Ether – Het vijfde element: rust en ruimte

Wat zou het heerlijk zijn wanneer ik gedurende de dag, blijvend een sfeer van rust en ruimte kan ervaren. Als ik constant omgeven zou worden door serene rust tijdens alles wat ik doe. Niets geen jachtig bestaan, geen gehol meer van het ene project naar het andere, maar een heerlijke innerlijke rust….voor altijd! Dat is mijn droom… mijn wens…. het ultieme streven. De energetische sfeer van rust en ruimte hoort bij het element ether. In de astrologie wordt er meestal als uitgangspunt gewerkt met vier elementen, te weten: water, aarde, lucht en vuur. Er is echter nog een vijfde element en dat is ether. Het vijfde element is iets wat je niet zo gemakkelijk kunt waarnemen. Vuur, water, lucht en aarde zijn voor ons wereldse begrippen en via de zintuigen tot op een bepaalde hoogte duidelijk waarneembaar of begrijpbaar, maar dit geldt niet voor het element ether. Het vijfde element biedt als het ware de ruimte voor alle andere elementen om te kunnen bestaan. Het geeft zeg maar de ruimtelijkheid aan van het universum. Tevens kunnen we het vijfde element associëren met het zintuig horen. En om daadwerkelijk goed te kunnen horen (ontvangen) welke antwoorden er in de ruimte besloten liggen, is de stilte (rust) essentieel.
Water heeft de eigenschap dat het vloeibaar is, vuur dat het warm is, aarde heeft de eigenschap dat het hard (stevig/stabiel) is, lucht heeft de eigenschap dat het vluchtig is en ether heeft de eigenschap, dat het onzichtbaar is (maar overal aanwezig). Ether is naar mijn overtuiging een onzichtbare aanwezigheid in en rondom ons. In mijn boek “De Plutoïden – Lichten van kosmische wijsheid” noemde ik de associatie met levensadem.
Ik stel me bij ether immense weidse, rust en ruimte voor, zoals je misschien zou kunnen ervaren als je gewichtloos in het heelal zweeft tussen de planeten en sterren. Jammer genoeg ken ik die ervaring van zweven in de ruimte niet, maar ik kan mij voorstellen dat dit gevoel dichtbij komt. Hoewel ik niet als astronaut de ruimte heb bezocht heb ik wel twee keer in mijn leven een mystieke ervaring gehad en daardoor een glimp mogen opvangen van deze staat van zijn. Beide keren waren tijdens een reis in een ander werelddeel en beide keren waren verschillend. De eerste keer was tijdens de periode dat ik voor drie maanden in Kenia was. Het gevoel van enorme rust en ruimte kwam toen geleidelijk. De rode aarde, de enorme rust van de omgeving (natuur), de constante aanwezigheid van de zon, maar ook de enorme donkerte gedurende de nacht en openheid die er van de mensen uitging zorgde er voor dat ik in een totale staat van ontspannen alertheid raakte. Ik voelde me voor het eerst van mijn leven letterlijk met beide benen op de grond staan, geaard zijn. Ik realiseerde aan den lijve hoeveel energie emoties opeisen en ik bevond mij in een volledige staat van vertrouwen. Het vertrouwen dat alles is zoals het is en komt zoals het komt. Ik had zeg maar een bepaalde staat van vrede gevonden, een enorm innerlijk geduld en rust, waarvan ik wist dat ik het thuis eenmaal terug in Nederland gemakkelijk zou kwijtraken. En dat klopte…ik kon de rust en ruimte sfeer in mezelf jammer genoeg niet goed vasthouden. Met weemoed denk ik terug aan die ervaring, die veel verder ging dan een weekje vakantie ooit kon bewerkstelligen.
De andere ervaring was heel intens en duurde jammer genoeg maar één dag. Ook nu kwam ik in een andere sfeer alleen dit ging naast de sfeer van rust en ruimte gepaard met de energie van liefde. Dit keer was ik op reis in India en bevond ik mij bij de beroemde tempels in Khajuraho. Deze tempels werden in de periode 950 – 1050 gebouwd en waren voor lange tijd verborgen gebleven (overwoekerd). De tempels staan op de werelderfgoedlijst van UNESCO en zijn vooral bekend vanwege de vele erotische beelden. Ik voelde me in eerste instantie niet zo heel fit en liep wat afwezig rond. In ons reisgezelschap bevond zich een vrouw en zij plaatste na toestemming haar hand op mijn rug en toen gebeurde er iets ongelooflijks. Achteraf gezien denk ik dat mijn hart vanaf dat moment open ging want in één klap veranderde alles. Eerst nog voelde ik me heel beroerd, maar toen dat wegtrok was het alsof er een waas rondom mijn hart was weggevallen (ontsluierd). Ik stroomde vol met de energie van liefde. Het was alsof ik in de hemel stond (ik weet niet hoe ik het anders kan uitleggen). Weer daalde die enorme rust over me neer, maar nu nog meer dan in Kenia voelde ik me nu enorm openstaan, heel nieuwsgierig, belangstellend (zonder oordeel) naar de wereld om mij heen. Ik voelde ook het enorme contrast tussen boosheid (waar mensen mee rond kunnen lopen) en liefde. En ik besefte gedurende de dag hoe sterk je in je schoenen moet staan, wil je het hart, in zo’n harde wereld als de onze, de hele tijd wagenwijd open houden. Na een dag ebde deze staat van zijn weg. Waarschijnlijk omdat we het tempelcomplex hadden verlaten en we dus weg gingen van de energie die bij die plaats hoorde. Deze ervaring is mij echter altijd bijgebleven en heeft mij doen beseffen dat het mogelijk is om in een ultieme staat van openheid en alertheid te verblijven. Deze laatste ervaring, alweer velen jaren geleden, markeerde het begin van mijn zoektocht naar rust en ruimte. Sindsdien mijn droom… mijn wens…. het ultieme streven.