Ons helend vermogen: Cheiron

Al een poosje houdt Cheiron mij bezig. Ik probeer de betekenis van deze mogelijk verdwaalde Planetoïde uit de Kuipergordel te plaatsen. Men heeft het vermoeden dat Neptunus ooit met zijn enorme zwaartekracht Cheiron binnen zijn baan trok en hij is dus net als de Plutoïden afkomstig uit de Kuipergordel. Opmerkelijk is dat ook het thema van Cheiron te maken heeft met lijden en net als Sedna met gekwetstheid en opgelopen trauma. Maar wat is nu eigenlijk het verschil tussen Cheiron en Sedna? Beide verstoten, beide getraumatiseerd. Het is overigens opmerkelijk dat een Kuipergordelobject zich als het ware op de voorgrond heeft geslingerd en daardoor de aandacht naar zich toe lijkt te willen trekken.
Ik ben er voor mezelf achter dat Cheiron te maken moet hebben met familiethema’s (beter gezegd: drama’s). Dit kunnen thema’s zijn die van generatie op generatie worden doorgegeven en ongemerkt in de aura blijft hangen. Zo kunnen angsten afkomstig uit het verleden of gebeurtenissen van een grootouder, zonder dat je er erg in hebt, je in de greep houden. Angst voor het onbekende, angst voor de boze buitenwereld, angst voor geweld, ziektes of andersoortige zaken kunnen van moeder op dochter, van vader op zoon, generatie op generatie worden doorgegeven.
Cheiron lijkt te gaan over je weerstand. Over het vermogen weerstand te bieden tegen problemen die afkomstig zijn uit het veld van de familieclan. In de mythe lukte Cheiron het om weerstand te bieden tegen het trauma van de afwijzing door zijn ouders. Hij is zich uiteindelijk geheel van zijn familie gaan onderscheiden en is er zelfs bovenuit gestegen met zijn wijsheid en kennis over geneeskunde. Cheiron hoort bij de familie van de ruwe en niet al te vriendelijke Centauren, maar Cheiron liet dit hele door egogedreven stuk in zijn persoonlijkheid los.
Cheiron zouden we kunnen zien als de stille kracht die in ieder van ons besloten ligt om patronen te doorbreken, de geschiedenis te helen en de rode verstikkende draden die je energetisch belemmeren om een vrije ziel te zijn door te breken (Cheiron staat overigens niet voor niets tussen de planeten Saturnus en Uranus in). Cheiron zuivert je energieveld, heelt de ziel puur en alleen door het verhogen van de weerstand. Allemaal met het doel: ruimte te creëren, het vergroten van je bewustzijn.
Wanneer je het kunt invoelen, kun je bij Sedna de zwaarte en verdriet van het afgescheiden zijn ervaren terwijl dit gevoel bij Cheiron ontbreekt. Bij Cheiron voel je geen zwaarte, verdriet of angst. Eigenlijk voel je niets van dit alles. Wat je wel voelt is een stille aanwezige kracht. Het is een prettige ontspannen stilte, een bewuste aanwezigheid. Cheiron is positief ingesteld en concentreert zich op mogelijkheden, niet op onmogelijkheden. Cheiron wacht zonder oordeel tot het moment jij klaar bent zijn kracht te benutten. Zijn symbool lijkt op een sleutel en geeft daarmee aan de sleutel van persoonlijke vrijheid in handen te hebben.
Cheiron treedt naar voren wanneer je weerstand biedt tegen overtuigingen en banden die je door de familie is ingefluisterd (zij het energetisch). In de mythe wist Cheiron een bijzondere gouden harp te bespelen. De muziek scheen zijn beluisteraars een inzicht te verschaffen dat niet met menselijke spraak te verkrijgen was. Zo is het ook met betrekking tot dit thema. Iedereen die wel eens met familieopstellingen te maken heeft gehad weet vast wat ik bedoel. Met het verstand kunnen we namelijk niet bevatten welke banden en patronen ons ongemerkt in de greep houden. Dat bewustzijn, wanneer je begint te ervaren dat een overtuiging, bagage, aangeleerd of automatisch gedrag niet bij jou thuishoort maar losgekoppeld kan worden, kan alleen via het gevoel tot je doordringen. Je kunt jezelf helen door blokkades in energie te doorbreken, zodat leed niet opnieuw beleefd hoeft te worden door een volgende generatie. Enkel de behoefte om weerstand te bieden tegen patronen en belemmeringen opgeworpen door je afkomst, is voldoende om een transformatie in gang te zetten. Ja, ik kan er niet onderuit, ook Cheiron gaat (net als de Plutoïden) over transformatie van lijden. En het verschil tussen Sedna en Cheiron? Sedna zegt: ik eer mijzelf, ik ben het waard (we kunnen samen één zijn), terwijl Cheiron zegt: ik toon weerstand, ik bezit het vermogen mijzelf te helen (ik kan mij losmaken, ik kan het alleen).

