorm te kunnen gieten. Iemand met Orcus in het tiende huis bezit bijvoorbeeld het vermogen om uit economische, politieke en maatschappelijke belangen verantwoordelijkheid en gezag te dragen en het initiatief te nemen om edele (grootse) doelen na te streven. (Orcus geeft je ware talent aan, je zielskwaliteit). Iemand met Orcus in het tiende huis heeft het vermogen om vanuit een bestuurlijke positie, organisaties op een hoger plan te tillen en door middel van praktische ondersteuning vooruit te helpen. Zo heeft Trump het in zich om wijsheid in te blazen op het gebied van regelgeving, reguleringen en bestuur. Orcus in tien kan dus wijzen op een maatschappelijke, organisatorische evolutie. Alleen moet het persoonlijke verlangen naar erkenning, aanzien en status dan wel eerst bewust worden losgelaten.
Trump heeft de opdracht om in zijn leven het om (zoals het er naar uit ziet onbewuste) gevoel van ondergeschiktheid van zich af te schudden. Ook Trump heeft, net als ieder ander, de wereld iets te geven. Zijn gift aan de wereld is: leiderschap tonen.

Hoewel Trump gedurende zijn leven aan de weg heeft getimmerd om zijn verlangen naar aanzien, leiderschap en publiekelijke status van de grond te krijgen, is zijn manier van optreden een onderwerp van discussie. Zijn rol als leider wordt duidelijk niet door iedereen gewaardeerd en geaccepteerd. Trump’s verbale manier van reageren, is daarbij direct en lijkt gevoelsmatig te zijn ingegeven en niet altijd goed doordacht. Sommige van zijn uitlatingen worden beschouwd als te weinig onderbouwd (dit kan onder andere worden verklaard door de Zon in het teken Tweelingen en Mercurius in het teken Kreeft). Trump lijkt echter niet te hebben gekozen voor het vluchtmechanisme. Hij streeft naar succes en lijkt hierin vastberaden
Met Orcus conjunct de Noordknoop en de Zon, kan dit Trump’s kans zijn om het proces van transformatie aan te gaan. Zou hij het aandurven om uit de schaduw (loslaten van het ego) en in zijn innerlijke kracht te stappen? Hopelijk is de droom naar werelds succes sterker dan het verlangen naar persoonlijke aanzien.

Mijn interpretatie van Orcus in tien: “ik bezit leiderschapskwaliteiten, ik ben ambitieus, ik word gezien door anderen, ik ben een publiekelijk figuur enzovoorts, echter: het wordt niet gewaardeerd. Men schat mij niet op waarde. Mijn publiekelijke aanwezigheid wordt (werd) geminacht. Dat hangt een sluier over mijn wezen, het belemmert mij. Ik mag bijvoorbeeld niet trots zijn op mijn kwaliteiten. Ik verlang er naar de schaamte te overwinnen en uitdrukking te geven aan mijn kwaliteiten die ik bezit als gezaghebbend persoon. Ik wil dat de ander trots is op mij, zodat ik ook werkelijk trots mag en kan zijn op mezelf. Ik voel me uiteindelijk het gelukkigst als ik merk dat mijn inbreng (mijn liefde) wordt beantwoord.”

Geluk

We zijn in een tijd beland waar de vraag: “hoe word ik gelukkig?” Of misschien beter gezegd: “hoe worden we met zijn allen gelukkig?” urgenter lijkt te worden. We beginnen ons langzamerhand steeds meer te realiseren dat de onstabiele situatie van de één een ontwrichtend effect heeft op de stabiliteit van de ander. Over het geheel genomen hebben wij de laatste tijd (in ieder geval de mensen in dit deel van de wereld) een welvarend bestaan gekend. De vraag die we onszelf hierbij kunnen stellen is: heeft dit ons ook gelukkiger gemaakt? Persoonlijk denk ik van niet. Ik zie bijvoorbeeld niet overal blije, voldane en tevreden gezichten om mij heen. Hoewel veel mensen op materieel gebied eigenlijk niets tekort komen, lopen er toch veel rond met een ontevreden gevoel. Daarbij is het zo dat de crisis van anderen nu letterlijk onze huiskamers binnen sijpelen. We worden gedwongen om de puinhopen in de wereld te aanschouwen. De problemen rondom zaken als armoede, honger, oorlogsgeweld, sexe ongelijkheid, gezondheid en medicijngebruik; milieuvervuiling; consumptiegedrag; seksueel misbruik; religieuze overtuiging (om maar even wat problemen op te sommen) kunnen niet meer worden weggemoffeld. Veel leed komt ons ervaringsgebied binnen. Waar we tot voor kort misschien nog de neiging hadden om de crisis van de ander uit ons kabbelend bestaan te weren, worden we er nu mee geconfronteerd. De tijd van onbewustheid is voorbij!
Deze tijd kunnen we aangrijpen als een kans. We kunnen tot het inzicht komen dat we de verantwoording voor ons geluksgevoel niet meer buiten onszelf kunnen plaatsen. Geluk hebben we voor een groot deel zelf in de hand en naast slachtoffer zijn we tevens zelf ook dader. We zijn het aan onszelf en de wereld verplicht om de zoektocht naar geluk niet lichtzinnig op te vatten.

Een belangrijke voorwaarde om gelukkig te zijn is: kunnen (of mogen) zijn. We moeten dan wel eerst de waarheid over onszelf kennen. Om te kunnen zijn, moeten we namelijk weten wie we zijn, waar we voor staan en wat we willen uitdragen. De zoektocht naar geluk begint dus eigenlijk met de vraag: wie ben ik?Wanneer we ernaar streven om vanuit een innerlijke staat van rust en ruimte te zijn, kunnen we ook het lijden als gevolg van zelfdestructie constructief gaan aanpakken. Dit hele thema sluit aan bij de astrologische duiding van Pluto. Pluto streeft in de wereld en in onze persoonlijke levens naar transparantie. Hij heeft als het ware betrekking op de drijvende motor achter het hele proces van transformatie van de vernietiging van het lijden, dit door de vernietiging van de illusie. De onlangs ontdekte Plutoïden ondersteunen Pluto in deze missie. Zij zijn als het ware de richtingaanwijzers op onze inwijdingsreis.

*Dit artikel betreft het eerste gedeelte van een groter artikel dat afgelopen voorjaar gepubliceerd werd in de ASAScoop