Innerlijke vrede

Omdat het hart een spier is, vroeg ik mij laatst af: kan het hart door emotionele overbelasting of uitdroging (dit door een tekort aan voeding in de vorm van liefde) ook energetisch verkrampt raken? Op Wikipedia lees ik namelijk dat krampen (pijnlijke samentrekkingen in een spier) meestal veroorzaakt worden door overbelasting, uitdroging of een tekort aan bepaalde voedingsstoffen. Het hart verbinden we vaak met emoties, met warmte, met liefde en geluk. En ik weet: een ontspannen hart schept innerlijke rust en ruimte.

In een eerder artikel schreef ik eens over mijn ervaring in Kenia, waarbij kalmte mijn gemoedstoestand bepaalde en ik mij verbonden voelde met het ‘lot’ van het huidige moment. Ik bevond mij volledig in het nu en vertrouwde erop dat alles wat ik op dat moment nodig had als vanzelf mijn ruimte in zou komen. Daar in Kenia leefde ik zonder angst voor tekortkoming en ons motto (van mij en mijn reisgenoot) was: “leun achterover en het antwoord komt vanzelf.” Of op zijn Hollands gezegd: “komt tijd komt raad.” Door de Kenianen werden wij gewezen op de woorden ‘Hakuna Matata’, dat zoiets als: “maak je geen zorgen”, betekent.
Tijdens mijn verblijf van drie maanden in het Afrikaanse land drong het vriendschappelijke karakter van het universum tot mij door. Ik leerde vertrouwen te hebben op diens goedheid en de wijze beginselen van het loslaten. Het ritme van mijn hart en het ritme van de omgeving werkte samen, werden gevoelsmatig op één lijn gebracht. Ook voelde ik niet de noodzaak om mij angstvallig vast te houden aan – voor dat moment – onbelangrijke zaken.
Nu zoveel jaren later in het keurig aangelegde park dat Nederland heet, komt deze diepere wijsheid weer aan de oppervlakte. Niet dat ik het was vergeten, maar het lukte me gewoon niet om iedere dag het gevoel van totale innerlijke vrede in de jaren na mijn reis te bewaren. Ik heb gemerkt dat in een onrustige, vaak letterlijk stormachtige wereld als de onze, het namelijk best lastig is om de stress buiten de deur te houden. Toch weet ik nu: het kan!

Ondanks de voortdurend wisselende taferelen van alledag en het onvoorspelbare karakter van verloop van omstandigheden is het mogelijk om zonder al te veel krampachtigheid en geforceerde wilskracht in het leven te staan. De manier waarop we dit kunnen bereiken betekent waarschijnlijk voor veel mensen wel een grote omschakeling in het persoonlijke leven (transformatie). Een aantal zaken moeten worden uitgebannen, zoals: ‘multitasken’ (toevallig dat dit onderwerp laatst ook in het NOS journaal voorkwam). Je creëert meer rust en gevoel van ruimte wanneer je iedere handeling vanuit een schoon en leeg veld begint (begin iedere tekening op een nieuw wit vel); Overschrijden van de eigen grenzen. Luister naar je lichaam, genoeg is genoeg; Vechten tegen de huidige omstandigheden, tegen jezelf, tegen anderen en tegen de wereld. Sluit vrede met jezelf en sluit vrede met je omgeving. Ook al stuit de handelswijze van anderen nog zo tegen je borst, laat je niet afleiden door angst voor de aanval van buitenaf, maar laat vertrouwen een leidraad zijn; Haasten en tegen de stroom in zwemmen; Het niet accepteren van emotionele overbelasting, het niet negeren van onverwerkte emoties waaruit het inwendig alsmaar bang zijn vloeit. Laat (zoek naar manieren die voor jou werken) oud zeer los.
Kortom: werk aan de bevrijding van de kramp in je borstkas en voel je vrij van angst voor de toekomst en van belemmerende emoties die gebaseerd zijn op ervaringen uit het verleden. Help je hart ontspannen.