De koning der planeten: Jupiter

Vraag je je wel eens af: wat heb ik nodig om mij veilig en beschermd te voelen? Zaken waarbij ik mij niet prettig bij voel weet ik vaak wel te benoemen. Maar het constructief bedenken wat ik nodig heb om de omstandigheden die mij onzeker maken te veranderen, gaat niet vanzelf. Ik heb een plan van aanpak nodig, een strategie, een visie. Juist in gevoelige kwesties heb ik mijn verstand als ondersteuning nodig. Zonder verstand blijf ik mij in onveilige situaties onbeschermd voelen.
In het vorige stukje schreef ik over het IC in relatie tot emotionele behoeftes. Ik schreef dat wij ook zelf de bodem onder onze voeten kunnen bewerken en vruchtbaar kunnen maken. Maar soms laten we deze optie open en gaan we met een gevoel van tekortkoming door het leven. We voelen ons soms onbemind, onbeschermd of zonder gevoel van verwantschap zonder te weten hoe we dit gevoel kunnen transformeren, hoe we invloed kunnen uitoefenen op ons gevoel van veiligheid. Ik heb het hier overigens niet specifiek over mensen die momenteel in een uitzichtloze, onmachtige situatie verkeren en dringend verlangen naar veiligheid. Zoals mensen die onterecht in gevangenschap zitten en onvrijwillig worden vastgehouden, of mensen die leven in oorlogssituatie of terecht zijn gekomen in een ramp. Nee, ik heb het vooral ook over hen die momenteel helemaal niet in een levensbedreigende situatie verkeren, maar zich tijdens het gewone dagelijkse leven toch onzeker, angstig, onveilig en onbeschermd en daardoor onvrij voelen.
Om onszelf te kunnen beschermen en ons veilig te kunnen voelen hebben we misschien een held nodig. Een held die ons helpt onze innerlijke draak te verslaan en ons verlost uit de greep van angst. De held in de horoscoop is Jupiter. Tenminste als je het bekijkt vanuit de mythologie. Jupiter versloeg in de mythe Saturnus (Kronos) en redde Pluto (Hades) uit de buik van Saturnus.