Wat geldt voor het plukken van een appel, geldt uiteindelijk voor alle handelingen. Je kunt niet op een willekeurig moment alle appels tegelijk van de boom plukken en de verwachting wekken dat je binnen tien minuten een appeltaart met slagroom kunt serveren. Wanneer je dingen onder druk (met stress) doet dan kost iets veel meer moeite en dus ook veel meer energie. Maar wanneer je de dingen op het juiste moment doet en de tijd rijp is voor actie (en dit is niet altijd direct dit moment), kun je tot de ontdekking komen dat handelingen je niet veel energie hoeven te kosten. Als je maar die race tegen de klok los kunt laten. Soms heeft iets even suddertijd nodig.
Jammer genoeg (ik zie het veelvuldig om mij heen) worden we veelal gedreven door ongeduld (niets doen en afwachten kan immers de stress = angst, verhogen). Dit vanuit de gedachte: hoe eerder alles klaar is hoe beter. Vol vlijt en volharding steek je de handen uit de mouwen om alle taken van je ‘nog te doen lijstje’ af te handelen. Werk krijgt op die manier echter een negatieve lading. Taken worden lasten en vormen obstakels op het geplaveide pad richting vrijheid. Voordat je er erg in hebt, prop je je hoofd vol met zaken die onthouden moeten worden, met bezigheden die nog gedaan moeten worden, met overtuigingen die geleefd willen worden en ideeën die nog gevormd moeten worden. Wanneer je niet goed oplet, overschrijd je zomaar het limiet van je draagkracht, met als uitkomst: afweer en innerlijk verzet. Iets wat vervolgens weer kan leiden tot emotioneel verkrampte reacties in alledaagse situaties.

Wanneer de proppen voor de doorgang te groot worden en de boel zo nu en dan niet goed wordt doorgespoeld, dan raakt de afvoer, die emotionele ontladingen (zoals: boosheid, jaloezie, gekrenkte trots, verdriet en angst) wegsluist, ontregeld. Net zoals bij een rioleringsbuis kan onze emotionele afvoersysteem verstopt raken en zich verharden tot energetische klonten die tot overstromingen kunnen leiden. Daarbij is het zo dat nieuwe indrukken, in het geval van verstopping, niet meer in alle vrijheid de ruimte van je hart kunnen betreden. Die ruimte kan overvol raken door emoties die zich gedurende het leven aan je blijven kleven. Deze emoties moeten dan ook eerst worden opgeruimd en verwerkt voordat je met een frisse blik en een warm hart het nieuwe kunt verwelkomen. In die zin kun je het spirituele hart eigenlijk wel vergelijken met een computer, ook onze interne prullenbak moet gedurende het gebruik regelmatig worden geleegd en van virussen worden verwijderd om optimaal te kunnen blijven functioneren.
Een greep uit een aantal tekenen van verstopping zijn:

-In je hoofd met veel dingen tegelijk bezig zijn (geen rust en ruimte ervaren in je hoofd).
-Wanneer vermoeidheid, opzwepende gedachtes of rondtollende emoties je van je werk afhouden en je je niet volledig kunt overgeven aan je bezigheden in het nu.
– Wanneer je snel geïrriteerd bent of overspannen reageert
– Wanneer het zweet je uitbreekt bij de gedachte aan…(vul zelf maar in).
– Wanneer het maar niet lukt om je te ontspannen.
– Wanneer je emotioneel onder druk staat
– Wanneer je voor je gevoel jezelf telkens moet verdedigen en verantwoorden.
– Wanneer je ten koste van alles gelijk wilt hebben
– Wanneer je te krampachtig omgaat met alledaagse situaties
– Wanneer je de controle niet kunt loslaten
– Wanneer je innerlijk verkrampt = onvrij voelt
Enz.

Een goed verstand en een portie wilskracht zijn niet genoeg om energetische spanningsvelden te ontladen en innerlijke vrede te bereiken. Wilskracht is dan ook het gereedschap van de bewuste geest, terwijl emotionele verstopping zich juist in de onbewuste geest bevindt. Hoewel ik oprecht geloof dat het universum ons vriendelijk gezind is, kunnen we wel van alles willen, maar of we alles ook daadwerkelijk krijgen, is nog maar de vraag. Zo kunnen we bijvoorbeeld verlangen naar zoiets als liefde en gemeenschapszin maar als we diep van binnen de angst voor afwijzing bij ons dragen, zal wilskracht ons niet helpen.
Bedenk ook: je krijgt niet altijd direct je zin. Ook al heb je als kind nog zulke lieve ouders of is het universum nog zo vriendelijk en gul, soms is de tijd gewoon nog niet rijp of niet in ons belang (ook al vinden we zelf van wel) en soms krijgen we iets niet omdat de diepere zin en betekenis van ons verlangen ontbreekt.

Onder de streep (onder de oppervlakte, binnen in ons) kan een strijd plaatsvinden tegen zogenaamde van buitenaf komende indringers, zonder dat we hier erg in hebben. Hoe meer we echter ons spirituele hart belasten met angst voor mogelijke indringers, hoe groter de stress. Hierdoor kan het spirituele hart zich niet ontspannen en zijn ritme niet goed afstemmen op de omgeving, op de wereld buiten het zelf, het universum.
Strijd staat erom bekend dat het energie kost, ontwrichtend werkt en overeenstemming afweert. Wanneer we ons willen bevrijden uit deze kramp van emotionele ophoping en verstopping zullen we eerst ons spiritueel afweersysteem moeten resetten door sluimerende angsten te transformeren. Alleen door samen te werken en vrede te sluiten kan afweer tot inkeer leiden.