Wanneer we onze eigen Pluto willen verlossen – bevrijden – kraken – transformeren – of hoe je het ook maar wil noemen, is het daarom misschien een idee om de hulp van Jupiter, onze held, in te schakelen?
De mythische Saturnus was geen toonbeeld van liefhebbende ouder en at zijn kinderen op. Saturnus was de vader die bang is zijn macht en heerschappij kwijt te raken. Alleen zijn zoon Jupiter wist te ontkomen. Deze redde vervolgens op oudere leeftijd zijn broers en zussen door zijn vader een braakopwekkend middel te geven, waardoor Pluto, onze oerkracht, kon worden bevrijdt.
Wanneer we blijven hangen in het verleden, wanneer we maar niet wakker kunnen worden uit een nare droom of herinnering, terwijl het daglicht allang door het raam naar binnenschijnt, wanneer we maar blijven worstelen met onze volwassenheid of wanneer de grond onder onze voeten maar wankel blijft (zie ook vorig stukje over IC), hebben we waarschijnlijk een held nodig die ons kan redden. Wanneer je je ondermijnt voelt in je kracht, op een bepaalde manier opgeslokt, beperkt en onvrij voelt, werp dan eens een blik op Jupiter, de koning der planeten, onze held en heelmeester.
Jupiter was bij de Romeinen de stralende oppergod, de god van het licht en de stralende hemel. Hij was identiek aan Zeus. Zowel Saturnus als Jupiter kunnen we associëren met leiderschap. Saturnus (de oude leider – senior) werkt vanuit ambitie en is praktisch ingesteld. De wereld door de ogen van Saturnus moet er vooral praktisch, nuttig, bruikbaar en gestructureerd eruit zien. Saturnus instelling is traditioneel, sober en behouden. Een teveel aan wetmatigheden kan echter een beperkend en beklemmend gevoel teweeg brengen. Jupiter is echter van een nieuwe generatie (nieuwe leider – junior) en wanneer hij zijn vader opvolgt en de nieuwe wereldleider wordt, toont hij zich tolerant, optimistisch, vrijgevig, als een man met een visie. Jupiter inspireert de wereld met zijn wijsheid en positieve instelling. Jupiter staat dan ook voor ruimte en groei. Ook Saturnus ambieert ontwikkeling, alleen is zijn werkwijze meer gestructureerd en planmatig van aard. Van Saturnus kunnen we veel deugden leren en de waarde van spaarzaamheid leren inzien. Maar willen we tijdens ons leven ook gelukkig worden dan zullen we ook onze aandacht moeten richten op nieuwe en andere mogelijkheden en de toekomst. Saturnus gaat in die zin over de gevestigde orde, over oude vertrouwde waarden, over het vasthouden van tradities, terwijl Jupiter gaat over hoop en het bewandelen van nieuwe wegen richting de toekomst. Ik las laatst in een boek de zin: “We zien alleen wat het filter in onze hersenen doorlaat”. Saturnus houdt in mijn ogen dit filter in stand, terwijl Jupiter volgens mij het filter wegtrekt.
Het is overigens opmerkelijk dat over Saturnus op astrologisch gebied meer lijkt te zijn gezegd en geschreven dan over Jupiter. We lijken meer in de ban van Saturnus. Toegegeven gaat zijn gang door de huizen niet ongemerkt aan mij voorbij en zijn invloed is merkbaar. Saturnus rondgang door de huizen geeft steevast die gebieden aan waarin ik mij op dat moment beperkt voel in mijn zelfexpressie en waar ik moeilijkheden ondervind. Daar waar Saturnus staat lijkt vertraging op te treden waardoor mijn aandacht zich lijkt te concentreren op één punt. Wanneer we het thema dat wordt aangeraakt echter willen verwerken (ontkrampen) dan hebben we volgens mij veel aan de energie van Jupiter. Wij moeten als het ware een optimistische blik op het ‘probleem’ werpen en onze innerlijke wijsheid erop loslaten. Vervolgens moeten we deze wijsheid als leidraad nemen en ons niet ongemerkt laten verlammen door een vastgeroeste kwestie. Wanneer Saturnus ons wijst op verstarring, doen we er goed aan om Jupiter op de troon te zetten en te laten meeregeren. Hij is de aangewezen leider die uiteindelijk in staat is Pluto te bevrijden.

Het kruis (AC – DC as / IC – MC as)

Het teken op de ascendant (AC) en de aspecten op de ascendant geven aan hoe we dingen in gang zetten, hoe we aan dingen beginnen. Telkens wanneer we nieuwe stappen zetten op ons levenspad nemen we de sfeer die hoort bij de ascendant met ons mee. De ascendant is ons vertrekpunt, ons beginpunt. Gedurende ons leven nemen we dit beginpunt echter voortdurend met ons mee, omdat iedere stap die we zetten telkens een nieuw begin inluidt, hoe onbetekenend een stap soms ook kan lijken. Soms zetten we een grote stap, soms een gewone stap, maar iedere stap is er immers één. Het begin is dus niet statisch en ligt niet stil, maar reist voortdurend met ons mee.
De manier waarop wij stappen nemen, wordt gekleurd door het teken op de ascendant. Zo heeft het horizontale levenspad voor iemand met het teken stier op de ascendant een stierkwaliteit. Of zoals Melanie Reinhart het zegt in het boek Incarnatie, we ondernemen dan een stierenreis.
Stier hoort bij de planeet Venus en deze planeet geeft dan ook veel informatie over de stappen die we zetten. Iemand met bijvoorbeeld Leeuw op de ascendant maakt dus een leeuwenreis.
Tijdens deze reis vinden er voortdurend ontmoetingen met anderen plaats en iedere keer wanneer er zo’n ontmoeting plaatsvindt, sleept de sfeer van de ascendant achter ons aan. We nemen het mee in relatie met een ander. De ascendant is als de hand op ons rug die ons voorwaarts duwt, terwijl wij in contact treden met de ander. De ontmoeting met deze ander wordt aangegeven door de descendant (DC).
De as tussen ascendant en descendant wordt wel vergeleken met de horizon. Het horizontale levenspad dat wij op het aardoppervlak bewandelen kunnen we dus associëren met de lijn (de weg) tussen de ascendant en de descendant. Dit is de horizontale lijn in het kruis.
Tijdens de ontmoeting vind er uitwisseling van energie plaats en via de ander ontmoet je jezelf. Je leert jezelf kennen via de ander.
 
Naast de ascendant, descendant as, is er echter ook nog een verticale as in het kruis. De as tussen het Imum Coeli (IC) die beneden ligt en het Medium Coeli (MC) bovenaan. Deze as kruist de horizontale as, onze horizontale pad. Beide assen vormen dus samen een kruis en dit kruis met vier hoekpunten (maar met een middelpunt = vijfde punt, waar de lijnen elkaar kruizen in het midden) symboliseert ons aardse leven. Zo geeft het getal vier het vierkant aan, het blok, de materie.
Ineens werd de symbolische betekenis van het beeld van Jezus, gewond en vastgeketend aan het kruis mij duidelijk. Wanneer we namelijk vastgespijkerd zitten binnen de vier muren van het leven, vastzitten in de materie, vastzitten in het aardse, gesymboliseerd door het kruis, dan resulteert dit in lijden. Wanneer we het aardse leven dus niet innerlijk tot evolutie laten brengen dan komt onze persoonlijke groei tot stilstand. We komen dan vast te zitten. Hoewel dit stof tot nadenken geeft, wil ik dit idee voor nu even loslaten en teruggaan naar de verticale as.
 
Zoals het grondwater in de bodem voeding geeft aan planten, zo geeft in het meest gunstige geval het IC voeding aan onze behoefte aan geborgenheid en veiligheid. Het IC beïnvloedt ons als het ware voortdurend bij iedere stap die we zetten. Hoe voedzamer de grond onder onze voeten, hoe steviger onze stappen op de bodem (het horizontale pad) kunnen zijn. Het IC kunnen we associëren met het water dat zich in de bodem onder het horizontale pad bevindt. Of we ons veilig voelen en stabiel hangt dus af van het IC. Het IC geeft een aanwijzing op de vraag of wij ons thuis voelen op het pad dat wij bewandelen? Voelen we ons verbonden of staan we er alleen voor en voelen we ons buitengesloten (emotioneel ondervoed)? Reizen we in verbondenheid samen met onze verwanten? Is er een thuis om naar terug te keren wanneer het regent? Een dak boven ons hoofd waar we kunnen schuilen of een zacht kussen waar we tijdens onze reis op kunnen uitrusten? En we kunnen ons ook afvragen: zijn we in staat om het gevoel van geborgenheid ook zelf te creëren? Of anders gezegd: hoe kunnen we het onszelf zo gemakkelijk, veilig en comfortabel mogelijk maken? Wat kunnen we zelf doen om onze bodem te optimaliseren?
Het IC geeft ons een geschenk in de vorm van emotionele energie, of we er nu blij mee zijn of niet we moeten het aannemen en accepteren, maar we kunnen er wel zelf aan sleutelen. Zoals een boer zijn land kan bewerken en de grond kan optimaliseren door het om te ploegen, te bemesten enz., zo kunnen wij ook onze levensbodem vruchtbaarder maken.
Het IC heeft betrekking op het nest waarin we geboren worden, ons thuisgevoel, ons gevoel voor veiligheid en bescherming. Het IC heeft invloed, komt van binnenuit de aarde en drukt een stempel op ons gevoelsmatige manier van zijn.
Wanneer de bodem onder onze voeten wankel voelt, wanneer onze wortels zich niet stevig in de grond kunnen verankeren, heeft dit automatisch invloed op hoe wij onze stappen zetten. Op die manier beïnvloedt het IC ons gevoelsmatige manier van zijn tijdens onze reis. Zo kunnen we vanuit een krachtige AC vertrekken, maar wanneer we tijdens onze reis van AC naar DC onveilig voelen, onbeschermd of wanneer de bodem onder onze voeten drassig, moerassig, moeilijk begaanbaar of kurkdroog is, kunnen we heel vermoeid, uitgeput of dorstig raken. Het IC heeft op een niet altijd zichtbare wijze, dus invloed op ons innerlijk gevoel wanneer er een ontmoeting plaatsvindt op het DC.
 
Vanuit het IC punt stijgt de energie dwars door de horizontale as recht naar boven. Dit punt boven de horizon noemen we het MC. Hier kunnen wij onze prestaties en de wereld onze meesterschap tonen. Het element dat bij het IC hoort is water. Zodra de energie van water het punt met de horizontale as kruist komt de energie vanuit de grond omhoog en wordt meer tastbaar. Het water maakt plaats voor de vorm (element aarde). Over het gedeelte van de as dat zich boven de horizon bevindt, lijken we meer inspraak te hebben. Zo kunnen we invloed uitoefenen over onze creaties en deze in de openbaarheid brengen. In het gunstigste geval sturen we onze in vorm gegoten creaties naar het hoogste punt van het kruis en bereiken we in ons leven het hoogst haalbare. We bouwen, vormen met onze inbreng als het ware een constructie dat iets toevoegt in de wereld.
Ook voor het MC is een goede voedingsbodem belangrijk en zullen wij het dus moeten doen met de gegeven omstandigheden en de middelen die we hebben die horen bij het IC, maar niets is onmogelijk.
Tijdens onze levensreis leren we van onze ontmoetingen met de ander (DC). Hoe meer we openstaan voor de leerervaringen die contacten met zich meebrengen, hoe beter wij onszelf leren kennen. Hoe bewuster wij ons ook kunnen worden van de elementaire energieën die werkzaam zijn gedurende onze reis door het leven (zoals onze drijfkracht-AC, element vuur; de staat van onze voedingsbodem en onze behoeftes hierin -IC, element water; andere keuzes/opties die er zijn – DC, element lucht), hoe beter wij voor onszelf kunnen zorgen. Zo kunnen we door het aangaan van relaties, door het onder ogen zien van onze tekortkomingen en ook kwaliteiten steeds beter voorbereidt, uitgerust en toegerust onze reis voortzetten. Dat is evolutie, de evolutie van onze persoonlijkheid, kenbaar gemaakt door het MC.
Het kruis met de AC – DC as en het IC – MC as is ons houvast in het leven. Het is als het geraamte in ons lichaam, het skelet waaromheen wij onszelf draperen, ons aan kunnen ophangen en vasthouden tijdens ons leven.
Het punt waar de lijnen elkaar kruizen is het vijfde punt. Hier komt alles samen, hier bevindt ons besturingscentrum van ons ware zelf. Hoe beter de vier hoekpunten in balans zijn, hoe sterker ons besturingscentrum kan functioneren, hoe krachtiger ook onze ‘ik’ zich in de wereld kan handhaven. Het kruis is als de vier spaken in het levenswiel, met het middelpunt als krachtcentrum.